Αν ο Άσαντ έριξε τα χημικά, τότε θα πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά. Αν όμως είναι προβοκάτσια, τότε το θέμα θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά, αν όχι να μας ανησυχήσει.
Αν είναι προβοκάτσια, αυτό δείχνει ότι
η διεθνής ελίτ δεν πρόκειται να επιτρέψει στο εθνικό κράτος της Συρίας να αντισταθεί στα σχέδια της για επέκταση της παγκοσμιοποίησης.
Τα ρωσικά συμφέροντα στην περιοχή είναι εκείνα που έχουν αποτρέψει, προς το παρόν, να μετατραπεί η Συρία σε Λιβύη της Μ. Ανατολής.
Δεν ξέρω αν η επίθεση των ΗΠΑ ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός ή είναι η απαρχή της διάλυσης της Συρίας. Στη δεύτερη περίπτωση, αυτό θα σημάνει ήττα για τη Ρωσία πλέον σε όλα τα μέτωπα και συρρίκνωση της απήχησής της μόνο μέσα στα σύνορά της.
Ήδη η φούσκα του παγκόσμιου χρέους είναι 325% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Ήδη το παγκόσμιο οπλοστάσιο είναι υπερπλήρες και οι κατασκευαστές όπλων κινδυνεύουν με αναδουλειές. Οι δε τοπικοί πόλεμοι δεν λύνουν τα “προβλήματα”. Ούτε αυτό του ξεφουσκώματος του παγκόσμιου χρέους, ούτε αυτό της επέκτασης της παγκοσμιοποίησης, ούτε της κατανάλωσης του διεθνούς οπλοστασίου.
Ίσως λοιπόν και να βρισκόμαστε στις παραμονές παγκόσμιων γεγονότων, για να μην πούμε παγκοσμίου πολέμου.
