Όλοι μας ψαχνόμαστε για την παρακμή που βιώνουμε, έχουν ακουστεί αναλυθεί τόσες πολλές απόψεις μα καμία δεν φαίνεται ορθή ή που να φαίνεται ότι η αιτία έχει μία σταθερή βάση.
Είμαστε ένα κράτος το οποίο από τότε που δημιουργήθηκε φαινόταν ότι φτιάχτηκε για συγκεκριμενους λόγους.
Η βιομηχανική επανάσταση της δύσης απαιτούσε εδάφη ώστε να ελέγχει τον πλούτο που αυτή θα έδινε μα και θα εκμεταλευοταν.
Η χώρα μας δεν πέρασε από αυτήν την διαδικασία οι τοπικοί άρχοντες πάντα σε συνεννόηση με τους προσταζωντες εν τη δύση ακολουθούσαν πίστα αυτήν την πολιτική. Βλέπε Ελ.Βενιζελο, Κων.Καραμανλή,Αν.Παπανδρέου κλπ.
Κι αν καμιά φορά η κατάσταση φαινόταν να μην ελέγχεται “δημοκρατικά”έφταναν στην βία Κονδυλης,Πάγκαλος,Μεταξάς,Παπαδόπουλος,κλπ.
Ο λαός από κάτω χωριζοταν σε δύο ή περισσότερα στρατόπεδα, ενώ πάνω οι ευθείες τεμνονταν φτιάχνοντας το τρίγωνο ή την πυραμίδα που μέσα έκλειναν τον φόβο και την ελπίδα που ταιζαν κ ταΐζουν το μεγάλο κοπάδι με τους κοπαδους παρατάξεων ιδεολογιών θρησκευματων, εκπαιδευσεις κ εξειδίκευσης.
Οι αποστάσεις σε αυτόν τον αγώνα όλο και μεγάλωσαν παρόλο που κ οι πιο ακατάλληλοι είχαν διανύσει απόσταση.
Ο πλούτος πριν την βιομηχανική επανάσταση με την φτώχεια είχε μικρότερη απόσταση μεταξύ τους.Τολμώ να πω ότι η έννοια της ελευθερίας ήταν ισότιμη, δεν εννοω το δικαίωμα στον πλούτο κατά την μαρξιστική αντίληψη.Είναι σαν να συγκρίνουμε τον τρόφιμο ενός ιδρύματος με έναν περιπλανωμενο της περιφέρειας.
Κάποιον που εξαρτάται από κάτι κ κάποιον ανεξάρτητο.Ο αστος ειδικά του χρήματος και όχι της γνώσης έμελλε να αρπάξει όλη την εξουσία που κάποτε ήταν μοιρασμένη κ όχι τόσο ασφυκτικά ελεγχόμενη. Η Ελλάδα λόγω του ότι είναι ένα μόρφωμα που δεν ταιριάζει ούτε με τα δυτικά κράτη μα ούτε με τα σλαβοορθοδοξα ούτε έχει φυσικά την επαφή με την παιδεία και την νοοτροπία των αρχαίων ημών προγόνων, διαβαίνει τώρα ένα δρόμο που χωρίς στηριγμα θα την καταπιουν οι κακοτοπιές του.
Ύστερα από 70 χρόνια είναι σίγουρο ότι τούτο τον τόπο θα τον κατοικούν κάποιοι που καμιά σχέση δεν θαχουν με μας.
Ίσως να μιλούν και κάποια γλώσσα συγγενής προς την προσκείμενη, μα θαχει τόσο πολύ εξασθένηση η επαφή που η αρχαία ελληνική θαναι μία νεκρή γλώσσα όπως τα λατινικά η τα σανσκριτικά.
Η νεολαία που φτιάχτηκε τα τελευταία 45 χρόνια είναι τόσο απαιδευτη που δεν την απασχολούν τέτοια θέματα παρα μόνον η τεχνολογική εξέλιξη με την θέση του καταναλωτή. Και οι όσες αντιδράσεις έχουν να κάνουν με την ανάγκη της αγοράς τέτοιων προϊόντων.
Το οντολογικο υποκείμενο έχει μεταβληθεί σε υποκατάστατο των αντικειμένων με την μορφή προϊόντων.
Αναλωσημο είδος πολύ φτηνό είναι η ύπαρξη της νεολαίας.Οι λέξεις έχουν χάσει την σημασία τους η τέχνη του λόγου, λογοτεχνία, έχει αντικατασυαθει από την τεχνική του λόγου, τεχνολογία, η σκέψη και ο στοχασμός από μαθηματικοποιηση της ζωής και την συνεχόμενη εξειδίκευση.
Το μέλλον ανήκει στον μηχανανθρωπο από τον ζωανθρωπο του χτες. Το πεδίο του ανθρώπου λίγοι και εκλεκτοί το αγγίζουν.
Μιχαήλ Αναστασιος
