Η ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ ΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ
ΠΝΥΚΑ Η ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Εἰς τήν Πνύκα ὁ ντελάλης ἐφώναζεν καί, «ἐπερωτᾷ, τίς ἀγορεύειν βούλεται».
Εἰς τήν τότε Ἑλλάδα τοῦ πνεύματος, τῆς σοφίας τῆς ἀνδρείας, τοῦ ἤθους, τῆς μεγαλοπρέπειας τῆς Φιλοπατρίας, ἐπειδή ἡ Δημοκρατία ἦτο σοβαρόν πολίτευμα καί ὄχι ἄλλο τί ὡς σήμερον, ὅλοι εἶχον τό δικαίωμα νά ὁμιλοῦν, ὅλοι, ἐκτός ἁπό τέσσερις κατηγορίας θά ἀναφέρωμεν τήν τρίτην.
τρίτον τίσι διαλέγεται; “ἢ πεπορνευμένος,”φησίν, “ἢ ἡταιρηκώς·” τὸν γὰρ τὸ σῶμα τὸ ἑαυτοῦ ἐφ᾽ ὕβρει πεπρακότα, καὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως ῥᾳδίως ἡγήσατο ἀποδώσεσθαι.
τρίτον ἐάν κάποιος ζῇ πεπορνευμένη ζωή ἤ εἶναι ἑταῖρος, δέν ἔχει τό δικαίωμα τοῦ λόγου. διότι ὅπως εὐκόλως καθυβρίζει τό ἰδικόν σῶμα καί τό ξεπουλᾶ ἔναντι χρημάτων, οὕτως καί εὐκόλως τήν πόλιν θά ξεπουλήση.
Ὁ Σόλων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἀπό τούς ἑπτά σοφούς νομοθετεῖ : ΣΟΛΩΝΟΣ ΝΟΜΟΙ Βιβλίο 5 κεφάλαιο 5 ἄρθρο 332
Ἐάν τίς Ἀθηναῖος ἑταιρήση:
Δέν τοῦ ἐπιτρέπεται νά γίνη ἕνας ἐκ τῶν ἐννέα ἀρχόντων
Δέν τοῦ ἐπιτέπεται νά ἀσκῆ τό ἀξίωμα τοῦ ἱερέως καί λειτουργοῦ τῆς ἱερωσύνης
Δέν τοῦ επιτρέπεται νά εἶναι συνήγορος τοῦ δήμου
Δέν επιτρέπεται νά ἀναλαμβάνη καμίαν ἐξουσίαν, οὔτε ἐντός τοῦ δήμου οὔτε πέραν τῶν ὁρίων τοῦ δήμου, οὔτε διά τῆς κληρώσεως οὔτε διά τῆς ἀνατάσεως τῆς χειρός
Δέν ἐπιτρέπεται νά σταλῆ κήρυκας(ἀγγελειοφόρος)
Δέν ἐπιτρέπεται νά λέγη τήν γνώμην του
Δέν ἐπιτρέπεται νά εἰσέρχεται εἰς δημοσίους ἱερούς χώρους
Δέν ἐπιτρέπεται νά στεφανωθῆ εἰς τάς στεφανοφορίας
Δέν ἐπιτρέπεται να πορεύεται ἐντός τοῦ ἐξαγνισμένου χώρου τῆς ἀγορᾶς
Ἐάν δέ τίς ταῦτα ποιῇ, καί ἀποκαλυφθεῖ ὅτι ἑταιρεῖ, τοῦ ἐπιβάλλεται ἡ ποινή τοῦ θανάτου.
Ἐπίσης ὁ Πλάτων εἰς τούς «ΝΟΜΟΥΣ» του 636 d γράφει: «Ἐννοητέον ὁτι τῆ θηλεία καί τῆ τῶν ἀρρένων φύσει εἰς κοινωνίαν ἰούση τῆς γεννήσεως ἡ περί ταύτα ἡδονή κατά φύσιν ἀποδεδόσθαι δοκεῖ, ἀρρένων δέ πρός ἄρρενας ἤ θηλέων πρός θηλείας παρά φύσιν».
Ἀλλά καί εἰς τό «ΓΟΡΓΙΑΣ» 494 Ε ὁ Πλάτων γράφει «ὁ τῶν κιναίδων βίος, οὗτος οὐ δεινὸς καὶ αἰσχρὸς καὶ ἄθλιος;»
Τοῦτον ἐστί τό αἴτιον τῆς παρακμῆς.
