Του Κυρηναίου
Είναι πολλά τα αναπάντητα ερωτήματα που τίθενται και συζητούνται στον Ορθόδοξο κόσμο και ιδιαίτερα στη βάση του εκκλησιαστικού πληρώματος μεταξύ κληρικών και πιστών λαϊκών, γι αυτά που συμβαίνουν στην Ορθοδοξία από τον Δεκέμβριο του 2018, δηλαδή μετά τις πρωτοφανείς αντικανονικές ενέργειες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ουκρανία.
Δυστυχώς ο ίδιος ο Πατριάρχης έχει δηλώσει, και το εφαρμόζει πιστά στην πράξη, ότι του είναι παντελώς αδιάφορο και δεν θέλει να ακούσει τους σχετικούς με το θέμα προβληματισμούς και τις αντιδράσεις των Ορθοδόξων Προκαθημένων και επισκόπων.
Όλοι διερωτώνται για το τι πραγματικά συμβαίνει στην ψυχή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και επιμένει να μην θέλει να έχει συνάντηση με τους αδελφούς του Ορθοδόξους Προκαθημένους των τοπικών Αυτοκεφάλων Εκκλησιών για την ειρήνευση και την ενότητα της Ορθοδοξίας.
Γιατί δεν θέλει την ορθοδοξία ενωμένη και επιμένει στο νέο σχίσμα του στην Ουκρανία;
Έως πότε θα περιμένει να έχουν αποτέλεσμα οι πιέσεις των πολιτικών και των ξένων διπλωματών επί των Προκαθημένων των Εκκλησιών, οι οποίοι δεν αναγνωρίζουν το εκκλησιαστικό ανοσιούργημά του στην Ουκρανία;
Γιατί τόσο μένος εναντίον όσων διαφοροποιούνται από την ιδιάζουσα γνώμη που έχει ο ίδιος για τον Ορθόδοξη Εκκλησιολογία σχετικά με το πρωτείο του και κατηγορεί όλους ως αχαρίστους και αγνώμονες, μηδέ του Αλβανίας Αναστασίου εξαιρουμένου;
Γιατί κατεβάζει τόσο πολύ το επίπεδο της Πατριαρχικής παρουσίας; Γιατί όπου βρεθεί και όπου σταθεί, ακόμη και ενώπιον μαθητών σχολείων, αναφέρεται και τονίζει τα «προνόμια» και τα «δικαιώματα» του θρόνου; Δεν κατανοεί ότι η συνεχής υπενθύμιση από τον ίδιο των δικών του «προνομίων», υποδηλώνει προσωπική αδυναμία και ανασφάλεια;
Από που αντλεί την εξουσία να διατυπώνει την υπερφίαλη λογική του δήθεν προνομίου της χορήγησης, χωρίς προϋποθέσεις, Αυτοκεφαλίας;
Με ποια εκκλησιαστική Ορθόδοξη λογική δέχεται και συνομιλεί και υπογράφει και σύμφωνα συνεργασίας με κάθε λογής φτηνό πολιτικάντη επί εκκλησιαστικών θεμάτων;
Γιατί πρέπει να υποταχθούν όλοι οι Προκαθήμενοι και να αναγνωρίσουν στους σχισματικούς καθηρημένους αφορισμένους και αχειροτόνητους της Ουκρανίας;
Γιατί χαρακτηρίζονται ως “φιλορώσσοι” και “μοσχοβίτες” όσοι αντιδρούν στην απόλυτα αντι- Ιεροκανονική αναγνώριση των Ουκρανών αχειροτόνητων και αυτοχειροτόνητων, ως Ορθοδόξων κληρικών;
Έως πότε θα σιωπά για τον διωγμό που υφίστανται Ορθόδοξοι επίσκοποι, κληρικοί και λαϊκοί πιστοί, καθώς και για τις καταλήψεις Ορθοδόξων ναών που γίνονται χάρη στον ψευτο-Τόμο που ο ίδιος χορήγησε στην Ουκρανία; Δεν αισθάνεται καμία ενοχή ή τύψεις γι΄αυτό;
Πως είναι δυνατόν να προκαλείται «αλγεινή εντύπωση» στον Ορθόδοξο Χριστιανό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, από την πρωτοβουλία του αδελφού του Πατριάρχη Ιεροσολύμων, για την διατήρηση της ενότητας της Ορθοδοξίας;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που απασχολούν και θα συνεχίζουν να απασχολούν την Παγκόσμια Ορθοδοξία. Δυστυχώς θα τα αντιμετωπίσουμε στον Ελλαδικό χώρο πιο έντονα όταν ο Πατριάρχης προχωρήσει, άμεσα από ότι λένε οι πληροφορίες, στην αναγνώριση και άλλων σχισματικών όπως αυτών των Σκοπίων.
