Ορισμένα Δυτικά φερέφωνα αποδεικνύουν την τεράστια υποκρισία της Δύσης όσον αφορά το προσφυγικό. Μπροστά στην πρωτοφανή ανθρωπιστική τραγωδία που εκτυλίσσεται στον υγρό τάφο της Μεσογείου, όπου απελπισμένοι άνθρωποι – μεταξύ των οποίων πολλά μικρά παιδιά – χάνουν τη ζωή τους σχεδόν σε καθημερινή βάση, κάποιοι παίζουν με τη νοημοσύνη μας.
Σύμφωνα με το αφήγημα που ανακυκλώνεται συχνά τελευταία, η Ευρώπη υποτίθεται ότι χρειάζεται τους πρόσφυγες, καθώς αποτελούν μια χρήσιμη εργατική δύναμη. Εκτός του ότι από μόνη της μια τέτοια αντίληψη συνεπάγεται μια σχετική ωμότητα και έναν κυνισμό, καθώς η ανθρώπινη υπόσταση αποκτάει κάποια αξία μόνο εφόσον συμβάλει στην παραγωγική διαδικασία, η αντίληψη αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό πλασματική και υποκριτική.
Ειδικά στην Γερμανία, συγκεκριμένοι κύκλοι διέδιδαν πρόσφατα αυτή την αντίληψη, προσπαθώντας να αναδείξουν το πρόσωπο μιας υποτίθεται σύγχρονης και προοδευτικής χώρας. Μιας χώρας που δεν έχει κανένα λόγο να αποτρέψει τους “χρήσιμους” πρόσφυγες να εισέλθουν στο έδαφός της, για να ξεφύγουν από την κόλαση της Μέσης Ανατολής, για την οποία η ίδια η Δύση είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό υπεύθυνη.
Η “πολιτισμένη” αυτή στάση κατέρρευσε γρήγορα και η Γερμανία αποφάσισε να μπλοκάρει το ρεύμα των προσφύγων, καθώς έβλεπε άλλες χώρες κοντά στα σύνορά της να κάνουν το ίδιο, αγνοώντας οποιαδήποτε έκκληση για κοινή πολιτική στο μεγάλο πρόβλημα που προέκυψε. Καμία κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική, καμία αλληλεγγύη. Τίποτα δεν απέμεινε που να θυμίζει τις αξίες πάνω στις οποίες υποτίθεται ότι χτίστηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το ρεσιτάλ υποκρισίας συνεχίστηκε από την – κατειλημμένη από τα λόμπι – Κομισιόν, που ανακοίνωσε, ότι τα τρία εκατομμύρια ανθρώπων που θα έρθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως το 2017 ζητώντας άσυλο, θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στην Ευρωπαϊκή οικονομία. Κάποιος θα μπορούσε να κάνει την απλή σκέψη: γιατί η ΕΕ χρειάζεται πρόσθετο εργατικό δυναμικό με μια ήδη τόσο υψηλή ανεργία; Μόνο η κατεστραμμένη Ελλάδα, ένα μικρό μόνο κομμάτι της Ευρωπαϊκής οικονομίας, έχει τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο ανέργους, χωρίς να φαίνονται προοπτικές βελτίωσης.
Η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη από αυτή που παρουσιάζουν οι Ευρωπαϊκές υποκριτικές μαριονέτες. Η αλήθεια είναι ότι τα λόμπι των μεγάλων εταιριών και τραπεζών θέλουν να “ξεφορτωθούν” το αχρείαστο και υψηλού κόστους ανθρώπινο εργατικό δυναμικό, καθώς προχωρούν γρήγορα στην υπερ-αυτοματοποίηση της παραγωγής. Το βλέπουμε στο Ελληνικό πείραμα. Παρά την ολοκληρωτική καταστροφή που επέφεραν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, ειδικά τα τελευταία πέντε χρόνια, οι ευρω-μαριονέτες επιμένουν στις πολιτικές αυτές, γιατί το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί με κάθε τρόπο.
Τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει δραματικά. Το μεγάλο κεφάλαιο σπάει το κοινωνικό συμβόλαιο. Όχι μόνο δεν χρειάζεται πρόσθετο εργατικό δυναμικό, αλλά αντίθετα, θέλει να “ξεφορτωθεί” κι άλλο.
Ένας συγκεκριμένος μηχανισμός ενεργοποιείται από τους πλουτοκράτες που ελέγχουν όλα τα κέντρα αποφάσεων. Επισήμως, οι πολιτικοί-μαριονέτες προσπαθούν να διατηρήσουν (με πολύ κόπο πλέον) την ψευδαίσθηση μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης πιστή στις αρχές που υποτίθεται ότι πρεσβεύει: τον απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, που επιβάλει το “καλωσόρισμα” των προσφύγων, έστω και ως χρήσιμη εργατική δύναμη.
Έτσι, οι πολιτικοί-υπηρέτες των πλουτοκρατών, από τη μια επιχειρούν να καθησυχάσουν τις χιλιάδες των Ευρωπαίων πολιτών που πιστεύουν στην προοδευτική Ευρώπη και συμπαραστέκονται στους πρόσφυγες, από την άλλη, βάζουν φιτίλια στους ακροδεξιούς και εθνικιστές, στέλνοντάς τους το σήμα ότι οι πρόσφυγες θα τους πάρουν τις όποιες θέσεις εργασίας έχουν απομείνει.
Μ’αυτό τον τρόπο, ενεργοποιείται από τους πλουτοκράτες το κομμάτι του μηχανισμού που λειτουργεί με βάση την κρυφή ατζέντα. Οι πρόσφυγες είναι μόνο ένα επιπρόσθετο πρόβλημα που πρέπει να το “ξεφορτωθούν” μαζί με το υπόλοιπο “άχρηστο” εργατικό δυναμικό. Κάποιος πρέπει να κάνει τη βρόμικη δουλειά: οι ακραίοι εθνικιστές και οι φασίστες θα την κάνουν. Ιστορικά, κινητοποιούνται κάθε φορά που το μεγάλο κεφάλαιο τους έχει ανάγκη. Το ίδιο γίνεται και τώρα.
