από τον Dominique Muselet .
Η ασφυξία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη
Για να καταλάβεις τι συμβαίνει σήμερα, πρέπει να γυρίσεις πίσω στον περασμένο αιώνα. Αν και ήταν η ΕΣΣΔ που κέρδισε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1940-1944), με το κόστος της θυσίας περίπου 27 εκατομμυρίων ανθρώπων της, ήταν για τις καπιταλιστικές Ηνωμένες Πολιτείες που τα κύρια ευρωπαϊκά έθνη στην Απελευθέρωση. Αυτό έγινε με θραύση, χάρη στη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από τον Γερμανό και Γάλλο κομπραδόρο 1%, βιαζόμενος να κάνει τους ανθρώπους να ξεχάσουν τον ναζισμό για κάποιους και τη συνεργασία τους με τον ναζισμό για άλλους.
Αυτή η κατάπτωση έχει συγκολλήσει τη συμμαχία μεταξύ αυτών των δύο προηγουμένως εχθρικών εθνών. Όπως λέει ο Nicolas de Warren, Πρόεδρος της Uniden, στο Europe 1 : « Είμαστε πολύ κοντά στη Γερμανία. Το 50% των γαλλικών εξαγωγών πηγαίνει στη Γερμανία. Υπάρχει ένας αδιάσπαστος και βιομηχανικός δεσμός μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας ». Για την ακρίβεια, η Γερμανία οδηγεί τον χορό των παπιών στον ήχο της αμερικανικής μουσικής και η Γαλλία ακολουθεί πίσω…
Ο Warren προσθέτει: ” Δεν θα σώσουμε την Ουκρανία γονατίζοντας την ευρωπαϊκή οικονομία και τη γαλλική και γερμανική βιομηχανία “, αλλά γνωρίζουμε ότι αυτό το μέρος της ομιλίας του δεν θα ακουστεί καθώς η ανίκανη οργή τρελαίνει τους ανθρώπους στο 1% , η οποία δυσκολεύεται περισσότερο από ό,τι περίμενε να πάρει στα χέρια της τους πόρους της Ρωσίας, πριν προχωρήσει σε αυτούς της Κίνας. Το 1% αντιπροσωπεύει, φαίνεται, στη Δύση, περίπου 10 εκατομμύρια υπερπλούσιους που κατέχουν όλες τις εξουσίες (οικονομικές, νομικές, ΜΜΕ, στρατιωτικές κ.λπ.). Δεν είναι τίποτα…
Η Γερμανία, στο οικολογικό της παραλήρημα, έκλεισε τους πυρηνικούς σταθμούς της για να «προστατέψει το κλίμα». Επέστρεψε αφενός στον άνθρακα, του οποίου οι ρυπογόνες εκπομπές δεν σταματούν στα σύνορά της με τη Γαλλία, και αφετέρου στο φυσικό αέριο, αυξάνοντας τους οικονομικούς δεσμούς και την εξάρτησή της με τη Ρωσία, η οποία δεν έχει ευχαριστήσει καθόλου τους Αμερικανούς αφέντες μας. Ως εκ τούτου, εκμεταλλεύτηκαν τον πόλεμο με αντιπροσώπους που ξεκίνησαν το 2014 με το πραξικόπημα του Μαϊντάν στην Ουκρανία, καθώς και τη βλακεία και την ανικανότητα των πράσινων ανθρώπων που ανήλθαν πρόσφατα στην εξουσία στη Γερμανία, για να πάρουν τη δύναμη, με τον Μακρόν, επικεφαλής της αντιρωσικής σταυροφορίας που εξαπολύθηκε στις 24 Φεβρουαρίου, όταν ο ρωσικός στρατός μπήκε στο Ντονμπάς αφού συνειδητοποίησε ότι η Ουκρανία ετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει επιχείρηση εθνοκάθαρσης κατά των ρωσόφωνων πληθυσμών. Δεν θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες σχετικά με τα αίτια του πολέμου, δεν είναι αυτό το θέμα μου και όλοι όσοι δεν είναι ευθυγραμμισμένοι με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την ΕΕ γνωρίζουν τώρα όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε, ακόμα κι αν τα ανακαλύπτουμε καθημερινά.
Έτσι, η Γερμανία, στον αυτοκαταστροφικό ιδεολογικό της φανατισμό, έκλεισε υστερικά τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 2 που επρόκειτο να φέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία, επέβαλε με ζήλο κυρώσεις των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας, καταστροφικές κυρώσεις για την ίδια και την Ευρώπη, και, τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό , απείλησε να εθνικοποιήσει τη θυγατρική της Gazprom στο Βερολίνο. Η Ρωσία αποσύρθηκε αμέσως από τη θυγατρική της, η οποία είναι πλέον μόνο ένα άδειο κέλυφος, όπως εξηγεί ο Ντμίτρι Ορλόφ . Αποτέλεσμα των αγώνων, η Γερμανία πρέπει τώρα να πάει στην Canossa, εννοώ στη Μόσχα για να αγοράσει το φυσικό αέριο απευθείας από την Gazprom σε ρούβλια, σε απείρως υψηλότερη τιμή! Και ο Orlov καταλήγει με χιούμορ: Φυσικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα το δεχτεί ποτέ… και τώρα περιμένουμε με ανυπομονησία να δούμε πόσο γρήγορα αυτό το «ποτέ» θα καταστεί παρωχημένο . »
Ως εκ τούτου, οι Ηνωμένες Πολιτείες μόλις στέρησαν από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον εφοδιασμό τους με φυσικό αέριο και τους εμπορικούς δεσμούς τους με τη Ρωσία, προκειμένου να αποκόψουν τη Δυτική Ευρώπη από τη Ρωσία για τουλάχιστον μια γενιά και να μας πουλήσουν τα χάλια του σχιστολιθικού φυσικού αερίου σε εξωφρενικές τιμές.
Αλλά επειδή δεν θα είναι αρκετοί από αυτούς, ούτε σύντομα, δεν θα εκπλαγώ αν ήμασταν εμείς, οι ήδη φτωχοί Γάλλοι, που πληρώσαμε για την ανέχεια, τον δογματισμό και την υποταγή της Γερμανίας και ότι τον επόμενο χειμώνα η ΕΕ μας αναγκάσει να μοιραζόμαστε την ηλεκτρική μας ενέργεια με τη Γερμανία, πραγματοποιώντας άλλη μια τερατώδη επίθεση με ψευδείς σημαίες για να κατηγορήσουμε τον Πούτιν. Έχει ήδη αναγκάσει την EDF να πουλήσει την ενέργειά της με ζημία για να παράγει τεχνητά ανταγωνιστές, μεταξύ άλλων ληστρικών ατιμιών!
«Το δολάριο καταβροχθίζει το ευρώ»
Αυτός είναι ο τίτλος ενός άρθρου του Michael Hudson στο οποίο εξηγεί ότι:
Εκτός από το απαγορευτικό κόστος του ίδιου του LNG και των πολύπλοκων εγκαταστάσεων που απαιτεί η εκμετάλλευσή του,
« Η έλλειψη ενέργειας θα οδηγήσει σε απότομη αύξηση της παγκόσμιας τιμής του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Οι χώρες του ΝΑΤΟ θα εντείνουν επίσης τις αγορές όπλων από το στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα των ΗΠΑ. Αυτές οι αγορές σχεδόν πανικού θα ανεβάσουν επίσης την τιμή των όπλων. Και οι τιμές των τροφίμων θα αυξηθούν επίσης λόγω των απελπιστικών ελλείψεων σιτηρών που προκύπτουν από τη διακοπή των εισαγωγών από τη Ρωσία και την Ουκρανία, αφενός, και την έλλειψη λιπασμάτων αμμωνίας από αέριο, αφετέρου. »
Και τι έχει να προσφέρει η Ευρώπη στις Ηνωμένες Πολιτείες ως αντάλλαγμα; Λοιπόν, σχεδόν τίποτα! Αποτέλεσμα των αγώνων, η οικονομική σταυροφορία κατά της Ρωσίας θα αποδυναμώσει το ευρώ και θα ενισχύσει το δολάριο.
Και εδώ είναι η λύση που μας προσφέρει ο Michael Hudson. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν ακόμα σκοτεινό χιούμορ, καθώς το γέλιο έχει γίνει η μόνη υγιής απάντηση για να εναντιωθείς στο θέαμα των ανεγκέφαλων ευρωπαϊκών λαών που, μέσα στην εκδικητική τους τρέλα, αυτοκτονούν οικονομική για να «τιμωρήσουν τον -εγκληματία-πολέμου-Πούτιν». με τις εντολές του 1% που θα το εκμεταλλευτεί για να ολοκληρώσει τη διάσπαση της Γαλλίας και της Ευρώπης, ενώ περιμένει ή αποτυγχάνει, τη Ρωσία. Αλλά στο τέλος, είπα στον εαυτό μου ότι ίσως εξακολουθούσα να τυφλώνω τον εαυτό μου για την πραγματική κατάσταση στη Γαλλία και την Ευρώπη.
Voila:
« Θα μπορούσα να κάνω μια μικρή προσφορά. Τώρα που η Ευρώπη έχει πάψει να είναι ένα πολιτικά ανεξάρτητο κράτος, αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με τον Παναμά και τη Λιβερία – «σημαία ευκαιρίας» υπεράκτια τραπεζικά κέντρα που δεν είναι αληθινά «κράτη» επειδή δεν εκδίδουν μη δικά τους νόμισμα, αλλά χρησιμοποιήστε το δολάριο ΗΠΑ. Δεδομένου ότι η Ευρωζώνη δημιουργήθηκε με νομισματικές χειροπέδες που περιορίζουν την ικανότητά της να δημιουργεί χρήματα για να ξοδεύει στην οικονομία πέρα από το όριο του 3% του ΑΕΠ, γιατί να μην ρίξουμε μια οικονομική πετσέτα και να υιοθετήσουμε το δολάριο ΗΠΑ, όπως ο Εκουαδόρ, η Σομαλία και οι Τούρκοι και τα νησιά Κάικος? Αυτό θα έδινε στους ξένους επενδυτές ασφάλεια έναντι της υποτίμησης του νομίσματος στο αυξανόμενο εμπόριο τους με την Ευρώπη και τη χρηματοδότηση των εξαγωγών της. »
συμπέρασμα
Δεν γνωρίζουμε την έκβαση αυτού του ολοκληρωτικού οικονομικού, πολιτιστικού και στρατιωτικού πολέμου που το ΝΑΤΟ και οι σύμμαχοί του (περίπου το 30% του κόσμου) έχουν κηρύξει στη Ρωσία και, όπως φαίνεται τώρα, στον υπόλοιπο κόσμο. Θα καταφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να διατηρήσουν την ηγεμονία τους ή θα αναδυθεί ένας πολυπολικός κόσμος;
Ένα είναι βέβαιο, αυτός ο αγώνας ζωής και θανάτου είναι σε βάρος μας, σε βάρος των Ευρωπαίων. Όχι μόνο ο πόλεμος γίνεται στην Ευρώπη, αλλά βρισκόμαστε μεταξύ ενός βράχου και ενός σκληρού τόπου. Είμαστε οι γαλοπούλες γεμιστές. Και το πιο τρομερό είναι ότι δεν είναι η Ρωσία, ούτε η Κίνα, ούτε το Ιράν, ούτε η Ινδία, που έχουμε περισσότερο να φοβηθούμε. Αυτές οι δυνάμεις δεν επιδιώκουν να μας μειώσουν/καταστρέψουν, οι ειλικρινείς και ειλικρινείς εμπορικές σχέσεις θα τους ταίριαζαν πολύ, όχι ο κίνδυνος για εμάς, είναι οι αγγλοσάξονες «σύμμαχοί μας», η ΕΕ, ο δούρειος ίππος τους στην Ευρώπη, οι « νέοι ηγέτες » που εξέλεξαν στις χώρες μας με ψέματα και προπαγάνδα και οι απάτριδες το 1%. Είναι αυτοί που θέλουν να αποδυναμώσουν την Ευρώπη και να τη λεηλατήσουν.
Και έτσι πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας τη σωστή ερώτηση: τι προτιμάμε να βλέπουμε εμείς, το 99%, να συμβαίνει; Η Νέα Παγκόσμια Τάξη που μας υποσχέθηκαν οι δυτικές ελίτ, μια NOM υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ή μια πολυπολική Νέα Παγκόσμια Τάξη όπου οι περιφερειακές δυνάμεις θα μοιράζονται την εξουσία και θα ελέγχουν η μία την άλλη; Το παγκοσμιοποιημένο, υποταγμένο στις ΗΠΑ NAME στο οποίο « Δεν θα κατέχεις τίποτα παρά μόνο θα είσαι ευτυχισμένος » ή το πολυπολικό ΟΝΟΜΑ που βασίζεται στην κυριαρχία, την παράδοση και το κράτος δικαίου;
Είναι μια ρητορική ερώτηση γιατί δεν έχουμε δύναμη επιρροής και ακόμη λιγότερη απόφαση, αλλά μπορεί να μας βοηθήσει να τοποθετηθούμε καλύτερα και, γιατί όχι, να ζήσουμε καλύτερα τη σφαγή που έρχεται…
πηγή: Παγκοσμιοποίηση
