Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους, για τους γενναίους, τους δυνατούς/ Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα, τα γενναία, τα δυνατά.
Νίκος Εγγονόπουλος.
Καποιοι , που κανοναρχούν την ζωή μας , νομίζουν ότι μπορούν με τα διευθυντήριά τους, να αποκαθάρουν την πιο αναγεννητική στιγμή του Γένους.
Έβαλαν μεγάλους στόχους . Θεώρησαν ότι είναι τώρα , η πιο αδύνατη στιγμή μας ,λόγω χρεοκοπίας και λόγω Τουρκίας. Επειδή έχουν κατανοήσει ότι επι τη λέξει ο λόγος, άρχισαν την τελική έφοδο στις λέξεις , ΠΑΤΡΙΔΑ , ΗΡΩΑΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Με τακτική την αποδυνάμωση ,την ενοχοποίηση και τον επανακαθορισμό των λέξεων , στοχεύουν να γιορτάσουμε μακρυά απο την Ελληνικότητα και να αποξενωθούμε από τις μεγάλες διδακτικές και καθαρτήριες στιγμές του Γένους .
Έτσι ηθικά παροπλισμένοι , πνευματικά εξουθενωμένοι και ίσως ηττημένοι απο φυσικούς και τοκογλύφους εχθρούς μας , να ενσωματωθούμε φρόνιμα στην παγκοσμιοποίηση .
Στα 200 ετη της Παλιγγενεσίας μας είναι γραφτό μας , να επαναβεβαιώσουμε ότι η παγκόσμια αξία του 1821 , έγκειται στο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ .
Στα 200 έτη της ανακομιδής των ιερών λειψάνων των ηρώων , των αγωνιστών και όλων των μαρτυρικώς τελειωθέντων είτε τους αρέσει είτε όχι όλοι οι οφθαλμοί θα αγκυλώσουν ,όπως μας λέει και ο Σεφέρης , απο τιμές , δόξα και φως . Το Γένος θα ξαναορκιστεί και θα τελειώσει τα μισοτελειωμένα.
Ελλάδα του 1821 , τότε που τραγουδούσε το αίμα , και που αναγεννήθηκες στις χειρότερες ιστορικές συγκυρίες , την Ελευθερία σου δεν την οφείλεις σε κανένα , το αδάμαστο του πνεύματος και η ανωτερότητα των αγωνιστών σου , ήταν αυτή , που υποχρέωσε εχθρούς και συμφέροντα να σε παραδεχτούν .
Πολλές φορές μιλάμε με ένα παραμυθητικό τρόπο , για τους ήρωες και τις ηρωικές μάχες
Ξεχνάμε όμως ότι αυτοί δεν είχαν να αντιπαλαίσουν μόνο με τον Οθωμανό Τούρκο αλλά και με ένα αδυσώπητο ευρωπαϊκό σύστημα την Ιερά Συμμαχία.
Έλεγε μέσα στην οίηση του ο Μέττερνιχ ,όταν εξεράγη η Ελληνική Επανάσταση .” Εκεί κάτω στα ανατολικά σύνορά μας 300.000 τριακόσιες χιλιάδες άτομα , θα κρεμαστούν , θα παλουκωθούν και θα στραγγαλιστούν . Αυτό είναι ένα γεγονός χωρίς σημασία.
Ας υποκλιθούμε λοιπόν σε αυτούς τους τριςμέγιστους και ρακένδυτους αγωνιστές ,που γελοιοποίησαν βαρβάρους , τυράννους και τους εξανάγκασαν να παραδεχτούν την ανωτερότητά τους .
Τα κατάφεραν σε όλα τα επίπεδα , πολιτική, διεθνείς σχέσεις διπλωματία και στρατηγική.
Η Επανάσταση του 1821 δημιούργησε νέα παγκόσμια δεδομένα και όρισε νεα επιστημονικά πεδία στην πολιτική και την στρατιωτική στρατηγική.
Οι άξιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και της φρουράς της Βασιλεύουσας , σε όλα είχαν επιτυχή συμμετοχή .
Όπου ευρίσκοντο τα συμφέροντα της Ελλάδος, έδιναν τις μάχες τους , είτε στην διπλωματία ,είτε στην κατασκοπεία και αντικατασκοπεία, είτε στις στρατηγικές του πολέμου και των μαχών .
Τα τρόπαια της νίκης στήθηκαν παντού κερδίζοντας κατά κράτος τους Τούρκους και την Ιερά Συμμαχία , του Μέττερνιχ.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Για πρώτη φορά στην Ευρώπη εμφανίστηκαν πολιτικά λόμπυ και σύνδεσμοι στο όνομα του Φιλελληνισμού και της Ελευθερίας , αλλάζοντας την ροή του αυτοκρατορικού και καθολικιστικού συντηρητισμού.
Αυτό , που εφοβείτο ο Μέττερνιχ, μιά σειρά απο εθνικές και φιλελεύθερες επαναστάσεις στην Ευρώπη ,έγινε και ξέσπασαν ,εξαιτίας της Ελληνικής Επανάστασης.
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ
Οι διπλωματικές επιλογές και οικονομικές προτιμήσεις Αγγλίας , Γαλλίας, Αυστρίας , Ρωσίας και Η.Π.Α ,ήταν υπέρ της Τουρκίας , λόγω των οικονομικών συμφερόντων τους και επαναπροσανατολίστηκαν.
Ο αγωνας υπέρ της Ελευθερίας των Ελλήνων , άλλαξε τις ισορροπίες . Αναδείχτηκε η Τουρκία ως ο μεγάλος ασθενής . Η νέα γεωπολιτική επιρροή των Μεγάλων Δυνάμεων , λόγω της επαναστατούσης Ελλάδος , θα διαμορφωνόταν αλλοιώς μέσα απο όλα τα υπόδουλα βαλκανικά έθνη ( Σερβία , Βουλγαρία , Ρουμανία ) της Οθωμανικής Τουρκίας .
Επιπλέον ο Καποδίστριας ως υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας , ήταν παρών σε όλα τα διπλωματικά φόρουμ και προφύλασε τα συμφέροντά της Ελλάδος.
Ο Μέττερνιχ έλεγε χαρακτηριστικά ” απορώ πως ,ενώ στα Συνέδρια επιτυγχάνω το 70 % των ευννοϊκών αποφάσεων εις βάρος του Καποδίστρια , εκείνος στην εφαρμογή καταφέρνει και αντιστρέφει τα ποσοστά.
Η επιτυχία του Καποδίστρια δεν ήταν μόνο αυτή. Κατάφερνε και έκανε πάντα ηπιότερη την σκληρότητα του Σουλτάνου εναντίον των Ελλήνων , υπενθυμίζοντας του την έντονη δυσαρέσκεια του Τσάρου και τις συνέπειες ενός νέου Ρωσοτουρκικού πολέμου για την Τουρκία.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Ο Επαναστατικός αγώνας αν και εφαίνετο να εκδηλώνεται άναρχα , είχε απο την Φιλική Εταιρεία , τους Υψηλάντηδες και τον Καποδίστρια μια στρατηγική. Στόχος ήταν να διασπείρουν την επανάσταση παντού . Σέρβοι ,Βούλγαροι και Ρουμάνοι να συμπαραταχθούν και να πολυδιασπαστεί η Τουρκική αντιμετώπιση . Γεγονός , που ναι μεν δεν επέτυχε απο πλευράς συμμετοχής στην επανάσταση , των Σέρβων, των Βουλγάρων και των Ρουμάνων , αλλά επέτυχε απο πλευράς εκδήλωσης της επανάστασης , ταυτόχρονα παντού , στην Μακεδονία, στην Κρήτη , στην Κύπρο και αλλού .
Αλλά δύο γεγονότα , που υπολογίστηκαν στρατηγικά και βοήθησαν αφάνταστα στην πολυδιάσπαση των τουρκικών δυνάμεων, ήταν η αυτονόμηση του Αλήθεια Πασά και ο Ιρανοτουρκικός πόλεμος, που απασχόλησαν γιά μεγάλο χρονικό διάστημα πολυπληθείς τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΑΧΩΝ.
Κάθε λαός πολεμά με ένα δόγμα ,που ταιριάζει στον πολιτισμό του και το νόημα ζωής του. Απο την Αρχαία Ελλάδα μέχρι το 1821 , ο ελεύθερος πολίτης , ήταν πάντα και ο μαχόμενος οπλίτης . Η ζωή του κάθε οπλίτη είχε την ίδια αξία με την νίκη .
Οι μάχες , που δίναμε ήταν υπέρ βωμών και εστιών.
Όλες οι στρατιωτικές φάλαγγες έδιναν έμφαση στην δημιουργία ενός αδιαπέραστου στρατιωτικού τείχους ,ως δείγμα της αλληλεγγύης των πολιτών μιας ελεύθερης πόλης .
Ο συμπολίτης και συμπολεμιστής σου ήταν και ο προστάτης σου στην μάχη. Εσύ προστάτευες εκείνον και εκείνος εσένα. Η παραχώρηση του ιερού δικαιώματος της ζωής είχε αξία ,όταν προσφερόταν για την προστασία της κοινότητας και της Δημοκρατίας.
Απο εκεί πήγαζε η νίκη , ως έπαθλο δόξας και η τιμής για τους ανδρείως πεσόντες .
Εδώ δεν έπαιξε ποτέ η αντίληψη των ολοκληρωτικών και τυραννικών , καθεστώτων για την με κάθε μέσο επικράτηση , χωρίς να υπολογίζεται η αξία της ζωής του κάθε πολίτη- οπλίτη . Πουθενά στην ιστορία μας , δεν υπήρχε η οργάνωση στρατών με την μορφή των ορδών .Στρατιωτικό δόγμα στο οποίο η νίκη , ήταν η μόνη εντολή-υπακοή στα κελεύσματα του οποιουδήποτε μονάρχη θεού βασιλιά.
Πάνω στην στρατιωτική παράδοση των αρχαίων Ελλήνων , του Βυζαντίου και την αξία της ζωής του υπόδουλου Έλληνα έρχονται οι μοναδικοί και πρώτοι παγκοσμίως διδάξαντες τον ανορθόδοξο πόλεμο , στρατιωτικοί ηγέτες καταδρομείς , Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και Γεώργιος Καραϊσκάκης να ξεδιπλώσουν την εθνική στρατηγική των καταδρομικών κινήσεων και μαχών του 1821.
Δίνουν τις τελικές μάχες τους, αφού έχουν μετατρέψει το πλεονέκτημα της ισχύος του εχθρού σε μειονέκτημα, αφού τον έχουν εξασθενήσει με περιφερειακά χτυπήματα , αφού τον έχουν αποκλείσει δια θαλλάσης και δεν έχει τροφοδοσία και ενισχύσεις , αφού τον έχουν παραπλανήσει για τις πραγματικές προθέσεις τους , τότε όπου θέλουν και όταν μπορούν εκείνοι κατά τρόπο καταδρομικό και αόρατο δίνουν τις μάχες τους .
Όπως άρχισαν οι μεγάλες νίκες με τους αόρατους πολεμιστές των Δερβενακίων ,απο τους ιχνηλάτες και την εμπροσθοφυλακή των Τούρκων του Δράμαλη , έτσι το έπος του 1821 επισφραγίζεται με νέο επίτευγμα. Ο μέγας στρατηλάτης και καταδρομέας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εμπνέει τους ταλαίπωρους και πολύπαθους Έλληνες στην τελική έφοδο . Στον ΝΥΝ υπέρ πάντων ΑΓΩΝΑ κατά του Ιμπραήμ .
Νύχτα και μέρα μέσα από τα βράχια, από τις σπηλιές, από τα δάση, από τα στενά, ξεπηδούν και ξεχύνονται ξαφνικά και ορμητικά οι κακοντυμένοι έλληνες χωρικοί, χτυπούν τις εχθρικές φάλαγγες, προξενούν σε αυτές μεγάλες φθορές ή τις εξοντώνουν και αμέσως μετά εξαφανίζονται. Μπορεί η γύμνια και η φτώχεια και η έλλειψη ψωμιού να εξουθενώνει και τους ημίθεους , ο Φραντζής γράφει χαρακτηριστικά για αυτούς τους καταδρομείς <<Επρασινομαυροκιτρίνιζον ως χαλκοί, και έγιναν ξηροί ως σκελετά και ελεεινά θεάματα». Και όμως αυτοί οι άνθρωποι κατάφεραν να κλείσουν τον Ιμπραήμ στα κάστρα του.
Ο ηγέτης τους και καταδρομέας Κολοκοτρώνης είχε δηλώσει άλλωστε στον Ιμπραήμ .
<< Πέτρα απάνω στην πέτρα να μη μείνει , εμείς δεν προσκυνάμε. Μόνον ένας Έλληνας να μείνει , πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζεις πως την γη μας θα την κάμεις δική σου, βγάλτο από το νου σου. >>
Πάνω σε αυτό το πνεύμα της παλλαϊκής άμυνας και αντίστασης των Ελλήνων ήλθαν οι νίκες κατά του Ιμπραήμ των Σπαρτιατών – Μανιατών, στην Βέργα , στον Διρό, στο Κακοσκάλι και στο Πολυάραβο .
Το αδάμαστο φρόνημα των Ελλήνων άντεξε οικονομικές καταστροφές , πείνα , εξανδραποδισμούς , γενοκτονίες , εποικισμούς μουσουλμάνων . Στο τέλος το Γένος ,νίκησε κατά κράτος τους παντοειδείς εχθρούς του και ανάγκασε τις Μεγάλες Δυνάμεις να επιβάλλουν , το ατυχές συμβάν της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου.
Όταν η Γαλλία εόρτασε τα δικά της 200 χρόνια από την Γαλλική Επανάσταση, έγιναν κινηματογραφικές ταινίες,γράφτηκαν βιβλία για να υπενθυμίσουν το μήνυμα μιας επανάστασης , που άλλαξε τον κόσμο και τον ρουν της Ιστορίας.
Στην Ελλάδα μας η θεσμοθετημένη μέχρι τώρα επιτροπή , πετά ένα ξερό στεφάνι και αυτό χωρίς να κλίνει γόνυ . Ενώ οφείλει να αναδείξει το μεγαλείο των συμμετεχόντων και την πνευματική ετοιμότητα της Επανάστασης του 1821 , ασκεί αρνητική αμφισβήτηση . Δήθεν μορφωτικές ελίτ καταγέλαστες και χωρίς εθνική συνεισφορά , απο το σκοτεινό κελί της ψυχής τους , αμφισβητούν το μεγαλείο των πρωταγωνιστών και θέλουν να επανακαθορίσουν τον ιστορικό προορισμό του Γένους .
Δυστυχώς για αυτούς τους μπερδεμένους και δυσκολεμένους η φορά των πραγμάτων , όπως και το 1821 είναι αντίστροφη . Όπως η Ευρώπη υποκλίθηκε στο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ έτσι δεν θα πάμε εμείς στα δικαιωματίστικα κροαγματα τους αλλά εκείνοι θα συμμορφωθούν στο αιώνιο ιστορικό νόημα του Γένους για την επίτευξη της αληθινής Ελευθερίας του ανθρώπου , μέσα απο την Αρετή. Το μόνο αληθινό και ολοκληρωμένο πρότυπο πολίτου για την Δημοκρατία είναι ο ενάρετος πολίτης και η ενάρετη κοινωνία.
Ο μακαριστός ποιητής Γιάννης Βαρβέρης , μας κάνει μικρή ξενάγηση, με τρεις κυρίους που βγαίνουν από τη Νομική στη Σόλωνος και πηγαίνουν προς την «Πλατεία Κολωνακίου», στους δρόμους, με τα μεγάλα ονόματά τους -Ξάνθου, Σκουφά, Τσακάλωφ, Αναγνωστοπούλου, Κανάρη- και σκέφτονται , πώς θα μεθοδεύσουν τον αγώνα, γιατί ο αγώνας δεν τελείωσε.
