Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η εισήγηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για επιστροφή της Ρωσίας στο κλάμπ των επτά μεγαλύτερων βιομηχανικών χωρών, δεν ήταν έκπληξη για όσους παρακολουθούν επισταμένως την πορεία του.
Για τον Ταγίπ Ερντογάν εκφράστηκε ανοικτά και δημόσια και έτσι πληροφορηθήκαμε τις σκέψεις του. Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν είναι ακόμα προσεκτικός διότι καραδοκούν οι Δημοκρατικοί, που επιθυμούν διακαώς να τον τιμωρήσουν για την «κλοπή» των εκλογών του 2016. Πιστεύουν και σήμερα ότι πίσω από τη νίκη του σημερινού Προέδρου κρύβονται οι Ρώσοι.
Είναι ένας ισχυρισμός που δεν αποδεικνύεται στον απόλυτο βαθμό, αλλά είναι πιστευτός από εκατομμύρια ανθρώπους. Ο εισαγγελέας Μιούλερ δεν μπόρεσε να αποδείξει με βεβαιότητα 100% το ρωσικό σχέδιο, αλλά έχει αφήσει πολλά υπονοούμενα, που ανάγκασε τους νομοθέτες και τους δημοσιογράφους να συνεχίσουν την έρευνα. Η επόμενη χρονιά, που είναι και εκλογική, προμηνύεται κόλαση.
Ο κ. Τραμπ δεν είναι ο πιο προσεκτικός άνθρωπος όταν δρα, αντιδρά, σχεδιάζει και «συνωμοτεί». Μερικές φορές έχει αυτό-καρφωθεί, δημιουργώντας προβλήματα στον εαυτό του και τους συνεργάτες του. Και επειδή είναι ασυγκράτητος στο λόγο και τη σκέψη, κάνει λάθη. Ένα από αυτά τα λάθη είναι και η γνώμη που εξέφρασε για να συμμετέχει ξανά στην G7 ο Βλαντιμίρ Πούτιν, μαζί με τους ηγέτες της Αμερικής, της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, του Καναδά, της Ιαπωνίας και της Γερμανίας.
H πρόταση απορρίφθηκε ήδη από τον σύμμαχό του Μπόρις Τζόνσον και τον ακόμα φίλο του Εμανουέλ Μακρόν, ενώ θα τεθεί ως θέμα συζήτησης στη σύνοδο σήμερα. Ο πρόεδρος της Ρωσίας, που είναι πιο πονηρός -και ευφυής- από τον κ. Τραμπ, και το αποδεικνύει, άραξε και περιμένει. Γιατί να κινηθεί ο ίδιος αφού θα επιχειρήσει να του κάνει τη δουλειά ο Αμερικανός πλανητάρχης;
Για πολλούς που δεν παρακολουθούν την πολιτική της Αμερικής σε ότι αφορά τη Ρωσία, να θυμίσουμε ότι η Ουάσιγκτον τιμώρησε τη Μόσχα με κυρώσεις και αυτή απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Επίσης, οι ΗΠΑ έχουν ψηφίσει τον πιο σκληρό νόμο, τον γνωστό CAATSA, ειδικά για τη Ρωσία, διότι πίστευαν πως με τον τρόπο αυτό θα έβαζαν φρένο στον Πούτιν, ο οποίος έχει διεισδύσει στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή πολλών συμμάχων των ΗΠΑ, κυρίως στην Ευρώπη. Ο κ. Τραμπ, όπως ήταν αναμενόμενο, υπονόμευσε το νόμο που ο ίδιος υπέγραψε, και δεν τιμώρησε, ως όφειλε, την Τουρκία για την αγορά του ρωσικού συστήματος S-400.
Ο Ταγίπ Ερντογάν παραβίασε την «ψυχή» του συγκεκριμένου νόμου, αφού αφορά την ρωσική πολεμική βιομηχανία. Η στάση του Αμερικανού προέδρου προβληματίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών και των γερουσιαστών, και στο Δημοκρατικό Κόμμα όλο και περισσότερο ενισχύεται ο φόβος -θα έλεγα και η επιβεβαίωση- ότι υπάρχει μία υπόγεια συνεννόηση του κ. Τραμπ με τον Πούτιν, τον Ταγίπ Ερντογάν και άλλους αυταρχικούς ηγέτες.
Εάν όντως συμβαίνει αυτό, τότε ο στόχος είναι η Ευρώπη και οι δημοκρατικοί θεσμοί της. Δεν είναι μυστικό ότι οι τρεις αυτοί ηγέτες, που χαρακτηρίζονται από εθνικισμό, έχουν ασκήσει σκληρή κριτική στους Ευρωπαίους, οι οποίοι όμως είναι χωρισμένοι σε χίλια κομμάτια και δεν έχουν κοινή στρατηγική στους βασικούς τομείς, όπως είναι η εξωτερική, η οικονομική και αμυντική πολιτική. Είναι στην κυριολεξία ένα προβληματικό «μαγαζί», που θα μπορούσε, βεβαίως, να αποτελέσει τον τέταρτο αλλά πιο ισχυρό πόλο στους τρεις μεγάλους, τον αμερικανικό, τον ρωσικό και τον κινέζικο.
Τώρα μπορεί να βρεθεί στη δίνη ενός άκρατου ανταγωνισμού, αλλά και μίας πιθανής συνεργασίας, των ΗΠΑ, της Ρωσίας αλλά και της Κίνας -και αρκετοί θεωρούν τους αμερικανοκινεζικούς καυγάδες σικέ… Δεν πρέπει να αποκλείουμε τίποτα, διότι ειδικά ο Τραμπ θα μπορούσε να συνεργαστεί και με τον διάολο, έτσι για το νταηλίκι. Τα πράγματα θα γίνουν εξαιρετικά δυσάρεστα εάν εκλεγεί ο σημερινός Πρόεδρος της Αμερικής, όπως είναι και το πιθανότερο, αφού οι Δημοκρατικοί είναι διχασμένοι και ο πρώην αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν, που προηγείται ανάμεσα στους διεκδικητές του προεδρικού χρίσματος, παρουσιάζεται μέχρι της στιγμής αδύνατος και με πολλά προβλήματα.
Οι Δημοκρατικοί θα είχαν τύχη αν πόνταραν στους νέους πολιτικούς, που έχουν επιδείξει περισσή κοινωνική ευαισθησία. Για την Ελλάδα και την Κύπρο τα πράγματα είναι πλέον ξεκαθαρισμένα. Η συμμετοχή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τους έχει κάνει καλό. Τιμωρήθηκαν στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης, που δημιούργησε η ίδια η Ευρώπη και στις απειλές της Τουρκίας έδειξαν ότι η αντίδραση τους δεν είχε δόντια. Αντίθετα, στις μη δημόσιες συζητήσεις, μας εισηγούνται «να τα βρούμε» με τους Τούρκους.
Τι σημαίνει η φράση αυτή; Από τη στιγμή που είναι οι Τούρκοι αυτοί που απειλούν και διεκδικούν, εννοούν φυσικά να υποχωρήσουμε. Είναι αυτό που είπε και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και υπονόησε ο Μίκης Θεοδωράκης. Είναι πιο δυνατοί οι Τούρκοι άρα λίγο-πολύ πρέπει να πάρουν και περισσότερα. Σωστά δεν το καταλάβαμε;
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε καλά. Πήγε στο Παρίσι, θα πάει στο Βερολίνο για να δει τη «θεία» Μέρκελ, η οποία βλέπει τον δρόμο της εξόδου. Μετά έχει σειρά ο ΟΗΕ, για τη γενική συνέλευση, και θα ακολουθήσει λογικά μέχρι το τέλος του χρόνου η Ουάσιγκτον. Θα έχει προηγηθεί και η επίσκεψη του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας, Μαικ Πομπέο.
Προς το παρόν δεν έχει «κλείσει» μία συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν, αλλά τα Ηνωμένα Έθνη είναι χώρος όπου τα λένε εχθροί και φίλοι. Οπωσδήποτε, θα έχει ενδιαφέρον ένα τετ-α-τετ με τον πρόεδρο της Τουρκίας, ο οποίος βέβαια είναι αμετανόητος και επικίνδυνα προκλητικός. Όλοι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί προσπάθησαν να βρουν ένα σημείο επαφής και συνεννόησης μαζί του. Αλλά δεν τα κατάφεραν. Μόλις έφευγαν από την Τουρκία ξεκινούσαν και οι προκλήσεις και οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου.
Ίσως έφτασε ο καιρός να βρεθεί ένας άλλος τρόπος αντιμετώπισης του, που δεν αναγκαστικά ο στρατιωτικός διότι ο πόλεμος φέρνει πάντα καταστροφή… Πρέπει η Ελλάδα και η Κύπρος να επιλέξουν τις αναγκαίες συμμαχίες.
Η επανάληψη του στρατηγικού διαλόγου τον Οκτώβριο με τις ΗΠΑ, είναι μία μοναδική ευκαιρία για να συζητηθούν τα πάντα. Η υπογραφή της νέας στρατιωτικής συνεργασίας είναι μία καταπληκτική εξέλιξ, αλλά πρέπει να συνοδευτεί και με εγγυήσεις υποστήριξης και στον διπλωματικό, και στον οικονομικό και στον στρατιωτικό τομέα. Διαφορετικά δεν έχει νόημα. Δυστυχώς οι τρελοί της γης οδηγούν τον κόσμο μας σε νέο ψυχρό πόλεμο, και ο προηγούμενος θα φαίνεται σαν μία ανώδυνη πτυχή της παγκόσμιας ιστορίας.
