Μετά την υπογραφή ανάμεσα στην ελληνική και την γαλλική πλευρά για την απόκτηση δύο Φρεγατών Belh@ra, γαλλικά ΜΜΕ αναφέρουν χθες ότι έχουμε εισέλθει στο στάδιο των τεχνικών προδιαγραφών των πολεμικών πλοίων με πρώτο ελληνικό αίτημα, αυτός της επαύξησης του συστήματος αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής αλλά και των συστημάτων εγγύς α/α άμυνας του πλοίου.
Η όλη συζήτηση αφορά το είδος των α/α πυραύλων και των συστημάτων που θα εφοδιαστούν οι “ελληνικές” Belh@ra, ώστε να “κλειδώνουν”, μεγάλες περιοχές του Αιγαίου, μένοντας όμως και οι ίδιες στο απυρόβλητο των τουρκικών αεροσκαφών και πυραύλων ATMACA, οι οποίοι αποτελούν πλέον μεγάλη απειλή για το ελληνικό ΠΝ.
Αναφέρεται δε η συμφωνία για την τοποθέτηση τεσσάρων οκταπλών εκτοξευτών Sylver, τριών συστημάτων Α50 για πυραύλους ASTER και ενός συστήματος Α70 για πυραύλους MdCN για κάθε Φρεγάτα.
Εκεί αναφέρθηκε ότι τα ελληνικά αιτήματα ήταν σχεδόν τα ίδια με αυτά που αφορούσαν παλαιότερο πρόγραμμα για την απόκτηση γαλλικών Φρεγατών κλάσεως FREMM NORMANDIE με 16 αντιαεροπορικούς πυραύλους ASTER και ενός συστήματος για εκτόξευση των πανίσχυρων πυραύλων SCALP NAVAL, με τους οποίους οι ελληνικές Φρεγάτες μετατρέπονται πλέον σε πλατφόρμες εκτόξευσης στρατηγικών όπλων σε στόχους τόσο στον αέρα όσο και στην θάλασσα και την στεριά.
Οι Φρεγάτες μας θα διαθέτουν πυροβόλο Oto Melara 76mm STRALES super rapid.
Ο λόγος αφορά την ενίσχυση των πλοίων αυτών και με προηγμένα συστήματα εγγύς α/α άμυνας κατά των τουρκικών εξοπλισμένων μη επανδρωμένων οχημάτων, για την προστασία του πλοίου.
Η ουσία όλων αυτών, διότι θα έχουμε και συνέχεια, είναι ότι τα πλοία θα έχουν “ελληνική διαμόρφωση” όχι μόνο στο κομμάτι του εξοπλισμού τους αλλά και σε άλλα σημεία, ενώ πιθανότατα θα μπορούν να υλοποιούν και επιχειρήσεις ηλεκτρονικού και ασύμμετρου πολέμου σε μεγάλη απόσταση, σπέρνοντας τον πανικό στα υποδεέστερα νέα τουρκικά πολεμικά πλοία.
Οι κύριες επιχειρησιακές της δυνατότητες είναι:
1: η συνοδεία και προστασία μονάδων υψηλής αξίας ενάντια σε κάθε συμβατική απειλή πάνω και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας,
2: η διαλειτουργικότητα εντός μιας πολυεθνικής ναυτικής δύναμης και η συνεισφορά σε όλους τους τομείς πολέμου,
3: η ανάπτυξη σε περιοχές κρίσης ως κέντρο διοίκησης, αλλά και ως πλατφόρμα εφόρμησης των ειδικών δυνάμεων,
4:η συμβατική αποτροπή σε παράκτιες περιοχές και την ανοιχτή θάλασσας
Αν σε όλα αυτά μπορούσαμε, σύμφωνα με προηγούμενο άρθρο μας, να έχουμε και την συμμετοχή της Ελλάδος στο πρόγραμμα κατασκευής της ευρωπαϊκής Κορβέτας σε ελληνικά ναυπηγεία, μέσω του προγράμματος PESCO, που αφορά την κοινή αμυντική πολιτική των χωρών της ΕΕ με ευρωπαϊκά κονδύλια, τότε θα είχαμε δημιουργήσει ένα τρομερό στόλο έναντι των οποιωνδήποτε μελλοντικών απειλούν από όπου και να προέρχονται αυτές.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι αναμένεται ένας ακόμη εταίρος σε αυτό, για να τεθεί σε ισχύ δίνοντας την μοναδική ευκαιρία στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό να κατασκευάσει με «ελληνικά χέρια» αριθμό Κορβετών για λογαριασμό του ελληνικού ΠΝ, μιας και η αντιπαράθεση με την Τουρκία σε αυτόν τον τομέα είναι σημαντική.
Η Ελλάδα, μέσω αυτό του προγράμματος που αφορά την δημιουργία ευρωπαϊκού αμυντικού μηχανισμού, έχει μια μεγάλη ευκαιρία αναβάθμισης της δυνατότητας της να κατασκευάσει πολεμικά πλοία με ευρωπαϊκά κονδύλια, αποκτώντας παράλληλα και την αποκαλούμενη “κρίσιμη” τεχνολογία η οποία θα τα “συνοδεύει”.
Με νέες Φρεγάτες και Κορβέτες, καθώς και με την δημιουργία στόλου από εξοπλισμένα μη επανδρωμένα οχήματα, δεν θα μπορέσει να «κουνηθεί» κανένας Τούρκος τα επόμενα τριάντα χρόνια από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τη Γαύδο και έτσι απερίσπαστοι θα μπορέσουμε να ανακηρύσσαμε ΑΟΖ για να επωφεληθούμε από τα τεράστια έσοδα που θα είχαμε, με τα οποία θα κινούμασταν – ως χώρα και ΕΔ – ανάλογα τα επόμενα χρόνια.
