Ένας φίλος μου γράφει: «Ίσοι άνθρωποι δεν υπάρχουν. Μόνο ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Δεν πρέπει ο πλούτος να ελέγχει το πολίτευμα. Είναι άλλο πράγμα το πολίτευμα και άλλο το οικονομικό σύστημα. Μπορούμε να έχουμε δημοκρατία με σοσιαλισμό, μπορούμε και με καπιταλισμό. Το θέμα είναι ποιος βάζει τους κανόνες (νόμους). Οι λίγοι ή οι πολλοί, τα υπόλοιπα είναι ανοησίες».
Προσωπικά συμφωνώ. Σήμερα δεν υπάρχει δημοκρατία πουθενά. Ο πλούτος,
που έχει συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων, δίνει πλέον τη δύναμη σ’ αυτούς τους λίγους να θέτουν τους κανόνες του παιχνιδιού που λέγεται ανθρώπινος βίος.
Όπως αντιλαμβάνεται όμως κάθε εχέφρων άνθρωπος, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ενώ, οι εξελίξεις τρέχουν σε όλους τους τομείς, εντούτοις το πολίτευμα, της δήθεν αντιπροσώπευσης του λαού, έχει μείνει στην εποχή της Αναγέννησης και του ανερχόμενου αστισμού.
Και μόνο ότι κάποιοι έχουν αρχίσει να αμφισβητούν αυτή την κατάσταση και αυτό το απαρχαιωμένο πολίτευμα, που δεν μπορεί να προστατέψει όχι μόνο ανθρώπους αλλά ολόκληρα κράτη πλέον. Και μόνο ότι διαβάζονται αυτές οι γραμμές αυτή τη στιγμή, έχει ήδη τεθεί το σπέρμα της αλλαγής.
