Όταν στις αρχές του 2014 έγινε γνωστή η γνωμοδότηση Καϊδατζή – Μανιτάκη, το πόρισμά της ήταν μια βόμβα στο ταμείο του ΟΑΕΕ. Γιατί ; Γιατί συνοπτικά έλεγε ότι ο ΟΑΕΕ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ έπρεπε από το 2009 να έχει μειώσει τις εισφορές των ασφαλισμένων του.
Με την γνωμοδότηση Μανιτάκη άνοιγε ο δρόμος στους ασφαλισμένους να διεκδικήσουν :
- επιστροφές της διαφοράς των εισφορών, δηλαδή τη διαφορά από τις παρανόμως υψηλές εισφορές που τους χρέωνε ο ΟΑΕΕ, με τις μειωμένες εισφορές όπως όριζε η νομοθεσία … και
- την διαγραφή της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που ο ΟΑΕΕ χρέωνε ενώ δεν παρείχε, σε όσους για αντικειμενικούς λόγους αδυνατούσαν να καταβάλλουν τις εισφορές τους
Το σύνολο αυτών των παράνομων χρεώσεων, είχε εκτιμηθεί σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής εκείνης περίπου στα 4 ΔΙΣ (!) Ποσό τεράστιο εάν αναλογιστούμε ότι αντιστοιχεί σε 1,5 ΕΝΦΙΑ !
Έπρεπε φυσικά οι ασφαλισμένοι να τα διεκδικήσουν δικαστικά, με προσφυγές κατά του ΟΑΕΕ, σε περίπτωση που ο ΟΑΕΕ δεν το αναγνώριζε από μόνος τους – κάτι που ως γνωστόν δεν έκανε.
Για παράδειγμα, εάν κάποιος ασφαλισμένος στα τέλη του 2015 είχε οφειλές προς τον ΟΑΕΕ, ύψους 40.000 και οι οποίες δημιουργήθηκαν μετά το 2009, θα έπρεπε να προσφύγει κατά του ΟΑΕΕ ζητώντας αυτά που αναφέρθηκαν παραπάνω. Με βάση υπολογισμούς το πραγματικό ύψος της οφειλής του με αυτό τον τρόπο θα πέσει κάτω από το 50% του ποσού που ζήταγε αρχικά ο ΟΑΕΕ.
Σε αυτό το δεδομένο θα πρέπει να προστεθεί και το γεγονός, ότι από 1/1/2011 είχε τεθεί σε ισχύ ο νόμος 3863/2010, σύμφωνα με τον οποίο τις συντάξεις αποτελούσαν δύο τμήματα. Η βασική σύνταξη και η αναλογική σύνταξη. Την αναλογική σύνταξη σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου έδινε αναλογικά ποσό σύνταξης, ως ποσοστό επί των εισφορών που θα είχε καταβάλει ο ασφαλισμένος στην διάρκεια του εργασιακού του βίου. Όπως είναι προφανές ο ασφαλισμένος δημιουργούσε έναν προσωπικό κουμπαρά από τον οποίο θα έπαιρνε σύνταξη, ανάλογα με το ποσό που είχε καταβάλει ο καθ’ ένας στη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Αυτό όμως πρακτικά σημαίνει ότι μετά την 1/1/2011 εισφορές που δεν είχαν καταβληθεί δεν μπορούν να θεωρηθούν οφειλές.
Εάν στα προηγούμενα συνυπολογίσουμε και το κλέψιμο στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων όλα τα προηγούμενα χρόνια, γεννιέται το ερώτημα, ποιος χρωστάει σε ποιόν ;
Οι ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ ή μήπως ο ΟΑΕΕ στους ασφαλισμένους ;
Το ερώτημα αυτό θα απαντηθεί στην πράξη ΜΟΝΟ εάν οι ασφαλισμένοι τα διεκδικήσουν μέσω της δικαστικής οδού και με κάθε άλλο νόμιμο μέσο, γιατί διαφορετικά θα παραμείνουν όπως κι άλλα πολλά αδικαίωτοι πόθοι και καφενειακού τύπου ιστορίες από άτομα που δεν θέλησαν να διεκδικήσουν την ίδια τη ζωή τους.
