ΑΝ Η ΠΟΛΗ ΕΠΕΦΤΕ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ….
Σχολικό Βιβλίο Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Ιστορίας Γ’ Λυκείου 1979
Ένας μαθητής διαβάζει:
…..Με την ανακωχή του Μούδρου, που υπογράφει η σουλτανική κυβέρνηση στις 28 Ιουλίου 1918, ανοίγει ο δρόμος για την ουσιαστική διεκδίκηση μικρασιατικών περιοχών, όπου κατοικούν συμπαγείς ελληνικοί-χριστιανικοί πληθυσμοί. Οι ελληνικές διεκδικήσεις κωδικοποιούνται στα δυο υπομνήματα του Ελευθέριου Βενιζέλου προς τους Συμμάχους (τον Οκτώβριο και το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου) και αντιμετωπίζονται μάλλον ευνοϊκά από τους Αγγλογάλλους, μάλλον εχθρικά από τους Ιταλούς (επίσης διεκδικητές μικρασιατικών εδαφών) και με σκεπτικισμό από τους Αμερικανούς.
Στο ανώτατο συμμαχικό συμβούλιο τον Απρίλιο του 1919, οι Άγγλοι, Γάλλοι και Αμερικανοί (εκπρόσωπος της Ιταλίας δεν εμφανίστηκε) δίνουν στον Βενιζέλο την άδεια να αποβιβαστεί στη Σμύρνη ο ελληνικός στρατός και να καταλάβει εκτός από την στρατηγικής σημασίας πόλη και μια ευρύτερη περιοχή περίπου 20.000 τ.χλμ. η οποία φτάνει μέχρι την Προποντίδα και μετά από διαβουλεύσεις για την τύχη των Στενών, ο Βενιζέλος διαπραγματεύεται την κατοχή της Κωνσταντινούπολης στην ευρωπαϊκή της πλευρά με αντάλλαγμα την πλήρη παραχώρηση των δικαιωμάτων της ασιατικής πλευράς στους Αγγλογάλλους, οι οποίοι δέχονται αμέσως. Το μόνο πρόβλημα ήταν πλέον ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος δεν αποδεχόταν όχι μόνο την ανακωχή του Μούδρου, αλλά και οποιοδήποτε άλλο χαρτί υπογραφεί από τους συμμάχους της Αντάντ χωρίς τη δική του συναίνεση. Επίσης, η Ιταλία είχε τις δικές της αντιρρήσεις που γρήγορα όμως καταλάγιασαν μιας και η Ελλάδα άφησε ανοιχτό το ζήτημα της βορείου Ηπείρου και το αλβανικό προς περαιτέρω διαπραγμάτευση. Στο μεταξύ, η ελληνική κυβέρνηση είχε ήδη κατοχυρώσει την Δυτική Θράκη και παράλληλα ενσωμάτωνε και όλη την Ανατολική με την ευρωπαϊκή Κωνσταντινούπολη. Το καθεστώς των δυτικών παραλίων της Μικράς Ασίας, παραμένει ως πενταετούς διάρκειας αλλά με οψιόν πλήρους ενσωμάτωσης, εαν η Ελλάδα συναινέσει τελικώς στη διεθνή ζώνη του Αιγαίου, όπου οι Αγγλογάλλοι και Αμερικανοί θα είχαν αυξημένα προνόμια εκμετάλλευσης της θαλάσσιας οδού μεταξύ δυτικών νήσων και κεντρικού Αιγαίου ως την Κρήτη. Το σχέδιο των Αγγλογάλλων και Αμερικανών ήταν η φραγή καθόδου της Νέας Ρωσίας ή αλλιώς Σοβιετικής Ένωσης πρός τη Μεσόγειο ως πολεμική δύναμη παρά μόνον ως εμπορική οδός.
Η εκπληκτική διπλωματική τακτική του Βενιζέλου βάζει τα θεμέλια για την ανάσταση της Βυζαντινής Ελλάδας, το κομμάτι δηλαδή της παλιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όπου κατοικούνταν από καθαρούς Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων.
Παράλληλα ο Βενιζέλος, έχοντας πλέον την πλήρη ισχύ στα κυβερνητικά πράγματα, αναγκάζει τον γερμανόφιλο (λόγω καταγωγής) βασιλιά Κων/νο σε παραίτηση από τον θρόνο και τελειώνει το παιχνίδι του Διχασμού σε μια νύχτα. Και σε συννενόηση με τον αγγλικό παράγοντα, προτείνεται νέος βασιλέας, ο οποίος θα προερχόταν από τη γενιά των Παλαιολόγων και θα νυμφεύονταν πριγκίπισσα του οίκου των Ουίνδσορ.
Τον Μάΐο του 1920, ο ελληνικός στρατός μπαίνει επισήμως στην Κων/πολη, ο Σουλτάνος και η έδρα του μεταφέρονται στην πόλη Άγκυρα όπου και εγκαθίστανται και η πόλη μετατρέπεται ως νέα έδρα της κατακερματισμένης πλέον Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της.
………………………………………………………..
Τον Ιούλιο του 1920, η Ελλάδα υπογράφει μαζί με τις συμμαχικές δυνάμεις και την Οθωμανική Αυτοκρατορία την Συνθήκη των Σεβρών, όπου κατοχυρώνονται όλα τα συμφωνηθέντα του παρασκηνίου και έτσι οι Αγγλογάλλοι αποκτούν πλήρη κυριαρχία στα Στενά, στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο με την δημιουργία Κουρδικού έθνους το οποίο περιορίζει ακόμη περισσότερο τα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία πλέον στριμώχνεται στην κεντρική και Ανατολική Μ. Ασία, ενώ ο Κεμάλ ζητάει επισήμως τη συνδρομή των σοβιετικών για να αντιμετωπίσει τις νέες συνθήκες. Δεν προλαβαίνει όμως να μεταβεί στη Μόσχα για σχετικές διαβουλεύσεις. Σε μια ενέδρα που στήνουν Έλληνες Πόντιοι μαχητές, συλλαμβάνεται και παραδίδεται στον Σουλτάνο, ο οποίος προκειμένου να κρατήσει τον θρόνο του, τον καταδικάζει για προδοσία με θανατική ποινή και τον απαγχονίζει σε δημόσια θέα στην Σαμψούντα.
Ο Α’ ΠΠ τελειώνει αφήνοντας πολλούς ανοικτούς λογαριασμούς και πληγές που δύσκολα θα κλείσουν.
………………………………………………………..
Η αναγεννημένη Ελλάδα του Α’ ΠΠ, η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα απειλή. Την απειλή της Ιταλίας, όπου η Ρώμη πλέον διεκδικεί τη ρεβάνς από την μοιρασιά των εδαφών της Μικράς Ασίας. Ο Β’ ΠΠ είναι πλέον γεγονός και η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι στο πλευρό των συμμάχων, Άγγλων και Αμερικανών. Με νέα κυβέρνηση που προκύπτει από τις εκλογές του 1936 και υπό την εποπτεία του βασιλέως Κων/νου του 12ου Παλαιολόγου, μεγαλουργεί και πετυχαίνει μια περήφανη νίκη εναντίον των ιταλικών στρατευμάτων στο μέτωπο της Αλβανίας. Ο πόλεμος όμως συνεχίζεται και η σφοδρή επίθεση των Γερμανών από τα ανατολικά Βαλκάνια λίγους μήνες μετά, λυγίζει την σθεναρή αντίσταση των γενναίων Ελλήνων μαχητών και οι στρατηγοί των Ελλήνων συνθηκολογούν. Η κυβέρνηση και ο βασιλέας, καταφεύγουν στην Αίγυπτο, όπου στήνεται ο νέος ελληνικός στρατός που συνεχίζει τον πόλεμο μέχρι της τελικής νίκης.
………………………………………………………..
Έτος 2020. Απόσπασμα από άρθρο ελληνικής πατριωτικής εφημερίδας
«….Πώς καταντήσαμε σ’ αυτά τα χάλια; Γιατί; Τι έφταιξε; Πού είναι εκείνοι οι Έλληνες που κάποτε πριν από 100 χρόνια, μπήκαν σ’ αυτή τη πόλη και θαρρούσες πως είχαν ανοίξει τα Ουράνια; Όσοι παππούδες μας και γιαγιάδες μας έζησαν αυτές τις σκηνές αλλοφροσύνης, μας τις διηγούταν σαν παραμύθι κι εμείς μαγεμένοι τις ακούγαμε!
Τώρα; Που είναι η παράδοσή μας; Πού είναι τα ήθη μας;
Γίναμε υπερφίαλοι, εγωιστές, περήφανοι! Γίναμε…κοσμοπολίτες, απάτριδες. Ανακατευτήκαμε με τους Αγγλογάλλους και τον …πολιτισμό τους. Με αυτούς που μας στρογγυλοκάθισαν στον σβέρκο τόσα χρόνια και φρόντισαν μέσα από την κουλτούρα τους να ξεχάσουμε ποιοί είμαστε και ποιός είναι ο σκοπός μας επί της Γής!
Τώρα καλούμαστε, υπό αναγκαστική ευγένεια, να παραλάβουμε και τις νέες ψηφιακές μας ταυτοτητούλες, οι οποίες θα μας…διευκολύνουν λέει, τη ζωή μας! Δηλαδή, να μας φακελώσουν…με την απόλυτη ανοχή μας!
Που είναι ο μέγας Πατριάρχης μας; Μα πού αλλού φυσικά! Χαμένος μέσα στα παλάτια του και πλήρως συμβιβασμένος με τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις μας από τα μισά σχεδόν του περασμένου αιώνα μέχρι τώρα.
Η Αγία Σοφία, το καμάρι της Ορθοδοξίας μας, έγινε και πάλι…μουσειακός χώρος, χάρις στην …ουδέτεροθρησκεία που επικρατεί από το βρόμικο 1990 και που μας κατάντησε έθνος πιθήκων! Εκεί, σε αυτή την εκκλησιά που ήταν αιώνες σκλαβωμένη και που είχε πάνω στον τρούλο της το ισλαμικό μισοφέγγαρο, εκεί, σε αυτή την εκκλησιά που όταν το 1920 έγινε η πρώτη ορθόδοξη λειτουργία μετά από 467 ολόκληρα χρόνια και σείστηκε όλη η περιοχή, όλη η πλατεία Ελευθερίας μέχρι το Θεοδοσιανό τείχος στον Κεράτιο, αυτή την εκκλησιά οι εθνομηδενιστές την κατάντησαν …μουσείο, γιατί λέει, επιρρέαζε το δημόσιο αίσθημα περί ελευθεροθρησκείας και εμπόδιζε τους λίγους μουσουλμάνους ή τους άθεους να κάνουν τη…βόλτα τους απο κεί!
Που είναι οι ναοί μας; Φυτοζωούν! Πόσοι πια Έλληνες μπαίνουν μέσα; Εγώ την άλλη φορά που είχα πάει στους Αγίους Αποστόλους να ανάψω ένα κερί στη κυριακάτικη λειτουργία, ζήτημα αν ήταν μέσα καμμιά 30αριά γεροντάκια. Μόνο 30 γεροντάκια από 6 εκατομμύρια κόσμο! Άσε που πλήρωσα μια περιουσία σε πάρκινγκ για μια ώρα στάθμευσης!
Και το κράτος, αυτό το διεφθαρμένο κράτος των ευρωπαϊστών, αυξάνει ακόμη πιο πολύ τη φορολογία των εκκλησιών, διότι λέει πλέον, είναι ανεξάρτητα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου! Ας μας πούν ορθά κοφτά ότι θέλουν να τις κλείσουν οριστικά ή να τις κάνουν κι αυτές μουσεία να τελειώνουμε!
Πού είναι αυτός ο λαός, ο λαός των κρυπτοχριστιανών και μουσουλμάνων που απόμειναν από τις ανταλλαγές πληθυσμών και που ερχόταν μαζικά μέσα στις εκκλησιές και βαπτίζονταν Χριστιανοί; Τι έγιναν; Αλλαξοπίστησαν; Ή πέταξαν ό,τι χριστιανικό είχαν μέσα τους και έγιναν…πολίτες του κόσμου;
Όλος ο Κεράτιος κατάντησε σαν τη Βαβυλώνα που περιγράφει ο Ιωάννης στην Αποκάλυψή του. Μπάρ, καφετέριες και κλάμπ παντού, σχεδόν σκουντουφλάει κανείς πάνω σε μεθυσμένα κορμιά που μιλάνε οποιαδήποτε γλώσσα εκτός από ελληνικά, τύφλα στο αλκοόλ και στη μαριχουάνα, που από τότε που νομιμοποιήθηκε, δε βλέπουμε τίποτ´ άλλο παρά μαστουριασμένους νεαρούς που δεν βρίσκουν πλέον κανένα νόημα πουθενά αλλού παρά μόνο στο πώς θα ξεφαντώσουν κάθε Σαββατοκύριακο.
Αντί ετούτη η πόλη να ξαναγίνει η …Πόλη των Πόλεων, η Κοιτίδα της ορθοδοξίας, έχει γίνει η κοιτίδα της διαφθοράς, της γύμνιας (εσωτερικής και εξωτερικής), της κατάπτωσης, των μεγαλεπήβολων φουτουριστικών κτιρίων με τις τεράστιες γιγαντοοθόνες και της φτώχειας που δέρνει όλες τις δυτικές συνοικίες με τις παράγκες ως το παλιό Μπαλίκιοϊ, δηλαδή την Νέα Μακρίνιτσα.
Αυτό ήθελε ο Θεός από μας; Γι αυτό μας την έδωσε πίσω; Γι αυτό το κατάντημα μας βοήθησε να πάρουμε τα παλιά εδάφη μας πριν 100 χρόνια; Για να μας…αφανίσει;
Πόσοι από μας μιλούν ακόμη ελληνικά; Βλέπετε εσείς πουθενά σε όλες τις εφημερίδες και τα περιοδικά που κυκλοφορούν σήμερα, να γράφεται έστω και μια λέξη ελληνική σωστά; Πόσες λέξεις έχουμε πλέον στο καθημερινό μας λεξιλόγιο που να είναι ελληνικές; Ελάχιστες! Ποιός καταλαβαίνει πια τι έγραφαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, ποιός θυμάται πιά έστω να ψελλίσει μια λέξη στην παλιά καθαρεύουσα; Μα τι λέω, αφού την καταργήσανε πρίν από 60 χρόνια! Εγώ μισοπρόλαβα στο σχολείο τα αρχαία ελληνικά. Ίσα που έμαθα το «άνδρα μοι έννεπε Μούσα!» Τώρα; Θα πρέπει να ξέρω το νέο σίγκλ της Μίλεϋ Σάιρους για να είμαι …inn!
Καταντήσαμε τσουβάλια άχυρου, αντί να εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι οι προπαππούδες μας πήραν πίσω τα κλεμμένα από τους Τούρκους και να ξαναγίνουμε πάλι εκείνο το περίκλεος γένος των Ελλήνων με τον πολιτισμό που θάμπωνε, εμείς γίναμε απλά…πολίτες της Ευρώπης, πολίτες της…οικουμένης, πολίτες της …μαριχουάνας και του ποτού!
Σε λίγα χρόνια κάθε τι ελληνικό, κάθε τι χριστιανικό, κάθε τι ρωμαίϊκο, θα έχει χαθεί από αυτή τη πόλη, από αυτή τη χώρα. Ίσως ο Θεός να μας εγκατέλειψε, αηδιασμένος από την αγνωμοσύνη μας και τον υπερφίαλο εγωισμό μας.
Κάποια μέρα, όχι πολύ μακριά στο μέλλον, κάποιοι που θα έρχονται εδώ, θα λένε «Απο εδώ πέρασαν οι Έλληνες. Τώρα περνάμε εμείς»…
Dr. Sergio Chryssoloras
Sociologist-Historian-Byzantinologist
