Πώς θα ήταν ένας «πυρηνικός χειμώνας;
Αυτό είναι το ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα της νέας έρευνας που δημοσιεύθηκε από το Κέντρο Μελέτης του Υπαρξιακού Κινδύνου (CSER) του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.
Βασίζεται σε μια έρευνα σε 3.000 ανθρώπους στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία σχεδιάστηκε για να ανακαλύψει πόσα είναι γνωστά για τον «πυρηνικό χειμώνα».
Ένας «πυρηνικός χειμώνας» θα ήταν το αποτέλεσμα μιας αλυσιδωτής αντίδρασης που θα ήταν κάπως έτσι:
* Οι πυρηνικές κεφαλές που χτυπούσαν πόλεις, θα προκαλούσαν καταιγίδες και θα έστελναν τεράστιες ποσότητες αιθάλης στη στρατόσφαιρα.
* Αυτή η αιθάλη θα απέκλειε μεγάλο μέρος του Ήλιου και ο κόσμος θα έκανε να δει ηλιόλουστη ημέρα έως και μια δεκαετία.
* Οι θερμοκρασίες θα πέσουν σε όλο τον κόσμο, αφήνοντας πολλά μέρη κάτω από το μηδέν.
* Μαζική αποτυχία παγκόσμιας καλλιέργειας, ότι και να φυτέψει ο άνθρωπος δεν θα καρπίσει τίποτα. Αναγκαστικά θα ανασταλεί το διεθνές εμπόριο τροφίμων.
* Μαζική ακραία πείνα εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων ακόμα και σε χώρες απομακρυσμένες από τη σύγκρουση των πυρηνικών.
* Το έδαφος και το νερό θα μολυνθούν.
Το 2023 βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν κίνδυνο πυρηνικής σύγκρουσης μεγαλύτερο από αυτόν που έχουμε δει από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, δήλωσε ο Ingam
Αυτή η τελευταία έρευνα δείχνει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για δημόσια εκπαίδευση σε όλα τα κράτη, δήλωσε ο Paul Ingram, ανώτερος ερευνητικός συνεργάτης στο CSER
