Ἡ παρουσία τῶν φυλάκων Ἀγγέλων στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου εἶναι μία ἀπό τίς πιό τρυφερές καί παρηγορητικές ἀλήθειες τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας.
Δέν πρόκειται γιά συμβολισμό καί φαντασία ἀλλά γιά πραγματική ὑπαρξιακή κοινωνία. Ὁ φύλακας Ἄγγελος κατά τήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἕνα οὐρά-νιο πρόσωπο πού μᾶς συνοδεύει ἀπό τήν στιγμή τῆς Βαπτίσεώς μας, μέχρι τήν με-ταθάνατο ζωή πορεία τῆς ψυχῆς μας.
Στό ἄρθρο αὐτό θά ἐξετάσουμε: Πότε μᾶς μιλάει ὁ φύλακας Ἄγγελός μας; Μέ ποιούς τρόπους ἐπικοινωνεῖ μέ τήν ψυχή μας; Ποιά εἶναι τά σημάδια τῆς παρουσίας του; Πώς νά καλλιεργήσουμε τήν σχέση μαζί του; Θά βασιστοῦμε στίς διδαχές τῶν ἁγίων Πατέρων, τήν ἐμπειρία τῶν ἁγίων καί τήν Λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας.
Α) Ποιός εἶναι; Καί ποιά ἡ ἀπόστολή του; Οἱ φύλακες Ἄγγελοι εἶναι οἱ ἅγιοι Ἄγγε- λοι τοῦ Θεοῦ οἱ ὁποῖοι ἀποστέλλονται γιά τήν προστασία κάθε βαπτισμένου Χριστι-ανοῦ. Ἡ Ἐκλησία μᾶς διδάσκει ὅτι κατά τό ἅγιο Βάπτισμα ὁ ἄνθρωπος λαμβάνει ὄχι μόνο τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀλλά καί ἕναν προσωπικό φύλακα Ἄγγελο, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποστολή νά προστατεύει σωματικά καί πνευματικά τόν ἄνθρωπο, τόν ὁδηγεῖ στήν μετάνοια, ἐμπνέει τόν φόβο τοῦ Θεοῦ, προτρέπει στήν καλωσύνη, τήν ταπείνωση τήν ἐγκράτεια, στηρίζει τήν ψυχή στίς δοκιμασίες.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει: «Μόλις βαπτιστεῖς ἕνας Ἄγγελος σοῦ ἀνατί-θεται, ὄχι γιατί ἐσύ εἶσαι ἄξιος ἀλλά γιατί ὁ Θεός εἶναι ἐλεήμων».
Β) Πότε μᾶς μιλάει ὁ φύλακας Ἄγγελός μας; Ὁ φύλακας Ἄγγελος δέν μᾶς μιλάει μέ τόν τρόπο πού ὁμιλοῦν οἱ ἄνθρωποι. Ἡ φωνή του εἶναι πνευματική, ἥσυχη καί λειτουργεῖ μέσα ἀπό τήν συνείδηση, ὡστόσο ὑπάρχουν στιγμές στήν ζωή πού γίνε-ται ποιό αἰσθητή ἡ παρέμβασή του κι’ αὐτό γίνεται, ὅταν εἴμαστε σέ περιπτώσεις σωματικοῦ κινδύνου, θανάτου ἤ ἀτυχήματος, συχνά οἱ ἄνθρωποι ἀντιλαμβάνονται ὅτι κάτι τούς σταμάτησε, ἄκουσαν μιά φωνή ἤ ἕναν πόνο πού τούς κράτησε πίσω ἤ σάν νά τούς τράβηξε πίσω κάποιος. Πολλοί ἅγιοι ἐξηγοῦν ὅτι πρόκειται γιά ἄμεση ἐπέμβαση τοῦ φύλακα Ἀγγέλου.
Ὅταν προσευχόμαστε μέ καθαρότητα κατά τήν διάρκεια τῆς προσευχῆς καί εἰδι-κά στήν ἡσυχία, οἱ καρποί τῆς παρουσίας τοῦ Ἀγγέλου εἶναι: Γλυκύτητα, εἰρήνη, τα-πείνωση, ἐσωτερική παρότρυνση πρός στό καλό. Ὁ ἅγιος Σιλουανός λέγει: «Ἡ ψυχή νοιώθει τήν παρουσία τοῦ Ἀγγέλου σάν μία εἰρήνη πού δεν εἶναι ἀπό αὐτόν τον κό-σμο».
Ὅταν παίρνουμε σημαντικές ἀποφάσεις σέ κομβικά σημεῖα τῆς ζωῆς, ἐπιλογές, κατευθύνσεις, ἀγῶνες ὁ Ἄγγελος προσπαθεῖ νά μᾶς ἐμπνεύσει τό σωστό μέσα ἀπό λογισμούς, φωτισμένους, ἐσωτερικές παροτρύνσεις καί μηνύματα μεταξύ τήν πα-ρουσία τρίτων πού λειτουργοῦν ὡς ὄργανα τοῦ Θεοῦ.
Γ) Μέ ποιό τρόπο ἐπικοινωνεῖ μαζί μας; Ἡ ἐπικοινωνία μέ τόν φύλακα τοῦ Ἀγγέ-λου μας γίνεται μέ πολλούς τρόπους, μέσα ἀπό τήν συνείδηση. Ἡ κύρια γλῶσσα τοῦ Ἀγγέλου εἶναι ἡ φωνή τῆς συνειδήσεώς μας, ἡ ὁποία ἐάν δέν ἔχει σκοτισθεῖ ἀπό τά πάθη λειτουργεῖ ὡς πνευματικός δέκτης ὁλικῆς καθοδήγησης. Μέσα ἀπό ἱερούς λο-γισμούς, πού ὁ Ἄγγελος σπέρνει, ἐλεημοσύνης ταπεινώσεως, ἀγάπης, δέν ἐπιβάλλει τίποτε ἁπλῶς προτείνει. Μέσα ἀπό τόν λόγο τῶν ἄλλων, συχνά ὁ Ἄγγελος ἐνεργεῖ μέσω ἀνθρώπων πού μᾶς λένε μιά φράση στήν κατάλληλη στιγμή ἤ μᾶς συμβου-λεύουν μέ τρόπο πού μᾶς μετακινοῦν ἐσωτερικά.
Ὁ ἴδιος ἅγιος Παΐσιος ἀναφέρει περιστατικά ὅπου ὁ Ἄγγελός του ἐνεργοῦσε μέσω ξένων προσώπων γιά νά τόν ἐνισχύσουν μέ εἰκόνες καί ὄνειρα, ἄν καί ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἐπιφυλακτική στά ὄνειρα δέν λείπουν περιπτώσεις ὅπου ὁ Ἄγγελος φανε-ρώθηκε ἤ γιά νά ἀποτρέψει ἤ νά καθοδηγήσει σέ ἀνθρώπους καλούς καί ταπεινούς.
Δ) Δέν είναι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι δεκτικοί στήν παρουσία τοῦ Ἀγγέλου. Ὅσοι ζοῦν μέσα στήν ἁμαρτία ἤ στήν πνευματική ἀμέλεια χάνουν τήν πνευματική εὐαισθησία, ὅμως ὑπάρχουν κάποια σημάδια πού ἄν προσέξουμε μποροῦν νά μᾶς ξυπνήσουν πνευματικά. Αἰφνίδιος λογισμός μετανοίας χωρίς ἐξωτερική ἀφορμή, αἴσθημα πα-ρουσίας σάν κάποιος νά μᾶς κοιτᾶ μέ στοργή ἤ αὐστηρότητα. Προστασία ἀπό ἀπ-ρόσμενο κίνδυνο χωρίς λογική ἐξήγηση, ἀπόρριψη ἑνός κακοῦ σχεδίου ἤ πειρασμοῦ κατά τήν τελευταία στιγμή ἄν αἰσθάνεσαι ξαφνική γλυκύτητα καί παρηγοριά στήν προσευχή χωρίς λόγο. Ἐάν δοῦμε αὐτά τά σημάδια μέ ταπείνωση χωρίς φαντασιο-πληξία καί τά διασταυρώσουμε μέ τόν πνευματικό μας τότε ἐνισχύεται ἡ βεβαιότη-τα ὅτι ὁ Ἄγγελός εἶναι παρών καί μᾶς βοηθεῖ.
Ε) Ὁ φύλακας Ἄγγελος δέν φεύγει ἀλλά θλίβεται ὅταν ἐμεῖς ζοῦμε μέ ἁμαρτία καί ἀμετανοησία. Μιλοῦμε βλάσφημα ἤ μέ μῖσος, ἀμελοῦμε τήν προσευχή καί Μυστή-ρια, παραδινόμαστε σέ ἀπελπισία ἤ ὑπερηφάνεια. Ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος γράφει: «Ὁ Ἄγγελος θλίβεται ὅταν ἡ ψυχή ἐγκαταλείπει τήν καθαρότητα, σιωπᾶ καί προ-σεύχεται ἀπό μακριά, ἑπομένως ἡ σιωπή τοῦ Ἀγγέλου, εἶναι σιωπή «διαμαρτυρίας», ἀναμονῆς ἐλπίδος, περιμένει με ἀγάπη την μετάνοιά μας.
Στ) Πῶς καλλιεργεῖται ἡ σχέση μέ τόν Ἄγγελό μας; Ἡ Ἐκκλησία δέν μᾶς καλεῖ σέ φανταστικές ἐπαφές μέ τον Ἄγγελο ἀλλά σέ πνευματική καλλιέργεια πού ἔχει σχέ-ση μαζί του. Πῶς; Μέ καθημερινή ἐπίκληση, ἁπλῆ ταπεινή προσευχή ὡς ἑξῆς: «Ἅγιε Ἄγγελε ὁ φύλακας τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μου, ἐλέησόν με καί φώτισόν με». Μέ εὐχαριστία ἀναγνωρίζοντας καθημερινά τήν παρουσία του. Μέ ἀποφυγή τῆς ἁμαρτίας πού θολώνει τήν ἐπικοινωνία, Μέ μετοχή στά ἅγια Μυστήρια ὅπου καθα-ρίζεται ἡ καρδιά καί γίνεται πιό διαφανής στήν παρουσία τοῦ Ἀγγέλου.
Ὁ σιωπηλός σύντροφος πού δέν σέ ἐγκαταλείπει ποτέ. Ἀκόμη κι ἄν νοιώθεις μόνος δέν εἶσαι ποτέ μόνος, ὁ φύλακας Ἄγγελός σου στέκεται σιωπηλά δίπλα σου χωρίς νά ἐπιβάλλεται ἀλλά εἶναι ἕτοιμος νά σέ βοηθήσει μέ τό πρῶτο ἄνοιγμα τῆς καρδιᾶς σου. Ἡ παρουσία του εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ, μαρτυρία τῆς φροντίδας Του γιά σένα προσωπικά, μήν τόν ἀγνοεῖς ἄκουσε τήν φωνή τῆς συνειδήσεώς σου. Πρόσεχε τά σημάδια καί κυρίως ζῆσε μέ καθαρότητα καί ταπείνωση γιά νά τόν νοιώσεις πιό κοντά ὅσο ποτέ.
‘Επιμ. Κ. Δεσπότης.
