Πώς η επιστήμη κατέστη «υποχείριο» πολιτικών αντιδραστικών παρεμβάσεων
Για να αιτιολογήσει τη μετάβαση σε ένα εθνικό lockdown η ηγεσία του Ηνωμένου Βασιλείου επικαλέστηκε άρον – άρον την σημασία ενός νέου στελέχους του Covid-19, πιθανώς πιο μολυσματικού από το παλιό.
Αυτό το στέλεχος, παρά την έλλειψη επιστημονικών δεδομένων, έχει περιγραφεί «έως και 70% πιο μεταδοτικό από την παλιά παραλλαγή» και είναι αυτό είναι ένα ποσοστό που διακινείται ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης και τους υπεύθυνους για τη χάραξη πολιτικής.
Η τάση προς την καταστροφολογία είναι προφανής.
Ωστόσο, αυτό το νέο στέλεχος, το «VUI-202012/01», ξεπέρασε ταχύτατα το ρόλο του στην εθνική πολιτική ως δικαιολογία για ένα νέο σκληρό lockdown, αναφέρει ο βρετανικός ιστότοπος «The critic».
Για να αιτιολογήσει τη μετάβαση σε ένα εθνικό lockdown η ηγεσία του Ηνωμένου Βασιλείου επικαλέστηκε άρον – άρον την σημασία ενός νέου στελέχους του Covid-19, πιθανώς πιο μολυσματικού από το παλιό.
Αυτό το στέλεχος, παρά την έλλειψη επιστημονικών δεδομένων, έχει περιγραφεί «έως και 70% πιο μεταδοτικό από την παλιά παραλλαγή» και είναι αυτό είναι ένα ποσοστό που διακινείται ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης και τους υπεύθυνους για τη χάραξη πολιτικής.
Η τάση προς την καταστροφολογία είναι προφανής.
Ωστόσο, αυτό το νέο στέλεχος, το «VUI-202012/01», ξεπέρασε ταχύτατα το ρόλο του στην εθνική πολιτική ως δικαιολογία για ένα νέο σκληρό lockdown, αναφέρει ο βρετανικός ιστότοπος «The critic».
Ο φόβος για ένα νέο, υπερ-μεταδοτικό στέλεχος μετάλλαξης έχει εξαπλωθεί και σε άλλα κράτη, τα οποία είναι επίσης πρόθυμα να επιδείξουν αντιδραστικές παρεμβάσεις, που αποκαλούνται ως «αποφασιστική ηγεσία».
Πάνω από 30 χώρες έχουν απαγορεύσει την είσοδο πολιτών του Ηνωμένου Βασιλείου λόγω φόβων για το νέο στέλεχος, με χαοτικές σκηνές στο Ντόβερ που επιδείνωσαν τις τεταμένες διαπραγματεύσεις για το Brexit.
Ακόμη και η επιτροπή του βρετανικού υπουργείου Υγείας εξέφραζε αβεβαιότητες σχετικά με τη μεταδοτικότητα και τους κινδύνους που δημιουργεί το νέο στέλεχος.
Προς το παρόν, η αρχή της προφύλαξης κυριαρχεί πλήρως στη λήψη αποφάσεων στο Λονδίνο.
«Καλύτερα ασφαλείς παρά μετά να ζητούμε συγγνώμη», υποστηρίζουν τα κέντρα αποφάσεων, καθώς ανακοινώνονται περαιτέρω lockdowns χωρίς καμία νομοθετική παρέμβαση ή πρόβλεψη.
Για να γίνει αντιληπτός ο πανικός, που επικράτησε, πρέπει να γίνει κατανοητή η φύση της διαγνωστικής ιατρικής, η σχέση της με την επιστημονική μέθοδο και πώς μπορεί να αξιοποιηθούν και οι δύο για πολιτικούς σκοπούς.
Η Βρετανία διαθέτει τις πιο προηγμένες επιστημονικές, ιατρικές και τεχνολογικές υποδομές στον κόσμο.
Οι λόγοι αυτής της αύξησης ήταν σε μεγάλο βαθμό πολιτικοί.
Πιέζοντας να επιτευχθούν περί τις 100.000 δοκιμές την ημέρα, η κυβέρνηση ήλπιζε ότι θα μπορούσε να καθησυχάσει ένα ανήσυχο κοινό.
Υπό κανονικές συνθήκες, οι ιατρικές εξετάσεις γενικά δεν χρησιμοποιούνται με γνώμονα αυτούς τους πολιτικούς στόχους.
Αποτελούν μέρος μιας διαδικασίας ελέγχου προκειμένου να οδηγήσει στην ορθολογική ιατρική διαχείριση ασθενών με διαγνωστική αβεβαιότητα.
Οι έλεγχοι δεν πρέπει να εφαρμόζονται ως ζήτημα οικονομικής και πολιτικής σκοπιμότητας σε τεράστια τμήματα του πληθυσμού χωρίς λόγο.
Θα μπορούσαν να διενεργηθούν τεστ σε πληθυσμούς, που κινδυνεύουν από την ασθένεια ή είναι ευάλωτοι.
Θα μπορούσαν να γίνουν έλεγχοι για τον εντοπισμό της ασθένειας σε πρώιμο στάδιο με στόχο τη βελτίωση των αποτελεσμάτων της θεραπείας.
Τελικά οι εκτεταμένοι έλεγχοι για τη φύση της ασθένειας, που κανείς δεν κατανόησε αρχικά, εφαρμόστηκαν για πολιτικές παρεμβάσεις, όπως οι παραβιάσεις πολιτικών και ατομικών ελευθεριών.
Προς το παρόν, τα εθνικά προγράμματα ελέγχων χρησιμοποιούνται ως πολιτικοί φορείς για να δικαιολογήσουν προκαθορισμένες πολιτικές, αντί για επιστημονικά μέσα ως απάντηση σε καλά διατυπωμένες διαγνωστικές ερωτήσεις.
Η διαστροφή της επιστημονικής μεθόδου δεν γίνεται χειρότερη από αυτήν.
Από τις πρώτες μέρες της πανδημίας, η ικανότητα ελέγχων του Ηνωμένου Βασιλείου έχει επεκταθεί επιθετικά.
Ο αρχικός στόχος των 100.000 δοκιμών την ημέρα μόλις επιτεύχθηκε, αντικαταστάθηκε από έναν νέο εκείνο των 200.000 ελέγχων ανά ημέρα.
Η πολιτική σκέψη εδώ είναι προφανής αναφέρει το «The critic»: ένας μεγάλος αριθμός πρέπει να καθησυχάσει το κοινό.
Αλλά αυτό είναι εξαιρετικά μυωπικό.
Οι πιο εντατικές δοκιμές οδηγούν σε νέες αιτιολογήσεις για ακόμη πιο εντατικούς ελέγχους
Ο κύκλος έχει ως εξής: ξεκινάμε με μια μέτρια ικανότητα ελέγχων που χρησιμοποιείται κυρίως για τον εντοπισμό κρουσμάτων μεταξύ των ασθενέστερων και των πιο ευάλωτων ασθενών, προκειμένου να καθοδηγήσει την περαιτέρω θεραπεία.
Οι ανησυχίες εγείρονται από εκείνους που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στους ελέγχους.
Η κυβέρνηση δεσμεύεται να επεκτείνει τις δοκιμές πέρα από το αρχικό στάδιο και να διευρύνει τα κριτήρια επιλεξιμότητας για να συμπεριλάβει γιατρούς, νοσηλευτές, εργαζόμενους στο σπίτι και άλλους.
Συμπεριλαμβάνονται όλο και περισσότεροι ασυμπτωματικοί φορείς για τους οποίους μια θετική διάγνωση στον Covid έχει ουσιαστικά αμελητέο κίνδυνο σοβαρού προβλήματος.
Ωστόσο, ο αριθμός που προσελκύει την προσοχή του κοινού είναι ο απόλυτος αριθμός των κρουσμάτων.
Με έναν τεράστιο αυξημένο αριθμό δοκιμών, λαμβάνουμε έναν πολύ αυξημένο αριθμό κρουσμάτων.
Και η κυβέρνηση, βλέποντας μια κατάσταση να ξεφεύγει από αυτήν και απελπισμένη να ανακτήσει τον έλεγχο από τα περιορισμένα υγειονομικά μέσα που διαθέτει, υπόσχεται να αυξήσει περαιτέρω την ικανότητα δοκιμών.
Ο κύκλος συνεχίζεται.
Οι περισσότερες δοκιμές θα οδηγήσουν φυσικά σε περισσότερα κρούσματα, ιδίως εάν αυτοί οι έλεγχοι χρησιμοποιούνται αδιάκριτα και χωρίς μια πραγματική στρατηγική.
Ο αριθμός που φοβίζει
Το πρόβλημα επιδεινώνεται όταν εξετάζουμε την αύξηση του απόλυτου αριθμού των ψευδών θετικών κρουσμάτων.
Η αύξηση των ψευδών θετικών κρουσμάτων είναι γραμμική με την αύξηση του αριθμού των ελέγχων, αλλά οι αρνητικές συνέπειες για την κοινωνία εξαπλώθηκαν ως ένα εξαιρετικά μη γραμμικό δίκτυο, με την απομόνωση επαφών (ψευδώς) κρουσμάτων που έχουν τεράστιες, αρνητικές συνέπειες για την ευρύτερη κοινωνία.
Αλλά ακόμη και χωρίς αυτό, και υποθέτοντας ότι όλα τα κρούσματα είναι αληθινά θετικά, χρησιμοποιώντας τον έλεγχο ως μορφή μαζικής παρακολούθησης, έχουμε δημιουργήσει έναν ατελείωτο κύκλο lockdown.
Η ίδια λογική ισχύει και για τις γενετικές δοκιμές που έχουν ανακαλύψει αυτό το «νέο» στέλεχος, παρόλο που μπορεί ακόμη να διαπιστωθεί ότι έχει κυκλοφορήσει παγκοσμίως για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι συνεχείς και αλόγιστοι έλεγχοι πάντα θα απαιτούν περαιτέρω παρέμβαση, επισημαίνει το «The Critic»
Το πλήθος των δεδομένων που μπορούν να μεταδοθούν προκειμένου να προκαλέσουν νέες αιτιολογήσεις για τους συνεχιζόμενους περιορισμούς συνεχίζει να αυξάνεται.
Θα υπάρχει πάντα κάποιος αριθμός που θα εκφοβίζει επαρκώς ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει ένα νέο lockdown.
