Με την οικονομική κατάσταση να γίνεται όλο και χειρότερη στην Γερμανία, υπάρχει μια αυξανόμενη τάση ότι πρέπει να απελευθερωθεί από την υποτέλεια των ΗΠΑ. Ένας μεγαλύτερος προσανατολισμός προς την Ανατολή θα επέτρεπε στη χώρα να ξεφύγει από τους περιορισμούς της Δύσης και να διαμορφώσει πολιτικές προς το συμφέρον του ίδιου του πληθυσμού της. Μάλιστα το κόμμα AfD, το οποίο αυξάνει κατακόρυφα δυνάμεις καλεί την Βαυαρία να παρακάμψει το Βερολίνο και να συνεννοηθεί με την Ρωσία, θέλοντας να συμπαρασύρει προς αυτή την κατεύθυνση και την υπόλοιπη Γερμανία!
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, πως ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ, εκτιμώντας ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός της Γερμανίας δεν είναι πλέον κατάλληλος για την διακυβέρνηση της χώρας, ζήτησε πρόσφατα πρόωρες ομοσπονδιακές εκλογές (ΕΔΩ)!
Γράφει το Ria Novosti σε άρθρο που φιλοξενεί:
Αντί να υποστηρίζει την πολιτική του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν για σκόπιμη διαίρεση της Ευρασίας, η Γερμανία θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ουγγαρίας και της Σερβίας στις σχέσεις της με την Ρωσία. Επιπλέον, θα ήταν γενικά καλό να δοθεί στη Γερμανία καθεστώς παρατηρητή στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης. Αυτό προτείνει τώρα ένα λαϊκό κόμμα στην Γερμανία.
(…)
Αργά ή γρήγορα η δημοτικότητα του δεξιού AfD θα ανέβει τόσο πολύ (ας πούμε έως και 30 τοις εκατό) που θα είναι αδύνατο να το ξεπεράσουν, γιατί όχι μόνο θα είναι το πιο δημοφιλές κόμμα στη Γερμανία αλλά θα είναι αδύνατο να σχηματιστεί συνασπισμός χωρίς το ίδιο να συμμετέχει (εκτός φυσικά και αν συμπεριληφθούν όλα τα άλλα κόμματα εκτός από την Αριστερά, αλλά ένας τέτοιος συνασπισμός κατά του AfD θα ήταν εντελώς ανέφικτος).
Προς το παρόν, τα κόμματα του συστήματος έχουν ακόμη χρόνο: οι επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές θα πραγματοποιηθούν σε δύο χρόνια και το AfD δεν θα έχει αρκετό χρόνο για να αναπτυχθεί σημαντικά μέχρι τότε (αν και έχει αποκτήσει δημοτικότητα πολύ γρήγορα από τις αρχές της δεκαετίας).
Όλοι γνωρίζουν ότι το AfD είναι ένα κόμμα ευρωσκεπτικιστών και υποστηρικτών του περιορισμού της μετανάστευσης. Έχει ήδη κερδίσει αυτή την φήμη στα δέκα χρόνια της ύπαρξής του. Τα τελευταία χρόνια κατηγορείται συνεχώς ότι είναι φιλορωσικό – ακόμη και πριν από την ρωσική ειδική στρατιωτική επιχείρηση, ήταν στην πραγματικότητα κατά των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και υπέρ μιας λιγότερο αμερικανοκεντρικής στάσης για τη Γερμανία. Ωστόσο, παρά τον ευρωσκεπτικισμό του, το AfD αρχικά δεν ήταν ούτε κατά του ΝΑΤΟ ούτε κατά της ΕΕ (είχε προτείνει απλώς την μεταρρύθμισή του προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των εξουσιών των εθνικών κυβερνήσεων).
Τώρα όμως τα έγγραφα προγράμματος του κόμματος ειδικά στην περιοχή της Βαυαρίας ακούγονται εντελώς διαφορετικά (Στην Βαυαρία η ιδεολογία της Εθνικής Δεξιάς είναι πολύ δυνατή).
Η Βαυαρία θα πρέπει να γίνει γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης αντί να υποστηρίζει μονομερώς τα συμφέροντα των ΗΠΑ και την γεωπολιτική του Μπάιντεν που στόχο έχει να διχάσει την Ευρασία. Την ευθύνη για τον πόλεμο στην Ουκρανία φέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και, κυρίως, ο Μπάιντεν. Η Βαυαρία καλείται να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ουγγαρίας και της Σερβίας και να επαναλάβει τις επαφές με τη Ρωσία μέσω καθιερωμένων καναλιών επικοινωνίας με μακροχρόνιους Ρώσους εταίρους.
«Καμία δυτική περιφερειακή ένωση του AfD δεν τάχθηκε ποτέ τόσο ξεκάθαρα στο πλευρό της Ρωσίας», γράφει η πύλη Correctiv , η οποία σχολιάζει τα κομματικά έγγραφα του κόμματος. «Το βαυαρικό AfD καλεί το Ελεύθερο Κράτος να υιοθετήσει την δική του πολιτική για την Ρωσία παρακάμπτοντας την ομοσπονδιακή κυβέρνηση», συνεχίζει η Correctiv. Γεγονός είναι, ωστόσο, ότι παρόμοιες θέσεις έχουν ήδη εισχωρήσει στο διακομματικό πρόγραμμα του AfD για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την ερχόμενη άνοιξη.
Για παράδειγμα, οι αναφορές στο ΝΑΤΟ έχουν εξαφανιστεί εντελώς από το πρόγραμμα (το κόμμα το αποκαλούσε προηγουμένως «τον ακρογωνιαίο λίθο της διατλαντικής αρχιτεκτονικής ασφάλειας, η σημαντικότερη παράμετρος της οποίας είναι η συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες»). Η Γερμανία ενθαρρύνεται «να αναζητήσει καθεστώς παρατηρητή στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης» και «να συνεργαστεί με την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση υπό την ηγεσία της Μόσχας».
Η αιτία της σύγκρουσης στην Ουκρανία λέγεται ότι είναι η «κυριαρχία των μη ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων», η οποία είναι υπεύθυνη για «παρασύρει τα κράτη της Ευρώπης σε συγκρούσεις» που είναι «διαμετρικά αντίθετες με τις γόνιμες εμπορικές σχέσεις στην περιοχή Ευρώπης-Ασίας “.
Η Correctiv αναφέρει ότι «μια τέτοια αλλαγή εξωτερικής πολιτικής από ένα κόμμα είναι μοναδική στην ιστορία του γερμανικού κόμματος». «Ποτέ στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία ένα κόμμα που εξακολουθεί να αυτοχαρακτηρίζεται ως αστικό δεν αποσχίστηκε από τους δεσμούς του με την Δύση και ευθυγράμμισε την εξωτερική του πολιτική με τη Μόσχα». Τονίζεται ότι μετά το ξέσπασμα της σύγκρουσης στην Ουκρανία, συστημικά κόμματα αναθεώρησαν τις ελπίδες τους για «πολιτική ύφεσης», για «αλλαγή μέσω του εμπορίου» και τάσσονται υπέρ της απομόνωσης και του περιορισμού της Μόσχας. Το AfD κατηγορείται ότι όχι μόνο δεν συμμετείχε σε αυτή την αλλαγή κατεύθυνσης, αλλά και ότι αύξησε ακόμη και την προσέγγισή του με τη Ρωσία, παρόλο που άλλα ευρωπαϊκά δεξιά κόμματα (όπως το Fratelli d’Italia και η ηγέτης του, Giorgia Meloni) τάχθηκαν σαφώς στο πλευρό της Ουκρανίας.
Φαίνεται ότι το AfD μετατρέπεται σε ένα αντι-διατλαντικό και ευρασιατικό κόμμα, μοιρολογεί η Correctiv , προβλέποντας ότι εάν οι τελευταίες επικριτικές φωνές στο κόμμα που υποστηρίζουν τους παραδοσιακούς λεγόμενους μεταπολεμικούς δυτικούς δεσμούς της Γερμανίας με την Δύση εξαφανιστούν, το AfD θα γινόταν τελικά μια φιλορωσική δύναμη που ήθελε να οδηγήσει την Ευρώπη και την Γερμανία, μαζί με την Κίνα και την Ρωσία, σε έναν πολυπολικό κόσμο.
(…)
Μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα, η Γερμανία δεν έβλεπε τον εαυτό της ούτε ως μέρος της Δύσης ούτε ως μέρος της Ανατολής – και αυτή η οπτική επιστρέφει σταδιακά στους Γερμανούς καθώς σκέφτονται το μέλλον των δικών τους ανθρώπων. Δεν κοιτούν ανατολικά –στην Ρωσία και την Κίνα– επειδή θέλουν να γίνουν μέρος της Ανατολής, αλλά επειδή θέλουν να απελευθερωθούν από την εξάρτηση από την Δύση. Η Γερμανία σύντομα –βάσει ιστορικής εμπειρίας (σ.σ. Και αν δεν προκύψει καταστροφικό πόλεμος στην πορεία)– θα πάψει να είναι ένα τεχνητό (υποτελές) τμήμα της Δύσης.
