«Η Ελλάδα είναι απλά μια επαρχία, ένα θέρετρο της Ευρώπης. Εάν δεν εγκαταλείψει την ΕΕ, δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνεται λόγος για την ελληνική αυτάρκεια», τονίζει ο Evgeny Itzakov, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Προεδρικής Ακαδημίας.
Με ιδιαίτερα χαμηλές προσδοκίες και κάθε άλλο παρά θετικές προοπτικές υποδέχονται οι ρώσοι οικονομολόγοι τη σημερινή μέρα-ορόσημο όπως τουλάχιστον την χαρακτήρισε στις αρχές του
καλοκαιριού ο έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. «Πριν από την ένταξή της στην ΕΕ, η Ελλάδα ήταν μια αυτάρκης χώρα», λέει στο Sputnik ο Evgeny Itzakov, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Διοίκησης και Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου της Προεδρικής Ακαδημίας (RANEPA).
«Δεν μπορείτε να μιλήσετε για το τέλος της κρίσης στην Ελλάδα, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η χώρα αυτή δεν έχει την παραγωγική της βάση. Την έχουν καταστρέψει σχεδόν ολοκληρωτικά», τονίζει.
Ο Itzakov κάνει ειδική αναφορά στην ελληνική ναυτιλία, αλλά και στον Αριστοτέλη Ωνάση. «Η Ελλάδα είχε έναν από τους μεγαλύτερους στόλους στην Ε.Ε. και τα μεγαλύτερα ναυπηγεία. Χάρη στη Ναυτιλία, ο Ωνάσης έκανε την τύχη του. Παλαιότερα, τα περισσότερα εμπορικά πλοία είχαν ελληνική σημαία, τώρα δεν υπάρχει ούτε ναυπηγείο, ούτε στόλος. Αυτό συνέβη κυριολεκτικά σε 10 χρόνια».
Στη συνέχεια, υπογραμμίζει τα προβλήματα στην αγροτική παραγωγή και την οικονομική δυσπραγία που έφερε η οικονομική κρίση σε έναν κλάδο που θα μπορούσε να έχει ήδη αποτελέσει μοχλό εξόδου. «Η Ελλάδα έχασε τους ελαιώνες και τους αμπελώνες της. Η ΕΕ αποζημίωνε όσους μείωναν την παραγωγική τους δραστηριότητα. Αυτό κατέστρεψε τις αγροτικές επιχειρήσεις και έπειτα τη βιομηχανία μεταποίησης», σχολιάζει.
Διερωτώμενος τι απομένει, εφόσον «η αγροτική παραγωγή καταστρέφεται, ο στόλος και τα ναυπηγεία καταστρέφονται;», ο καθηγητής απαντά: «Ο τουρισμός, ο οποίος αποτελεί τη βάση της ελληνικής οικονομίας σήμερα».
«Αν βγείτε πιο έξω από το κεντρικό τμήμα της Ελλάδας, θα δείτε πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια. Όλα ξεκίνησαν το 2008. Η ελληνική οικονομία δεν έχει τις προϋποθέσεις να ανακάμψει. Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει κατά κάποιο τρόπο σταθεροποιηθεί μετά την πτώση της και τώρα δεν χρειάζεται άμεση οικονομική βοήθεια, δεν σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία έχει γίνει πιο ισχυρή και πιο ανεπτυγμένη, σε καμία περίπτωση. Η σταθεροποίηση ήρθε λόγω της χαμηλής αγοραστικής δύναμης και των χαμηλότερων εισοδημάτων. Πριν από την ένταξή της στην ΕΕ, η Ελλάδα ήταν μια αυτάρκης χώρα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, «οποιεσδήποτε θετικές εξελίξεις είναι δυνατές μόνο εάν υπάρχει παραγωγή και επεξεργασία στην επικράτειά σας». «Όμως, η Ελλάδα δεν έχει αυτή την ευκαιρία. Το “βάρος” της Αθήνας στην Ευρώπη είναι εξαιρετικά χαμηλό και πάντα θα υπάρχει μια χώρα που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά της καλύτερα από την Ελλάδα».
Ο Itzakov καταλήγει:
«Όσον αφορά τις ελιές και το κρασί, είναι η Ισπανία, όσον αφορά τον στόλο, είναι η Βρετανία. Εντός της Ε.Ε., η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι μια επιτυχημένη ανεπτυγμένη χώρα. Τώρα είναι απλά μια επαρχία, ένα θέρετρο της Ευρώπης. Εάν δεν εγκαταλείψει την ΕΕ, δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνεται λόγος για την ελληνική αυτάρκεια».
«Είναι δύσκολο να μιλήσουμε για το τέλος της κρίσης. Το ύψος του χρέους που παρέμεινε μετά τις αναδιαρθρώσεις και τα προγράμματα βοήθειας είναι πολύ μεγάλο και είναι σχεδόν αδύνατο να αναμένουμε ότι θα μειωθεί στο εγγύς μέλλον», εκτιμά από την πλευρά του ο Valery Vaisberg, ο διευθυντής αναλύσεων της Region Investment Company.
Ο ίδιος τονίζει, ωστόσο, πως «η πιο δύσκολη φάση έχει περάσει και μπορούμε να αναμένουμε ότι η ήπια ανάπτυξη θα επιστρέψει στη χώρα». «Αυτό», συμπληρώνει, «ίσως, να δώσει κάποια ελπίδα βελτίωσης της κατάστασης για τους πολίτες».
Την ίδια στιγμή, υπογραμμίζει ο Vaisberg, «το ισοζύγιο πληρωμών παραμένει αρκετά αδύναμο». Εκτιμά δε πως «η χώρα έχει τουλάχιστον πέντε ακόμη χρόνια — ίσως και περισσότερο — που θα παραμείνει σε ζώνη κινδύνου για να επαναληφθούν οι ίδιες δύσκολες καταστάσεις όπως και το 2012».
«Η δυναμική της ανάπτυξης θα διακρίνεται δύσκολα, θα είναι πολύ αδύναμη», σημειώνει και συμπληρώνει:
«Οι όποιες εξελίξεις εξαρτώνται από τον βαθμό στον οποίο η κυβέρνηση θα είναι έτοιμη να υλοποιήσει περαιτέρω διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να δημιουργήσει μια πολυδιάστατη οικονομία».
«Η Ελλάδα υλοποίησε πολύ σημαντικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Τώρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις για την φιλελευθεροποίηση της οικονομίας. Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι αδύναμος και είναι αδύνατο να αναμένουμε ότι οι επενδυτές θα αλλάξουν τη στάση τους απέναντι στην Ελλάδα τα επόμενα δύο-τρία χρόνια. Ίσως μόνο το 2020 ή το 2021 να γίνει αντιληπτή η σταθερότητα», συμπεραίνει.
