Τί πρέπει να προσέξω περισσότερο;
Να πέσουν τα λέπια από τα μάτια μου, παρακαλώ.
Και του Χριστού ικετευτικά πλησιάζω τα ματωμένα πόδια, ακουμπώντας τη κορυφή, του κεφαλιού μου.
Χριστού Αίμα στο Δικό μου σώμα.
Συναισθάνομαι αυτό που πλησιάζει.
Των αιώνων η προφητεία βοά στο σήμερα,στο τώρα.
Μετά τη κορώνα έρχεται το Στ(αί)μα.Σταυρός εναντίον σταυρού;
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙ χριστιανού;
Ήλθεν η ώρα και εγώ προσεύχομαι να μη κωφεύω.
Κρατώ τις δυνάμεις μου για την ώρα που η “σειρήνα του πολέμου” θα ηχήσει.
Να μη με εύρει κοιμώμενο.
Αλλά εν Χριστώ πολεμιστή,της αγάπης Του.
Μυστικά ηχεί η καμπάνα του “δείπνου”.
Προσκαλούνται όλοι όσοι αγαπούν το εσφαγμένο αρνίον.
Υπερασπιστές της Αγάπης Του.
ακούοντες τη φωνή του Δικού Του αίματος ως ροή, στο δικά μας αίμα να κυλά και να βοά.
ΕΙΣΤΕ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ
ΥΙΟΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Και εγώ… εμείς.
Ίνα ώσιν εν.