Σε μια εποχή όπου η ελευθερία θεωρείται ένα εύθραυστο αγαθό που απαιτεί συνεχή υπεράσπιση, όπως απηχείται στα λόγια του Ρόναλντ Ρίγκαν, η πρόσφατη επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα εγείρει θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και την κατάχρηση εξουσίας. Βασισμένο σε μια αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε ο δικαστής Άντριου Ναπολιτάνο στον πρώην συνταγματάρχη και στρατιωτικό εμπειρογνώμονα Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ στο επεισόδιο της 3ης Ιανουαρίου 2026 του “Judging Freedom” (Κρίνοντας την Eλευθερία), το άρθρο αυτό αναλύει τα δραματικά γεγονότα στη Βενεζουέλα, όπου ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διέταξε μια εισβολή που οδήγησε στη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και στην ανάληψη της κυβέρνησης από τον Τραμπ. Ο ΜακΓκρέγκορ επικρίνει αυτό ως ένα θρίαμβο του νεοσυντηρητισμού που βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα της Αμερικής και θα μπορούσε να έχει καταστροφικές μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η ακόλουθη εις βάθος αναφορά συνοψίζει τα βασικά σημεία της συνέντευξης, εξετάζει τις επιπτώσεις της και τα τοποθετεί σε ένα γεωπολιτικό πλαίσιο.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Συνταγματάρχης Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ: Η Επιχείρηση στη Βενεζουέλα που ο Τραμπ δεν Εξηγεί το Γιατί»
Το Πλαίσιο της Εισβολής: Ένα Τετελεσμένο Γεγονός χωρίς Δικαιολόγηση
Η συνέντευξη ξεκινά με μια άμεση αντιπαράθεση με τα γεγονότα των τελευταίων 24 ωρών: Ο Πρόεδρος Τραμπ έστειλε τις αμερικανικές δυνάμεις σε μια εισβολή στη Βενεζουέλα, η οποία οδήγησε στη σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του. Ο Ναπολιτάνο ρωτά τον ΜακΓκρέγκορ πώς μπορεί ο Τραμπ να δικαιολογήσει κάτι τέτοιο από άποψη εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
Ο ΜακΓκρέγκορ απαντά με ειλικρίνεια: «Αυτή είναι μια εξαιρετική ερώτηση και νομίζω ότι είναι άσχετη επειδή το έχει ήδη κάνει». Τονίζει ότι οι ΗΠΑ εμπλέκονται πλέον στρατιωτικά και οικονομικά στη Βενεζουέλα ─ ένα τετελεσμένο γεγονός. Οι δικαιολογίες, όπως η διακίνηση ναρκωτικών, η παρουσία στρατοπέδων εκπαίδευσης της Χαμάς και της Χεζμπολάχ ή άλλες κατηγορίες, είναι δευτερεύουσες. «Θα μπορούσαμε να καταρρίψουμε όλες αυτές τις κατηγορίες, αλλά δεν έχει καμία διαφορά. Έχει ενεργήσει», εξηγεί ο ΜακΓκρέγκορ. Η Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας έχει ήδη εγκρίνει την επιχείρηση ως «δίωξη», καθώς η DEA (Διεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών) συμμετείχε στην αποστολή της Δύναμης Δέλτα.
Παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις του Τραμπ κατά των παρεμβατικών πολέμων, ο ΜακΓκρέγκορ βλέπει αυτή την επιχείρηση ως θρίαμβο των νεοσυντηρητικών. «Η Ουάσινγκτον υπό τον Τραμπ είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει κάθε απαραίτητο μέσο, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής ισχύος, για να σταματήσει τη διάβρωση της αμερικανικής επιρροής και να διαχειριστεί την παρακμή της λεγόμενης φιλελεύθερης μεταπολεμικής τάξης», αναλύει. Η «τάξη που βασίζεται σε κανόνες» ─ την οποία ο ΜακΓκρέγκορ περιγράφει ως το σύστημα αυθαίρετης διακυβέρνησης της Ουάσινγκτον ─ έχει καταρρεύσει και ο Τραμπ σηματοδοτεί: «Μπορούμε να το κάνουμε ξανά. Κανείς δεν μπορεί να μας σταματήσει». Το συγκρίνει με τη σατιρική ταινία Team America: World Police (Ομάδα Αμερική: Παγκόσμια Αστυνομία) και προειδοποιεί για τις αβέβαιες συνέπειες: «Πολλοί λένε ότι αυτό είναι υπέροχο. Το ερώτημα είναι: Τι θα συμβεί τώρα;»
Η Σχέση με το Ισραήλ και το Ιράν: Ένα Ευρύτερο Γεωπολιτικό Πλαίσιο
Ο Ναπολιτάνο δείχνει ένα απόσπασμα από το Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών του 2024, στο οποίο ο RFK Jr. επαινεί τον Τραμπ επειδή θέλει να εκδιώξει τους νεοσυντηρητικούς από την εξωτερική πολιτική. Ο ΜακΓκρέγκορ αντιπαραβάλλει αυτό με την πραγματικότητα: «Δεν έχουμε έναν πρόεδρο που μας κρατά μακριά από πολέμους, αλλά έναν που θέλει να τους ξεκινήσει». Δείχνει την τεράστια ισραηλινή σημαία στο συνέδριο ─ κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ ─ και ρωτάει: «Έχω δει ποτέ ξένη σημαία σε συνέδριο κόμματος; Όχι».
Ο ΜακΓκρέγκορ βλέπει μια σαφή σύνδεση μεταξύ της εισβολής στη Βενεζουέλα και μιας επικείμενης ισραηλινο-αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν, την οποία έχει προβλέψει αρκετές φορές. «Είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε τα δύο», λέει. Το μήνυμα του Τραμπ ─ «Μπορούμε να το κάνουμε ξανά, κανείς δεν έχει τις δυνατότητές μας» ─ δεν είναι μόνο για το Μεξικό ή την Κεντρική Αμερική, αλλά σηματοδοτεί φόβο και ταπείνωση στη Λατινική Αμερική. «Έχουν προσβάλει και εξοργίσει πολλούς στη Λατινική Αμερική, αλλά δεν τους έχουν εκφοβίσει απαραίτητα». Αναφέρει ότι ο Ναθάνιελ Ρότσιλντ ήταν ένας από τους πρώτους που συνεχάρη τον Τραμπ: «Γιατί; Τι έχει να κερδίσει από αυτό το παιχνίδι;»
Ο ΜακΓκρέγκορ θεωρεί τις κατηγορίες εναντίον του Μαδούρο — ως βαρόνου ναρκωτικών ή υποστηρικτή τρομοκρατικών ομάδων — απίστευτες. «Κανείς στην κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών δεν πιστεύει την ιστορία για τα στρατόπεδα της Χαμάς και της Χεζμπολάχ», τονίζει. Αντίθετα, λέει, το ζήτημα περιστρέφεται γύρω από τους πόρους της Βενεζουέλας: τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο (βαρύ αργό πετρέλαιο που χρειάζεται διύλιση), φυσικό αέριο, βωξίτη, νικέλιο, σπάνιες γαίες, χρυσό και σίδηρο. Ο Τραμπ υπόσχεται να ανοικοδομήσει την πετρελαϊκή υποδομή και να δημιουργήσει πλούτο για όλους. «Αμερικανικές εταιρείες εισέρχονται, όλοι πλουτίζουν — οι Βενεζουελάνοι, εμείς Αμερικάνοι, όλοι κερδίζουν», αστειεύεται ο ΜακΓκρέγκορ. Αλλά προειδοποιεί: «Θα προσφέρει η Ουάσιγκτον ένα επικερδές πακέτο για να βγάλει τη Βενεζουέλα από τη φτώχεια και το χάος; Με δικά μας έξοδα; Ναι, πιθανώς». Το συγκρίνει με την υπόσχεση του Πολ Γούλφοβιτς ότι το Ιρακινό πετρέλαιο θα χρηματοδοτούσε την επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ — ένα πραγματικό φιάσκο.
Ο ΜακΓκρέγκορ επικρίνει την έλλειψη σχεδιασμού πέρα από την αρχική επιχείρηση: «Δεν βλέπω κανέναν σχεδιασμό πέρα από την ειδική επιχείρηση». Η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκεζ προσφέρθηκε για συνεργασία, αλλά μιλάει εκ μέρους του λαού; «Κανείς δεν ξέρει πώς θα αντιδράσουν οι Βενεζουελάνοι».
Ο Ρόλος του Ρούμπιο και του Χέγκεθ: Μια Αντιβασιλεία των ΗΠΑ
Ο Ναπολιτάνο ρωτάει πώς οι Μάρκο Ρούμπιο και Πιτ Χέγκσεθ θα μπορούσαν να κυβερνήσουν τη Βενεζουέλα. Ο ΜακΓκρέγκορ απαντά: Ο Τραμπ απέρριψε τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο ως πολύ αδύναμη, χωρίς επιρροή ─ μια σωστή εκτίμηση. «Ποιος θα διοριστεί τελικά; Κανείς δεν ξέρει». Μέχρι τότε, ο Ρούμπιο θα κυβερνά ως «Αμερικανός Αντιβασιλιάς». «Έχω την εντύπωση ότι ο Ρούμπιο θα αναλάβει αυτόν τον ρόλο». Ο Χέγκσεθ είναι απαραίτητος για πολέμους όπως αυτός εναντίον του Ιράν ή στην Ουκρανία.
Νομικά, αυτό είναι αβάσιμο: «Υπό ποια εξουσία; Υπό ποιο Διεθνές Δίκαιο; Δεν έχει σημασία. Ο πρόεδρος δεν ενδιαφέρεται, ούτε το Κογκρέσο». Τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο αγνοούνται.
Αντιδράσεις σε Ρωσία και Κίνα: Στρατηγικά Πλεονεκτήματα για τους Αντιπάλους των ΗΠΑ
Ερωτηθείς για την αντίδραση του Κρεμλίνου, ο ΜακΓκρέγκορ περιγράφει τον Πούτιν ως έναν επιφυλακτικό δικηγόρο: «Θα εκπλαγεί, αλλά θα πει: Αν οι Αμερικανοί θέλουν να βυθίσουν τον θησαυρό τους στη Βενεζουέλα, ας τους αφήσουν». Η προτεραιότητα του Πούτιν είναι ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία, τον οποίο θα επιταχύνει. Η Ρωσία προετοιμάζεται για μια σύγκρουση με την Ευρώπη ─ το Βερολίνο, η Βαρσοβία, το Παρίσι και το Λονδίνο πιέζουν γι’ αυτό. «Ο Πούτιν θα προτιμούσε να δει τις Αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις να βαλτώνουν στη Νότια Καραϊβική».
Ο ΜακΓκρέγκορ αναφέρει μια επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην κατοικία του Πούτιν: «Η CIA παραδέχτηκε έναν ρόλο, κάτι που με σοκάρει. Ήταν κυρίως βρετανικός, για τον Ζελένσκι». Ο Πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού αποκάλυψε λεπτομέρειες – άσοφα. «Θα με σόκαρε αν το παραδεχόμασταν αυτό».
Η Κίνα και η Ρωσία βλέπουν ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: «Δεν θα μας προκαλέσουν στην Καραϊβική. Αυτό θα ήταν παράλογο». Η Κίνα θα προσβληθεί, αλλά θα προμηθευτεί πετρέλαιο από αλλού. Αντ’ αυτού, θα ξεφορτωθούν το χρέος των ΗΠΑ, θα αυξήσουν τα επιτόκια και θα αποσταθεροποιήσουν την οικονομία των ΗΠΑ. «Αυτή είναι μια συνταγή για οικονομική κατάρρευση».
Κριτική κατά του Χέγκεθ και του Τραμπ: Μια Απόσπαση της Προσοχής από τα Εσωτερικά Προβλήματα
Ο Ναπολιτάνο δείχνει τη δήλωση του Χέγκεθ, στην οποία προειδοποιεί τον Μαδούρο και πανηγυρίζει το «Πρώτα η Αμερική». ΜακΓκρέγκορ: «Ο στρατηγός Κέιν θα έπρεπε να ντρέπεται που στέκεται εκεί». Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ασφάλεια ή την ευημερία της Αμερικής ─ αποδυναμώνει τις ΗΠΑ. «Κυβερνάμε στο Δυτικό Ημισφαίριο εδώ και 200 χρόνια. Ποιος θα μας προκαλέσει;» Είναι μια απόσπαση της προσοχής από τις εσωτερικές κρίσεις: μια εύθραυστη οικονομία, ένα τεράστιο βουνό χρέους, μειωμένο βιοτικό επίπεδο και έλλειψη κοινωνικής συνοχής. «Δείτε την ορκωμοσία του δημάρχου της Νέας Υόρκης ─ ούτε μια αμερικανική σημαία».
Ο Τραμπ καυχιέται ότι έχει τη «μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο». ΜακΓκρέγκορ: «Χρησιμοποιήσαμε μια γιγάντια βαριοπούλα για να σκοτώσουμε μια μύγα. Οι δυνάμεις ήταν δυσανάλογα μεγάλες». Η Βενεζουέλα δεν μπορεί να αμυνθεί, αλλά: «Είναι εύκολο να μπεις, όπως στο Βιετνάμ, αλλά είναι δύσκολο μετά να βγεις».
Η δήλωση του Τραμπ σχετικά με τις «επιθέσεις επί του εδάφους» είναι απαράδεκτη: «Απορρίπτει την ιδέα ότι τα χερσαία στρατεύματα αντιπροσωπεύουν μια μακροπρόθεσμη επένδυση». Ο ΜακΓκρέγκορ προειδοποιεί για σενάρια παρόμοια με αυτά του Βιετνάμ: «Έχουμε μακρά ιστορία αποτυχημένων επεμβάσεων στη Λατινική Αμερική». Οι 15.000 στρατιώτες στο Πουέρτο Ρίκο προορίζονται για σταθερότητα ─ στο Καράκας, σε πετρελαιοπηγές. «Αυτό θα είναι ένας εφιάλτης, που θα κοστίσει χρήματα και ζωές».
Το Προσχηματικό Κατηγορητήριο: Η Ουάσινγκτον που Ελέγχεται από Δωρητές
Ο ΜακΓκρέγκορ εκθέτει τις κατηγορίες εναντίον του Μαδούρο ως πρόσχημα: «Μπορεί χθες να φαινόταν σαν σύλληψη, αλλά τώρα είναι εισβολή». Καμία συζήτηση στο Κογκρέσο. «Η Ουάσινγκτον ελέγχεται από δωρητές. Οι δωρητές βρίσκονται πίσω από αυτό, περιμένοντας κέρδος». Επισημαίνει έρευνες για ουκρανικά κεφάλαια που επιστρέφουν σε πολιτικούς όπως ο Λίντσεϊ Γκράχαμ ή ο Τσακ Σούμερ. «Αυτό είναι διακομματικό. Δεν βλέπουν κανένα στρατηγικό όφελος, μόνο κέρδος».
Συμπέρασμα: Ένα Επικίνδυνο Βραχυπρόθεσμο Κέρδος με Μακροπρόθεσμους Κινδύνους
Ο ΜακΓκρέγκορ καταλήγει με μια προειδοποίηση: «Αυτή είναι μια βραχυπρόθεσμη νίκη, μια απόσπαση της προσοχής από τα λάθη στην Ουκρανία και τη Γάζα». Ο επικείμενος πόλεμος με το Ιράν και οι οικονομικές κρίσεις καραδοκούν. «Σε δύο εβδομάδες, κανείς δεν θα μιλάει πια γι’ αυτό, αλλά οι συνέπειες είναι σοβαρές». Αυτός και ο Ναπολιτάνο υιοθετούν μια επικριτική στάση: «Δεν παίρνουμε μια δημοφιλή θέση ─ αυτό που έχει σημασία είναι να επιβιώσουμε».
Αυτό το προηγούμενο θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τη Λατινική Αμερική, να απομονώσει τις ΗΠΑ και να εμβαθύνει τις εσωτερικές διαιρέσεις. Όπως ρώτησε ο Πρόεδρος Τζέφερσον: «Τι γίνεται αν είναι απαραίτητο να καταργηθεί η κυβέρνηση για να αγαπήσει κανείς τη χώρα;» Ο ΜακΓκρέγκορ υπονοεί ότι οι ενέργειες του Τραμπ απειλούν την ίδια την Αμερική ─ μια υπενθύμιση της ευθραυστότητας της ελευθερίας.
