Μετά από τις τελευταίες εξελίξεις, έχω την αίσθηση, ότι πλέον στη Συρία η απόφαση των «μεγάλων» είναι να μην ενωθούν τα κουρδικά καντόνια, άρα το όνειρο για ενιαία οντότητα των Κούρδων μάλλον λαμβάνει τέλος.
ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ
Οι Ρώσοι, ο Άσαντ και οι Ιρανοί κατοχυρώνουν την περιοχή της Λατάκιας, γι’ αυτό έφυγαν οι αντάρτες της Νταράγια, δίπλα στη Δαμασκό… Οι Τούρκοι από την πλευρά τους, παίρνουν τη ζώνη που επεδίωκαν μεταξύ Τζαραμπλούς και Αζάζ.
Μένουν, όμως, πολλά ανοιχτά ζητήματα:
>Οι Κούρδοι αν τους απωθήσουν από τα δυτικά του Ευφράτη και ξέρουν ότι δεν κερδίζουν αυτονομία, θα πολεμήσουν με το ίδιο σθένος όπως γινόταν μέχρι τώρα ενάντια στο «ισλαμικό κράτος» στη Ράκα;
>Οι Τούρκοι θα κερδίσουν στρατιωτικά τη ζώνη που θέλουν ή οι Κούρδοι θα καταφέρουν να τους καθηλώσουν, εντείνοντας και τον πόλεμο εντός της Τουρκίας; Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε νέους σοβαρούς «πονοκεφάλους» στους Αμερικανούς…
>Οι Ρώσοι θα αφήσουν τους Κούρδους μόνους τους, ή θα τους σιγοντάρουν μυστικά ή ακόμα και φανερά, καθώς το «παιχνίδι» για την επαναφορά της Τουρκίας στη «δυτική τάξη» δεν μπορεί παρά να ενοχλήσει τη Μόσχα;
>Ο Άσαντ αν κερδίσει το Χαλέπι, που είναι ο βασικός άμεσος στόχος του, θα επιδιώξει να δημιουργήσει έναν διάδρομο μέσω Ντέιρ Εζ Ζορ μέχρι το σιιτικό Ιράκ, όπως θέλει το Ιράν, και πώς θα αντιδράσει σε αυτήν την περίπτωση το Ισραήλ αλλά και οι Ηνωμένες Πολιτείες;
Το κουβάρι είναι ακόμη πολύ μπερδεμένο και θα χρειαστεί χρόνος για να ξεμπερδευτεί, χωρίς αυτό να είναι και βέβαιο ότι θα επιτευχθεί…
