Πριν από λίγο, ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Φώτης Κουβέλης, προχώρησε στην επιβεβαίωση της πολιτικής συμφωνίας Ελλάδας και Γαλλίας για την απόκτηση δύο φρεγατών τύπου FREMM από τη Γαλλία με τη μέθοδο της «χρονομερισματικής μίσθωσης», πιο γνωστό ως leasing. Επίσης, έκανε λόγο για πρόθεση (σ.σ. αναφέρθηκε με μορφή βεβαιότητας) απόκτησης κι άλλων φρεγατών οι οποίες χωρίς να τις κατονομάζει είναι οι Belh@rra, καθώς είπε πως θα είναι με τεχνολογία νέας γενιάς.
Το θέμα την εξέλιξη του οποίου έχει παρακολουθήσει και παρουσιάσει με σειρά αναρτήσεων το DP, προέκυψε μετά το δημοσίευμα του συναδέλφου Βασίλη Νέδου της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», στο οποίο ανακοινωνόταν η πολιτική απόφαση για τις FREMM. Η υπόθεση μπορεί να έχει τις «πολιτικές ευλογίες», είναι όμως πιο πολύπλοκη.
Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, υπενθυμίζουμε ότι οι FREMM έχουν ισχυρό «ρεύμα» υποστήριξης στο Πολεμικό Ναυτικό. Η επιχειρησιακή λογική είναι η κάλυψη των αναγκών στην ανατολική Μεσόγειο, με την αξία των συγκεκριμένων πλοίων να αποδεικνύεται από τη σφοδρή ενόχληση της Άγκυρας από την έλευση αιγυπτιακής FREMM για ασκήσεις με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Ωστόσο, μπορεί να διαρρέεται ότι υπάρχει πολιτική απόφαση με τη συμφωνία να έχει γίνει απευθείας μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Εμανουέλ Μακρόν, όμως τα προβλήματα δεν έχουν τελειώσει. Καταρχάς, το DP είναι σε θέση να αποκαλύψει ότι σήμερα θα αποσταλεί υπηρεσιακά προς τη γαλλική πρεσβεία το αίτημα για παραχώρηση με leasing δύο φρεγατών FREMM.
Όσον αφορά τα προβλήματα τα οποία μάλιστα δεν υπάρχει χρόνος για αντιμετώπισή τους, είναι οι ακατάλληλες υποδομές υποδοχής τέτοιων πλοίων που είναι τεράστια (τριπλάσιο βύθισμα από αυτές που έχουμε, χρειάζονται άλλη υποστήριξη σε επίπεδο ηλεκτρικής ισχύος). Ίσως έχει έρθει η ώρα για την υλοποίηση του σχεδιασμού του Πολεμικού Ναυτικού για τη δρομολόγηση απόκτησης κατάλληλου ναυστάθμου στην Κρήτη.
Στο ενδιάμεσο διάστημα, η αμερικανική – ΝΑΤΟϊκή ναυτική βάση της Σούδας μοιάζει να είναι η «ενδιάμεση λύση». Όμως θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η αντίδραση του αμερικανικού παράγοντα, καθώς η υλοποίηση των ανακοινώσεων περί FREMM και «φωτογράφηση» των Belh@rra, σηματοδοτεί σοβαρό πλήγμα στην ανάκτηση μέρους της «πίτας» των μέσων του Πολεμικού Ναυτικού.
Τούτων λεχθέντων κι ενώ υπήρχαν πληροφορίες περί παράλληλης κινητικότητας στο θέμα του ελληνικού αιτήματος για την παραχώρηση αντιτορπιλικών κατευθυνομένων βλημάτων τύπου «Arleigh Burke», δεν είναι εντελώς παράλογο το αμερικανικό Ναυτικό (US Navy) με «παρότρυνση» του Πενταγώνου, να βρει ξαφνικά πλοία προς απόσυρση και παραχώρηση.
Υπό το φως των εξελίξεων, το επικείμενο ταξίδι του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ναυάρχου Ευάγγελου Αποστολάκη, αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον. Θα γίνει μάλιστα σύντομα, οπότε είναι πιθανό να μην έχουν διευκρινιστεί σημαντικά ζητήματα όπως το κόστος και η ακριβής διατύπωση του περιεχομένου της σύμβασηςχρονομερισματικής μίσθωσης.
Έναντι ποίου κόστους που δεν αναμένεται χαμηλό, θα περάσουν στο Πολεμικό Ναυτικό οι δυο FREMM; Ποιες θα είναι; Πώς θα καλυφθεί το κόστος από τη στιγμή που δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί το θέμα της επιστροφής «σε είδος» των κερδών από την απόκτηση σε πολύ χαμηλές τιμές στη δευτερογενή αγορά ελληνικών ομολόγων;
ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ;
Εκτός από την αναμενόμενη αμερικανική αντίδραση, θα πρέπει άραγε να αναμένεται και γερμανική; Εάν οι Γάλλοι εκμεταλλευόμενοι το ιδιαίτερο βάρος που έχει κατορθώσει να προσδώσει στη χώρα ο Εμανουέλ Μακρόν, λόγω των πολιτικών κραδασμών του τελευταίου διαστήματος στη Γερμανία, καταφέρουν να επιβάλουν την αξιοποίηση των χρημάτων αυτών για την κάλυψη των τεραστίων ελληνικών εξοπλιστικών αναγκών, οι υπόλοιποι γιατί να μην κάνουν το ίδιο ώστε η επιστροφή… να στοιχίσει φθηνότερα;
Λέγοντας από την αρχή ότι η υπόθεση με τους εξοπλισμούς θα μπορούσε να περιπλακεί στην εσωτερική ελληνική πολιτική σκηνή, θέμα στο οποίο θα επανέλθουμε, πόσο απίθανο θα ήταν, επί παραδείγματι, οι Γερμανοί ή άλλοι εταίροι, να προσφέρουν μία μοίρα μαχητικών EF-2000 Typhoon (Eurofighter) στην Πολεμική Αεροπορία που ήδη αντιμετωπίζει τα δικά της σημαντικά προβλήματα;
Αν το κάνει αυτό, θα μπορούσαν οι Γάλλοι να κινηθούν για Rafale ή το πιο πιθανό για Mirage 2000-5 για τα οποία πολλοί απορούν γιατί ενώ βρίσκονται σε μειονεκτική θέση έναντι των Αμερικανών στην Πολεμική Αεροπορία… κοιμούνται, επιδεικνύοντας ευελιξία που δεν έδειχναν τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και οι Αμερικανοί με ετοιμοπόλεμα F-16;
Ασφαλώς, η επιστροφή μπορεί να αφορά άλλους τομείς της οικονομίας, στο ίδιο όμως πρότυπο. Η όλη συζήτηση βέβαια που έχει ξεκινήσει ωφελεί την ελληνική αποτροπή απέναντι στην ανεξέλεγκτη Τουρκία, καθώς το μήνυμα που εκπέμπεται από ΝΑΤΟϊκής πλευράς έχει εμμέσως «αντιτουρκικό περιεχόμενο».
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ EFES
Στην περίπτωση του Γάλλου προέδρου έλαβε πρόσφατα και τη μορφή προειδοποίησης ότι η Ελλάδα δεν θα αφεθεί στην τύχη της απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό. Η κατάσταση ευνοεί την Ελλάδα, καθώς ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους ΝΑΤΟϊκούς εταίρους, μπορεί να έχει έμπρακτο αποτέλεσμα και να καλυφθεί το κρίσιμο ζήτημα της κάλυψης της εξοπλιστικής αδράνειας πολλών ετών.
Τα ζητήματα που πρέπει να διευθετηθούν είναι πάρα πολλά και τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. «Προσδεθείτε», διότι οι εξελίξεις φαίνεται πως θα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Ας ελπίσουμε, ότι οι Τούρκοι δεν θα βρουν την ευκαιρία με την άσκηση EFES για να δημιουργήσουν μια τοπική κρίση.
Μη διαπιστώσουμε ξαφνικά ότι θα κατέβουν στα Ίμια ή κάποια άλλη βραχονησίδα, τίποτα δυνάμεις… για να κάνουν επειγόντως την ανάγκη τους. Βέβαια, οι Τούρκοι θα πρέπει να έχουν αντιληφθεί τη μεγάλη σημασία που έχει η «εξωτερική νομιμοποίηση» της πολιτικής που ακολουθούν… ή αλλιώς των τετελεσμένων.
Εδώ ολόκληρη Ρωσία που κατέλαβε τη χερσόνησο της Κριμαίας έχει «γονατίσει» για να προασπίσει την επιλογή που έκανε. Και μόνο η επανάληψη του προτύπου αυτού από τους Τούρκους θα μπορούσε να αποτελέσει κόκκινη γραμμή για το ΝΑΤΟ (βλ. ΗΠΑ) λόγω του ότι θα φαίνεται ως «αντιγραφή» των ρωσικών ενεργειών που έχει οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση. Η Ελλάδα όμως δεν δικαιούται να εφησυχάζει…
