Από την παρουσίαση του τουρκικού ΥΠΕΞ για τα ενεργειακά. Τα θέλουν όλα δικά τους οι Τούρκοι
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Η Τουρκία προωθεί συνολικά και ταυτόχρονα τους επεκτατικούς σχεδιασμούς της στην περιοχή. Και στη Συρία και στην ανατολική Μεσόγειο, έχοντας στην προκειμένη περίπτωση ως στόχο την Κυπριακή Δημοκρατία. Την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία θεωρεί εκλιπούσα, ως να μην υπάρχει, παρόλο που είναι αναγνωρισμένο κράτος, μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Χουλούσι Ακάρ σε ομιλία του στο φόρουμ της TRT World, έσπευσε να υπενθυμίσει την εν εξελίξει επιδρομή της κατοχικής δύναμης στην κυπριακή ΑΟΖ
Η Τουρκία θα προστατεύσει τα δικά της δικαιώματά και των Τουρκοκυπρίων στην ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε ο Τούρκος αξιωματούχος.
Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας είπε ότι οι δραστηριότητες των τουρκικών ναυτικών ενόπλων δυνάμεων στην ανατολική Μεσόγειο συνεχίζονται προσθέτοντας ότι «αυτή η επιχείρηση ταυτόχρονα συμπληρώνει και τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ».
Συνέχισε επί τούτου λέγοντας τα εξής:
«Ειδικά επειδή στη Μεσόγειο έχουν βρεθεί πηγές υδρογονανθράκων έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον των διεθνών παραγόντων για την περιοχή. Η Τουρκία θα προστατεύσει τα δικά της νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα και την υφαλοκρηπίδα της. Ταυτόχρονα ως εγγυήτρια δύναμη θα προστατεύσει και τα δικαιώματα της ‘τδβκ’ δηλαδή του ψευδοκράτους . Η ‘τδβκ’ δεν μπορεί να αφεθεί έξω από την ενεργειακή εξίσωση.»
Η γραμμή αυτή της Άγκυρας είναι απόρροια της επεκτατικής πολιτικής της, η οποία εκφράζεται και στη Συρία και στην Κύπρο και παντού, όπου επιδιώκει να θέσει υπό την κατοχή της ή την επιρροή της εδάφη ξένων κρατών.
Ισχυρίζεται πως προστατεύει τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων; Πώς γίνεται τούτο; Με την αρπαγή του κυπριακού φυσικού πλούτου; Στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί τους Τουρκοκύπριους, για τους οποίους δεν ενδιαφέρεται ποσώς, για να έχει ρόλο και λόγο στην Κύπρο.
Βέβαια, στην ίδια γραμμή πλεύσης κινούνται και οι εγκάθετοι της Άγκυρας στα κατεχόμενα. Άλλωστε δεν θα μπορούσαν να συμπεριφερθούν διαφορετικά καθώς η εξάρτηση και η υποταγή είναι πλήρης.
Υπενθυμίζεται συναφώς ότι ο Κουντρέτ Οζερσάι, μιλώντας τον περασμένο Μάρτιο στην 46η σύνοδο της Οργάνωσης Ισλαμικής Διάσκεψης, αναφέρθηκε στα ενεργειακά. Η αναφορά του συνδέεται με τις τουρκικές επιδιώξεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Έχοντας πλάτες από την κατοχική δύναμη έσπευσε να θέσει το γνωστό δίλημμα του τουρκικού αφηγήματος:
«Είτε ( η διεθνής κοινότητα) θα πείσει τώρα την ελληνοκυπριακή πλευρά να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τους Τουρκοκύπριους για το θέμα του φυσικού αερίου, είτε οι Τουρκοκύπριοι θα προβούν στα δικά τους βήματα ώστε να διαφυλάξουν τα δικά τους δικαιώματα».
Ένα δίλημμα, το οποίο καταλήγει στο ίδιο παρονομαστή και εκφράζει την πάγια τακτική πολιτική της Άγκυρας για ετσιθελική επιβολή των επιδιώξεων της:
Διαμοιρασμός του αερίου χωρίς λύση ή δια των απειλών και επιβολών θα το αρπάξουν με την ισχύει των όπλων.
Αυτή είναι η λογική που διέπει την τουρκική πολιτική. Η Τουρκία τα θέλει όλα δικά της και τούτο δεν το κρύβει. Ενεργεί με αυτόν τον τρόπο και έχει-φευ- τη στήριξη και μεγάλων κρατών. Η Τουρκία χρησιμοποιώντας και τους Τουρκοκύπριους δεν δέχεται να συζητήσει, να συμβιβαστεί. Δεν έχει αποδεχθεί ούτε καν να συζητήσει την πρόταση της Λευκωσίας για τη συγκρότηση Ταμείου Υδρογονανθράκων από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Μια πρόταση, η οποία λανθασμένα κατά την άποψη μου, αφαιρεί ένα ισχυρό κίνητρο για τους Τουρκοκύπριους να συνεργασθούν για λύση. Κι αυτό γιατί αναφέρεται σε κέρδη από το αέριο που θα προσφέρονται στην τουρκοκυπριακή πλευρά ανεξαρτήτως εάν λυθεί ή όχι το Κυπριακό.
Η Τουρκία θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο όσο αισθάνεται πως δεν έχει κόστος, πως έχει την ανοχή των τρίτων.
