Σήμερα 26 Αυγούστου συμπληρώνεται ένας μήνας από τα όσα έγιναν στην Κάσο. Όσα έκανε και κάνει η Τουρκία και όσα ΔΕΝ κάνει η ελληνική κυβέρνηση, έχουν οδηγήσει σε μία νέα κατάσταση στο Αιγαίο. Όχι ευχάριστη για τα ελληνικά συμφέροντα…
Μπορεί το θέμα να μην «παίζει» καν στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, η κυβέρνηση να κάνει ότι μπορεί για να το «κουκουλώσει», η αντιπολίτευση να το αντιμετωπίζει με κάποιες γραπτές ανακοινώσεις για να εκπληρώσει όπως πιστεύει το ελεγκτικό της καθήκον, όμως η πραγματικότητα στο Αιγαίο είναι εδώ και δεν μπορούμε να παριστάνουμε ότι δεν την βλέπουμε…
Σε αυτό τον ένα μήνα από την πρώτη τουρκική «παρέμβαση» στην Κάσο έχουν συμβεί τα εξής γεγονότα που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει:
•Το ιταλικό ερευνητικό σκάφος δεν έχει ξεμυτίσει εκτός χωρικών υδάτων.
•Τουρκικά πολεμικά πλοία παραβιάζουν επί ώρες τα χωρικά μας ύδατα. Δεν χρειάζεται παρά να δούμε τα ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΕΘΑ:
•Αυτές τις 30 ημέρες τουλάχιστον τις 12, τουρκικά πολεμικά πλοία πλέουν στη θαλάσσια περιοχή Νοτίως Καρπάθου – Κάσου επιτηρώντας και εκφοβίζοντας το ιταλικό ερευνητικό και επιβάλλοντας στην πράξη το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
•Η παρουσία ελληνικών πλοίων (είτε του ΠΝ, είτε του ΛΣ) είναι σχεδόν μηδενική.
Επομένως η στρατηγική της Τουρκίας συνοψίζεται στο εξής: για να κάνει η Ελλάδα οποιαδήποτε ενέργεια πέρα από τα χωρικά της ύδατα σε «αμφισβητούμενες περιοχές» χρειάζεται τη συναίνεση της ΄Αγκυρας.
Όλα αυτά στο όχι και πολύ μακρινό παρελθόν ήταν αδιανόητα ακόμη και να συζητηθούν σε επίπεδο σεναρίων! Κι όμως έχουμε φθάσει στο σημείο να συμβαίνουν και να μην ανοίγει μύτη! Να μην απασχολούν καν τα κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης.
Είναι προφανές ότι «κάτι έχει συζητηθεί» και ελπίζουμε ότι δεν θα έχει συμφωνηθεί μεταξύ του κ.Μητσοτάκη και του κ.Ερντογάν. Αυτό πλέον το καταλαβαίνουν και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του πρωθυπουργού. Ακόμη κι αυτοί έχουν αρχίσει να ανησυχούν για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά.
Η συμπεριφορά της Τουρκίας στο Αιγαίο ,ειδικά μετά από την περιβόητη «Διακήρυξη των Αθηνών» έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Δεν ασκεί πολιτική προκλήσεων, δεν αμφισβητεί απλά την ελληνική κυριαρχία , λειτουργεί λες και την έχει κατακτήσει. Τα όσα έγιναν στην Κάσο αυτό δείχνουν.
Ο κ.Μητσοτάκης έχει εγκλωβιστεί σε ένα αδιέξοδο δρόμο που μόνος του επέλεξε. Έσπευσε να ικανοποιήσει χωρίς όρους, χωρίς καμία απαίτηση και χωρίς καμία διασφάλιση, την «συμμαχική» απαίτηση για «προσέγγιση με την Τουρκία». Θα είχε κάποιο νόημα αυτή η επιλογή αν ο κ.Μητσοτάκης προετοίμαζε την χώρα για την επόμενη κλιμάκωση στα ελληνοτουρκικά. Δεν το έπραξε. Οι παραγγελίες των Belharra και των Rafale δεν αρκούν και το γνωρίζει πολύ καλά. Όπως γνωρίζει πως αν τώρα επιχειρήσει να βάλει φρένο στην «προσέγγιση» με την Τουρκία θα κληθεί ως πρωθυπουργός να διαχειριστεί μια νέα σοβαρή κλιμάκωση στις σχέσεις με την Άγκυρα. Ο κ.Μητσοτάκης δεν δείχνει διατεθειμένος για κάτι τέτοιο και πολύ περισσότερο δεν έχει διάθεση να στεναχωρήσει την Ουάσινγκτον ,το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Θα συνεχίσει να προχωρά στο αδιέξοδο που έβαλε τη χώρα ελπίζοντας ότι έχουν δίκιο όσοι του λένε πως «οι Έλληνες δεν ενδιαφέρονται πια για τα ελληνοτουρκικά και τα εθνικά θέματα».
