Οι μαζικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί κατά του Ιράν μπορεί να καταστρέφουν στρατιωτικές βάσεις, εγκαταστάσεις αεράμυνας και υποδομές — αλλά υπάρχει κάτι που οι βόμβες δεν μπορούν να λύσουν. Και αυτό, σύμφωνα με αποκάλυψη των New York Times, είναι ο λόγος που η αμερικανική και ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία θεωρεί αναπόφευκτη την αποστολή χερσαίων δυνάμεων σε ιρανικό έδαφος.
Οι 20 φιάλες που κρατούν τον κόσμο σε ομηρία
Στο επίκεντρο βρίσκονται περίπου 20 ειδικά δοχεία — που μοιάζουν εξωτερικά με καταδυτικές φιάλες αερίου — καθένα από τα οποία περιέχει έως και 25 λίτρα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού. Πρόκειται για υλικό που βρίσκεται επικίνδυνα κοντά στο επίπεδο εμπλουτισμού που απαιτείται για την κατασκευή πυρηνικού όπλου.
Αυτές οι φιάλες πρέπει οπωσδήποτε να εντοπιστούν, να ασφαλιστούν και να απομακρυνθούν. Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει από τον αέρα.
Γιατί οι βόμβες δεν αρκούν
Η καταστροφή πυρηνικών εγκαταστάσεων μέσω αεροπορικών βομβαρδισμών — ακόμα και με τα ισχυρότερα αμερικανικά όπλα, όπως οι βόμβες διείσδυσης GBU-57 «Massive Ordnance Penetrator» — δεν εγγυάται την εξουδετέρωση του εμπλουτισμένου ουρανίου.
Αντιθέτως, ένας βομβαρδισμός εγκαταστάσεων που περιέχουν εμπλουτισμένο ουράνιο θα μπορούσε να προκαλέσει ραδιενεργή μόλυνση τεράστιας κλίμακας, με καταστροφικές περιβαλλοντικές και ανθρωπιστικές συνέπειες.
Επιπλέον, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών δεν είναι βέβαιες για την ακριβή τοποθεσία όλων των φιαλών. Το Ιράν, γνωρίζοντας ότι αποτελεί στόχο, εκτιμάται ότι έχει διασκορπίσει το πυρηνικό του υλικό σε πολλαπλές μυστικές τοποθεσίες — πιθανώς βαθιά κάτω από το έδαφος, σε σήραγγες και υπόγεια καταφύγια που εκτείνονται σε ολόκληρη τη χώρα.
Η αναπόφευκτη χερσαία επιχείρηση
Σύμφωνα με τους New York Times, Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ιδιωτικά ότι μόνο μια χερσαία επιχείρηση ειδικών δυνάμεων — ή ακόμα και μια ευρύτερη εισβολή — μπορεί να εξασφαλίσει τον εντοπισμό και την ασφαλή απομάκρυνση του εμπλουτισμένου ουρανίου.
Αυτό σημαίνει ότι Αμερικανοί και Ισραηλινοί στρατιώτες θα πρέπει κάποια στιγμή να πατήσουν σε ιρανικό έδαφος. Μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη και πολύπλοκη:
- Το Ιράν διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο υπόγειων σηράγγων — πολλές από τις οποίες είναι θαμμένες δεκάδες μέτρα κάτω από βουνά και βράχους
- Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) είναι εκπαιδευμένοι σε τακτικές ανταρτοπόλεμου και άμυνας σηράγγων
- Η γεωγραφία του Ιράν — με τα τεράστια βουνά, τις ερήμους και τις τεράστιες αποστάσεις — κάνει μια χερσαία επιχείρηση εφιαλτικά δύσκολη
Το πυρηνικό δίλημμα
Η κατάσταση δημιουργεί ένα αδιέξοδο: αν δεν βρεθούν και δεν ασφαλιστούν αυτές οι 20 φιάλες, το Ιράν θα διατηρήσει τη δυνατότητα να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο ακόμα και μετά το τέλος του πολέμου. Ολόκληρη η στρατιωτική επιχείρηση θα έχει αποτύχει στον βασικότερο στόχο της.
Αναλυτές εκτιμούν ότι το Ιράν, με το υλικό που διαθέτει, θα μπορούσε θεωρητικά να συναρμολογήσει ένα πυρηνικό όπλο σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα — ο λεγόμενος «χρόνος breakout» εκτιμάται πλέον σε λίγες εβδομάδες.
Αυτό σημαίνει ότι κάθε μέρα που περνά χωρίς τον εντοπισμό των φιαλών αυξάνει τον κίνδυνο το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο — ακριβώς αυτό που ο πόλεμος υποτίθεται ότι θα αποτρέψει.
Οι κίνδυνοι μιας χερσαίας εισβολής
Μια χερσαία επιχείρηση στο Ιράν θα ήταν μια εντελώς διαφορετική υπόθεση από τις αεροπορικές επιδρομές. Θα σήμαινε:
- Αμερικανούς και Ισραηλινούς στρατιώτες να πολεμούν σε εχθρικό έδαφος, σε μια χώρα τριπλάσια σε έκταση από τη Γαλλία
- Τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό
- Ραγδαία κλιμάκωση που θα μπορούσε να σύρει Ρωσία και Κίνα στη σύγκρουση
- Πιθανή χρήση χημικών ή βιολογικών όπλων από ένα καθεστώς που θα αισθανόταν ότι παλεύει για την επιβίωσή του
Η μεγάλη αντίφαση
Εδώ βρίσκεται η τραγική ειρωνεία αυτού του πολέμου: ξεκίνησε με υποσχέσεις για γρήγορη νίκη μέσω αεροπορικής υπεροχής, αλλά η φύση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν καθιστά αναπόφευκτη τη χερσαία εμπλοκή. Οι ίδιες οι φιάλες ουρανίου — μικρές σε μέγεθος, εύκολα μεταφερόμενες, δύσκολα ανιχνεύσιμες — αποτελούν τον τέλειο «ασύμμετρο» αντίπαλο της τεράστιας αμερικανικής στρατιωτικής μηχανής.
Είκοσι δοχεία, σαν καταδυτικές φιάλες, κρυμμένα κάπου στα σπλάχνα μιας τεράστιας χώρας. Μπορεί να ακούγεται απλό — αλλά αυτές οι 20 φιάλες μπορεί να αποδειχθούν ο λόγος που χιλιάδες στρατιώτες θα σταλούν σε ένα από τα πιο επικίνδυνα πεδία μάχης στον κόσμο. Και αν δεν βρεθούν, οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ χειρότερες από τον ίδιο τον πόλεμο.
