Στις 28 Οκτωβρίου 2021, το περιοδικό TIME δημοσίευσε άλλο ένα τεύχος με εξώφυλλο επίσημα αφιερωμένο στη διάσκεψη COP26 των ακτιβιστών για το κλίμα, η οποία πραγματοποιείται στη Σκωτία μεταξύ 31 Οκτωβρίου και 12 Νοεμβρίου:
TIME’s new cover: Last call for climate—the world’s leaders need to stop talking and start acting https://t.co/AtCP5KxzxW pic.twitter.com/JU3u9awelS
— TIME (@TIME) October 28, 2021
Συνήθως όλοι οι θεωρητικοί συνωμοσίας σπεύδουν να λύσουν τέτοιου είδους μηνύματα, αλλά με τους αγώνες της πανδημίας ακόμη και ο Economist έχει περάσει πλέον σχεδόν απαρατήρητος, όπου κι αν κοιτάξεις είναι γεμάτος γρίφους.
Η ίδια η COP26 είναι επίσης ένα πιθανό αίνιγμα, στο οποίο θα μπορούσε να αναφέρεται ο Joe Biden όταν μίλησε για 6 λεπτά, 6 ημέρες και 6 εβδομάδες. Από τη στιγμή που ειπώθηκε αυτή η αινιγματική φράση θα έχουν περάσει 6 εβδομάδες στις 12 Νοεμβρίου – την ημέρα λήξης της COP26:
Ωστόσο, ας περάσουμε στο κύριο θέμα – την εικόνα του ίδιου του εξωφύλλου, στο οποίο ο Joe Biden φαίνεται να είναι η κεντρική φιγούρα. Αλλά είναι όντως;
Όπως γνωρίζουν όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τη ζωγραφική, ένας καλός καλλιτέχνης δεν ξεκινάει ποτέ με το κεφάλι, καθώς το πρόσωπο σε ένα πορτρέτο είναι ένα είδος θέματος φόντου, καθώς η ΣΤΑΣΗ στην οποία στέκεται ή κάθεται ο χαρακτήρας βρίσκεται σε πρώτο πλάνο. Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική στάση σώματος, γι’ αυτό και οι άνθρωποι αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον από μακριά με βάση τις κινητικές τους δεξιότητες και η Τεχνητή Νοημοσύνη αναγνωρίζει τους ανθρώπους με βάση τις χαρακτηριστικές τους κινήσεις. Ένας καλός καλλιτέχνης το βλέπει αυτό και συχνά σχεδιάζει έναν χαρακτήρα εντελώς διαφορετικά από τον τρόπο που κάθεται ή στέκεται όταν ποζάρει. Και μετά, όταν ο χαρακτήρας εξετάζει το αποτέλεσμα, ανοίγει το στόμα του και λέει: Ουάου! Εξάλλου, αυτή είναι η αγαπημένη μου στάση, πάντα κάθομαι έτσι!
Και τώρα ας δούμε πώς κάθεται ο κ. Μπάιντεν:
Αν ανοίξουμε μια αναζήτηση στο Google και πληκτρολογήσουμε “sitting Biden” – ακόμη και η τεχνητή νοημοσύνη δεν θα βρει μια τέτοια εικόνα, αν και υπάρχουν αρκετές στη διάθεσή της:
Ο Τζο Μπάιντεν δεν χαρακτηρίζεται καθόλου από φραγμούς στα χέρια: είτε χτίζει είτε κάθεται, ο Μπάιντεν ανοίγει τα χέρια του, και αν τα διπλώνει σε μια βάρκα, δεν τα σπρώχνει ανάμεσα στα γόνατά του, αλλά τα μετατοπίζει κάπου στο πλάι, όπως στην παραπάνω εικόνα. Αλλά το να βάζει τα χέρια του μπροστά του, να ισιώνει την πλάτη του και να σηκώνει το πρόσωπό του ψηλά – αυτό είναι ο Μπαράκ Ομπάμα:
Έτσι, αν ζωγραφίσετε πάνω από το πρόσωπο του Μπάιντεν στη φωτογραφία του TIME και του ζητήσετε να μαντέψει ποιοι διάσημοι πολιτικοί κάθονται εκεί – ο καθένας θα έλεγε πιθανότατα ότι ήταν ο Ομπάμα που μπήκε στη σύνοδο κορυφής.
Δεν μπορεί να υπάρξει κανένα λάθος ή ατύχημα. Ο TIME, από όλους τους ανθρώπους, εργάζεται με τις πόζες ξεκάθαρα. Όταν το περιοδικό θέλησε να κοροϊδέψει τον Τραμπ και να τον συγκρίνει με τον Χίτλερ, η Συντακτική Επιτροπή ξέθαψε ένα εξώφυλλο του 1930-κάτι με τον Αδόλφο Αλοΐσοβιτς και στη συνέχεια ζωγράφισε τον Τραμπ στην ίδια καρέκλα και στην ίδια πόζα:
Υπό το πρίσμα αυτών των εκτιμήσεων, και δεδομένης της παραδοχής των θεωρητικών συνωμοσίας των ΗΠΑ ότι ο Μπάιντεν και η Καμάλα είναι ένα είδος διακοσμητικών φιγούρων που ελέγχονται από τον Ομπάμα και κάθονται στη σκιά, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι η φωτογραφία του ΤΙΜΕ δεν είναι σίγουρα του Μπάιντεν.
Ο δεύτερος παράξενος χαρακτήρας είναι μια χάρτινη φιγούρα που απεικονίζει την Ελισάβετ Β’. Η επίσημη εξήγηση για το χάρτινο σχήμα είναι ότι η βασίλισσα δεν ήρθε στη σύνοδο κορυφής για να δει τη Γκρέτα, παρόλο που η απόσταση από το Λονδίνο στη Σκωτία είναι μικρή. Είναι όμως αυτό πραγματικά έτσι; Ή μήπως είναι μια υπόδειξη ότι η βασίλισσα στην τηλεόραση δεν είναι πραγματική, αλλά προϊόν γραφικών σε υπολογιστή;
Ο τρίτος χαρακτήρας σε πρώτο πλάνο είναι το σκαμνί του συντρόφου Γ. Δεν είναι ξεκάθαρο: προορίζεται γι’ αυτόν, αναμένεται ο σύντροφος Σι, ή δεν θα έρθει ποτέ, μα ποτέ ξανά και η Κίνα θα οδηγηθεί σύντομα από κάποιον άλλο σύντροφο;
Ένα άλλο άδειο σκαμνί ανήκει στον κ. Jair Bolsonaro, Πρόεδρο της Βραζιλίας. Το άδειο σκαμνί της κινεζικής πλευράς είναι τυπικά κατανοητό: ο σύντροφος Σι δεν μπόρεσε να βρει χρόνο να ταξιδέψει σε όλη την υφήλιο για να ακούσει την Γκρέτα ζωντανά. Φαίνεται όμως ότι η Βραζιλία θα εκπροσωπηθεί στη σύνοδο κορυφής- το σκαμνί είναι άδειο. Είναι επίσης καλυμμένο από μια χιονοστιβάδα.
Στη συνέχεια, έρχονται πρόσωπα τρίτου προσώπου όπως ο Μοχάμεντ Μπουχάρι, ο ανώτατος ηγέτης της Νιγηρίας. Κάθεται πίσω από έναν χαρακτήρα που υποδύεται τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Σαφώς, βέβαια, η Νιγηρία είναι μια μεγάλη και ένδοξη χώρα, τι χωρίς αυτήν, αλλά πού είναι οι άλλοι ανώτατοι ηγέτες; Ή μήπως αυτό είναι μια υπόδειξη ότι σύντομα χώρες όπως η Γαλλία θα περάσουν στη λίθινη εποχή και θα μείνουν στον πλανήτη μόνο η Αμερική, η Ινδία και η Νιγηρία; Ή μήπως αυτό είναι μια νύξη για τη διαίρεση του κόσμου σε μια Νέα Τάξη Πραγμάτων, όπου δεν θα υπάρχουν χώρες, αλλά η Αμερική 1,2,3 και ούτω καθεξής, η Ευρώπη 1,2,3 και ούτω καθεξής, η Ασία 1,2,3 και ούτω καθεξής; Και η Αφρική. Και ο ηγέτης αυτής της πλανητικής συσσωμάτωσης θα είναι ο κ. Ομπάμα.
Οι θεωρητικοί της συνωμοσίας δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την τρίτη ομάδα λόγω της ασάφειας της, αλλά η τέταρτη ομάδα μοιάζει με πλήθος ζόμπι, που περιφέρονται κάπου ανάμεσα στο χιόνι, τη φωτιά και την ομίχλη. Αυτό περιμένει τον κόσμο αν οι ανώτατοι ηγέτες στην COP26 δεν καταφέρουν να συμφωνήσουν; Ή μήπως αυτό ακριβώς διαπραγματεύονται; Οι αναλυτές συνωμοσίας δεν γνωρίζουν ακόμη την ακριβή απάντηση σε αυτό το ερώτημα, αλλά – παρακολουθούν τις εξελίξεις.
*** Translated with www.DeepL.com/Translator (free version) ***
