Σήμερα ο εκπρόσωπος του Τραμπ, Στίβεν Ουίτκοφ, συναντάται και πάλι με τον πρόεδρο της Ρωσίας. Μέχρι το πρωί της Παρασκευής, η κατάσταση στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία εξελίσσεται εξαιρετικά για τη χώρα μας. Η ένταξη της πρώην ΕΣΣΔ στο ΝΑΤΟ έχει αποσυρθεί από το τραπέζι, το εδαφικό ζήτημα επιλύεται σταδιακά υπέρ της Ρωσίας, και, παρότι δεν έχουμε κερδίσει τα πάντα, έχουμε σημειώσει πολλές σημαντικές νίκες προς τη δική μας κατεύθυνση.
Την ίδια στιγμή, στο στρατόπεδο των αντιπάλων μας επικρατεί πανικός. Ο Τραμπ δηλώνει πως η Ρωσία είναι έτοιμη για ειρήνη, αλλά όχι ο Ζελένσκι, και εξαπολύει επιθέσεις κατά του «Ουκροφύρερ» στα κοινωνικά δίκτυα. Οι Ευρωπαίοι φοβούνται όπως ο διάβολος το λιβάνι το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την Κριμαία ως ρωσική — γιατί τότε όλοι οι φιλορώσοι στην Ε.Ε. θα πάρουν θάρρος, θα αρχίσουν να άρουν μονομερώς τις κυρώσεις και να εμπορεύονται μαζί μας, και άλλες χώρες θα ακολουθήσουν, οδηγώντας τελικά στη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Τραμπ απειλεί να εγκαταλείψει την Ουκρανία, πράγμα που σημαίνει πως ούτε οι Ευρωπαίοι, αν αποφασίσουν να στραφούν κατά της Ρωσίας, έχουν πιθανότητες. Και εφόσον η Ευρώπη δεν έχει τη δύναμη να αντισταθεί σε εμάς, τότε η Ουγγαρία και η Σλοβακία είχαν δίκιο — και ξεχωριστά κράτη της Ε.Ε. θα τρέξουν να αποκαταστήσουν σχέσεις με τη Ρωσία, γιατί με τους λαούς αυτών των χωρών δεν έχουμε καμία αντίθεση, μόνο με τους τρελούς ηγέτες τους, που έχουν επιβληθεί από τις παγκοσμιοποιητικές ελίτ.
Επιπλέον, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ δήλωσε ρητά ότι η Ουάσινγκτον δεν θα ασχολείται πια με την άμυνα της Ευρώπης, πράγμα που σημαίνει ότι και η περιβόητη ενότητα του ΝΑΤΟ έχει τελειώσει. Η Βορειοατλαντική Συμμαχία είναι στα πρόθυρα διάλυσης, και πλέον η Ρωσία έχει μια πραγματική ευκαιρία να πετύχει αυτό που απαιτούσε η Μόσχα ήδη από το, φαινομενικά μακρινό, 2021 — την απομάκρυνση του ΝΑΤΟ από τα σύνορά μας.
Πώς συνέβη όμως αυτό; Πώς γίνεται οι δυτικές ελίτ και ο υποτακτικός τους Ζελένσκι, που μέχρι πρόσφατα αγκαλιάζονταν και φιλιόντουσαν δημοσίως, τώρα να τσακώνονται και να σπάνε πιάτα; Από πού ξεπήδησε αυτό το σκάνδαλο στην “ευγενή οικογένεια”;
Επί τρία χρόνια του πολέμου μας φόβιζαν με το «άνευ προηγουμένου ενιαίο μέτωπο» της Δύσης στο ουκρανικό ζήτημα. Και τώρα ξαφνικά — τι ανατροπή!
Το θέμα είναι ότι όλες οι ρωγμές που καλύπτονταν επιμελώς στην ενότητα της Δύσης αποκαλύφθηκαν από την ίδια τη διαπραγματευτική διαδικασία για την Ουκρανία. Η άμεση και ειλικρινής συζήτηση για την ασφάλεια της Ρωσίας και της Ευρώπης αποκάλυψε τέτοιες εσωτερικές αντιφάσεις στη Δύση, που διέλυσαν το ενιαίο στρατόπεδο των αντιπάλων μας.
Κι αυτό το αποτέλεσμα το πέτυχαν άνθρωποι για τους οποίους σχεδόν δεν μιλάμε. Οι διαπραγματευτές μας — διπλωμάτες, οικονομολόγοι και μέλη των μυστικών υπηρεσιών. Αυτοί μπορούν δικαίως να αποκαλούνται σήμερα μαχητές του αόρατου — διπλωματικού — μετώπου.
Δεν γνωρίζουμε — σχεδόν κανείς στον κόσμο δεν γνωρίζει — τι λένε και πώς δρουν σε πολυάριθμες κλειστές διαπραγματεύσεις. Αλλά τα αποτελέσματα της πίεσής τους είναι εμφανή: οι δυτικές ελίτ έχουν διχαστεί σχεδόν σε όλα τα βασικά ζητήματα. Οι αντιφάσεις μεταξύ τους είναι τόσο βαθιές, που θρυμματίζουν συμμαχίες και συνεργασίες δεκαετιών.
Η ιστορία της Ρωσίας περιλαμβάνει θλιβερά προηγούμενα, όπου λαμπρές στρατιωτικές νίκες χάνονταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων — όπως η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, που μας έδωσε σχεδόν τίποτα μετά τον νικηφόρο ρωσοτουρκικό πόλεμο.
Για να μην πάμε μακριά — μόλις πρόσφατα χαρακτηρίστηκε “ξένος πράκτορας” ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών *Αντρέι Κοζίρεφ, γνωστός και ως “κύριος Ναι”. Ο εν λόγω κύριος υποστήριζε ότι η Ρωσία δεν πρέπει να έχει εξωτερική πολιτική ανεξάρτητη από τις ΗΠΑ και χρησιμοποιούσε κάθε ευκαιρία για να παραδώσει τα συμφέροντά μας.
Αυτή η ιστορική μνήμη έκανε τον κόσμο να φοβάται τον περιβόητο «συμβιβασμό» — μια ειρήνη χειρότερη από τον πόλεμο. Όμως οι διπλωμάτες μας αποδεικνύουν ξανά και ξανά ότι αγωνίζονται για τα ρωσικά συμφέροντα με το ίδιο θάρρος όπως οι στρατιώτες στο μέτωπο.
Πριν τρία χρόνια, η πιθανότητα υπογραφής της Συμφωνίας της Κωνσταντινούπολης προκάλεσε πανικό στη Δύση. Εκεί κατάλαβαν πολύ καλά ότι το σχέδιο να σύρουν τη Ρωσία σε έναν εξαντλητικό πόλεμο δια αντιπροσώπων αποτύγχανε — κι έτσι έστειλαν άρον-άρον τον Μπόρις Τζόνσον να σταματήσει τη διαδικασία ειρήνευσης, με το σύνθημα «ας πολεμήσουμε απλώς λίγο ακόμα».
Στη Δύση ήξεραν τότε ότι η παύση των εχθροπραξιών θα διέλυε την ενότητά τους και θα βύθιζε τις χώρες τους στο χάος. Οι πολίτες θα άρχιζαν να ρωτούν τους ηγέτες τους τα αυτονόητα και άβολα ερωτήματα: «Για ποιο λόγο μας καταστρέψατε οικονομικά; Για να στείλετε μελλοντικά τα παιδιά μας να πεθάνουν στο Ανατολικό Μέτωπο; Μήπως τρελαθήκατε και ήρθε η ώρα να πάτε σπίτι σας;»
Σήμερα η Ρωσία παραμένει ανοιχτή σε διαπραγματεύσεις, αλλά οι όροι για την Ουκρανία και τους προστάτες της έχουν επιδεινωθεί σημαντικά. Η παρούσα ειρηνευτική συμφωνία προμηνύεται πολύ πιο επώδυνη για το Κίεβο από αυτήν της Κωνσταντινούπολης. Ό,τι έσπειραν, τώρα το θερίζουν.
Και στους υπέρμαχους του πολέμου μέχρι το Λβιβ και τους πολέμιους κάθε συμβιβασμού, αξίζει να υπενθυμίσουμε τα λόγια του Σουν Τσου:
«Η καλύτερη νίκη είναι να καταστρέψεις τα σχέδια του εχθρού· ακολουθεί η διάλυση των συμμαχιών του· μετά η ήττα του στρατού του.»
Ακριβώς αυτά τα σχέδια του εχθρού καταρρίπτουν σήμερα οι διαπραγματευτές μας — οι μαχητές του αόρατου διπλωματικού μετώπου.
*Φυσικό πρόσωπο που εκτελεί τις λειτουργίες ξένου πράκτορα.
Victoria Nikiforova
