Χαίρεται
Η “Αγαπολογία ” είναι άχρηστη και είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του οικουμενισμού ..
Μία βασική διαφορά της “αγαπολογίας” με την “αγάπη” είναι η “χρηστότητα “.
χρηστότητα είναι η ποικιλία διαφορετικών εξωτερικών αντιδράσεων ,χρήσιμων κάθε φορά ,ανάλογα με την περίπτωση και με σκοπό την παιδαγωγία και όχι την εκτόνωση των άρρωστων παθών .
Όταν η εσωτερική ειρήνη παραμένει “αλφάδι “, αλλά εξωτερικά μοιάζω φουρτουνιασμένος ,αυτό είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος , η “χρηστότητα “
Ενώ μοιάζω να μην είμαι πράος κι όμως είμαι ,τότε είμαι “χρηστός ” κρατώ την εναλλαγή των διαθέσεων εξωτερικά και μόνο
Η “νιρβάνα” είναι το καπάκι του σκουπιδοτενεκέ που κουβαλάω μέσα μου ..
Αντίθετα με το “ζεν“ την “νιρβάνα ” που είναι εξωτερικά και μέσα γίνεται ο πόλεμος των παθών ,που τον υποδεικνύουν ,τον φανερώνουν και τον αποδεικνύουν οι πράξεις μου , τα έργα μου οι καρποί του πνεύματος μου
Ο τενεκές είναι σκεπασμένος και βρωμάει ,αλλά βαμμένος όμορφα ,με ζωγραφιστά λουλούδια …
ζεστό κρύο …
Στην αλλαγή του “νοός” ,του πνεύματος του ανθρώπου ,δεν οδηγεί η “αγαπολογία ” ,αλλά το μαστίγιο και το καρότο ,του Θεού ,η εναλλαγή της παιδαγωγικής του Θεού ,από το ζεστό στο κρύο …
“τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει “
Αγαπολογώ , χαϊδεύω την πέτρα για να σπάσει …
Η “αγαπολογία ” είναι συνεχώς μία εξωτερική ,φαινομενική ,ανάλατη ,άνοστη ,άχρηστη “ειρήνη “,χωρίς κανένα διαδικαστικό ,διαδραστικό, προοδευτικό αποτέλεσμα ,είναι η εύκολη λύση ,χωρίς κόπο και πόνο παριστάνω ότι αγαπώ …
Δεν βοηθάει τον άνθρωπο να αλλάξει ,απλά τον συντηρεί μέσα στα πάθη …
Για παράδειγμα σε έναν “πωρωμένο ” σκληρόκαρδο άνθρωπο ,δεν σπάει η σκληροκαρδία του
με το “σεις και το σας ” δεν σπάει με χάδια ,αλλά με το σφυροκάλεμο και πόνο …
Όλα από εκεί ξεκινούν…
Ο σκοπός της ζωής ,της ‘ύπαρξης μας, είναι μέσω της διαδικασίας “κάθαρση ,φωτισμός,Θέωσι “ να φτάσει ο άνθρωπος ,ο καθένας από εμάς στο “ καθ’ ομοίωσιν” στην ένωση με τον Θεό ,δεν γίνεται χωρίς πόνο ,με χαδάκια…
Είτε το ξέρουν ,είτε δεν το ξέρουν ,είτε το θέλουν ,είτε δεν το θέλουν ,κάποιοι θα “εισαχθούν ” σε αυτή την διαδικασία ,του πόνου ακόμα και εν αγνοία τους .
Στο τέλος αφού καταβληθούν ,καμφθεί το υπερήφανο φρόνημα τους ,θα καταλάβουν ότι το ήθελαν στο βάθος της “ψυχής ” τους ,να μάθουν να αγαπάνε
Αν προ γνώριζαν τον “πόνο” που θα χρειαστεί ,ίσως το ματαίωναν ,για αυτό και είναι προοδευτικός από το “σιτομέτριο ” της πρόνοιας ,της οικονομίας του Θεού ….
Ακατάληπτο το “σιτομέτριον” ,ο δοσομετρητής , του Θεού ..
Ο Θεός μας γνωρίζει σε βάθος ,όχι απλά τι θέλουμε ,αλλά και τι θα θελήσουμε στο μέλλον και μας προετοιμάζει πριν καν το θελήσουμε ,με ακατάληπτους τρόπους ,ρυθμίζει τις δόσεις των μαστιγωμάτων του ,των πικρών φαρμάκων του ..
«Ό Θεός αγάπη εστί και ό μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ό Θεός εν αύτώ» (Α’ Ίωάν. δ’ 16).
Κύριε Κύριε….
Με απλά λόγια να μάθω να αγαπάω και όχι να, ευκόλως “αγαπολογώ ” είναι η ένωση με τον Θεό ,μα η “ακαθαρσία ” που κουβαλάω δεν μου το επιτρέπει αν δεν καθαριστώ “επώδυνα ” …
Το “σαβουαρ Βιβρ” δεν είναι αγάπη και αυτό είναι που κάνει ορισμένους να νομίζουν ότι “αγαπάνε “
Οι οικουμενιστές ,αγαπολόγοι , αφού πρός δική τους δόξα ,την δόξα του “κόσμου” θα κινούνται ,θα ρωτήσουν .
Ματθ. 7,22 πολλοὶ ἐροῦσί μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ· Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;
Αλλά θα ακούσουν..
Ματθ. 7,23 καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν.
Η “αγαπολογία ” είναι η μέγιστη πλάνη…
Όταν λέω “αιωνία του η μνήμη” , ζητώ ,αιτούμαι ,παρακαλώ για κάποιον που “έφυγε ” να μπει η ψυχή του στην αιωνία ,μακαριά απόλαυση της μνήμης του Θεού ,να ενωθεί να τροφοδοτείται από την “αγάπη ” του Θεού .
Αντίθετα παρακαλώ να μην αντιμετωπίζει αιώνια την “κόλαση” του αποχωρισμού από τον Θεό , από το φως του Θεού ,στο “σκότος ” της “μνησικακίας ” ,γεμάτος “αγαπολογία ” …
Το παράδειγμα του Αποστόλου Πέτρου
Ο Χριστός διακρίνοντας την “δυνάμει ” ,δυνατότητα ,το νεύρο ψυχής ,το στραμμένο όμως πρός τον εαυτό του , του Αποστόλου Πέτρου ,που αργότερα ,μετά από την σχετική εναλλασσόμενη “χρηστή ” παιδαγωγία , πάνω του θα οικοδομούσε την Εκκλησία .
Ματθ. 16,18 κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν
Στον συγκεκριμένο μαθητή που αργότερα αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της Εκκλησίας ,ανάλογα την περίσταση του φερόταν ,με εναλλαγές τον ανέβαζε και τον κατέβαζε ..
Δεν του φερόταν συνεχώς με αυτό που ο “κόσμος” λέει “αγάπη ” ,αλλά και με αυστηρό ύφος τον επιτιμούσε.
Όπως εκείνη την στιγμή που του είπε ..
” ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονείς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.”
Μας απέδειξε ότι γίνεται το «Οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε»
Αλλά και σε όλη την επί της γης παρουσία του ,είχε κάποια ξεσπάσματα που έμοιαζαν “θυμός ” ,δεν ήταν όμως ,δεν μπορούσε να θυμώσει ο τέλειος Θεός και άνθρωπος παρέμενε απαθής σε κάθε περίπτωση αναμάρτητος .
Πόσες φορές δεν μίλησε αυστηρά στους μαθητές του ,στον κόσμο , στην μητέρα του “Τι εμοί και σοι γύναι; στον γάμο της Κανά .
Ακόμα και ο Απόστολος Παύλος όταν αυστηρά επιτίμησε τον Απόστολο Πέτρο ,αυτό τους έδεσε περισσότερο .
τέλειον μῖσος ἐμίσουν αὐτούς, εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι.
Και όμως υπάρχει τέλειο μίσος ,όπως αναφέρεται και στο “Ψαλτήριο” του Βασιλέα Δαυίδ .
Κύριε, ἐμίσησα καὶ ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου ἐξετηκόμην; 22 τέλειον μῖσος ἐμίσουν αὐτούς, εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι.
Υπάρχουν άνθρωποι στην πορεία μας ,που δεν μετανοιώνουν για τίποτα επιζητούν μόνο το “κακό ” όπως και οι “δαίμονες ” δεν χωρά “αγαπολογία ” σε αυτές τις σχέσεις ,αλλά τέλειος ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ….μίσος
Μία μόνο ελπίδα υπάρχει για αυτούς ,το “τέλειο μίσος” για να σπάσει την πέτρα που κυκλώνει την καρδιά τους ,να τους οδηγήσει στην μετάνοια ,αλλά και να μας προστατεύσει από το να γίνουμε τα θύματα τους …
Τα των ανθρώπων …
Μία πολλή σημαντική φράση ,”Τα των ανθρώπων …“στην οποία είναι κεκαλυμμένη η “αγαπολογία “.του μαθητή Αποστόλου Πέτρου για τον δάσκαλο του .
Η αδυναμία του να κατανοήσει ,όπως και όλων μας ,την ανάγκη η “αγάπη ” να γίνει αυστηρή ,να φανεί “κακία ” στα μάτια του “κόσμου” μερικές φορές ,για να συνεφέρει μία σκληρή καρδιά .
Είναι φορές που είναι μονόδρομος ,για να σπάσει η “σκληροκαρδία ” μου , για να οδηγηθώ στην “μετάνοια ” να αντιμετωπίσω τα αποτελέσματα της σκληρότητας μου στους άλλους και εγώ ,ότι κάνω μου επιστρέφει για το καλό μου .
Ο σκληρός είναι πονηρός …
Όταν φέρεσαι “σκληρά” από το περίσσευμα της καρδιάς σου , κατ ουσίαν φέρεσαι “πονηρά ” ,δηλαδή με δόλο χαίρεσαι να κάνεις τους άλλους να υποφέρουν .
Τρέφεσαι από τον “πόνο ” ,τρέφεις τον “δαίμονα ” σου ,με τον πόνο των άλλων, ενώ μιλάς για αγάπη ,αγαπολογείς ανυποχώρητα δόλια και αισχρά .“Απ’ το περίσσευμα της καρδιάς, λαλεί η γλώσσα”
λάκκον ώρυξε και ανέσκαψεν αυτόν, και εμπεσείται εις βόθρον, όν ειργάσατο, …
Έρχεται όμως η στιγμή που το δηλητήριο που σκορπάς ,βρίσκει κάποιον “περιφρουρημένο ” που θα σε μισήσει τέλεια … η σκληρότητα δεν βρίσκει ανταπόκριση ,δεν καταβάλλει τον άλλον ,δεν τον τσακίζει και έτσι πίνεις το δηλητήριο που έριξες εσύ ,καλώς ήλθες στην κόλαση που έστελνες ,έπεσες στον λάκκο που έστησες …
Η αγαπολογία βλάπτει σοβαρά την “ψυχή”
Δεν είναι μόνο ότι πλανά τον άνθρωπο ότι αγαπά ,άλλα και τον αφήνει απροστάτευτο στις δαιμονικές επιθέσεις
Δεν τον διαχωρίζει ,δεν τον προστατεύει από τις πονηρές “βουλές ” ,από κάθε έναν που τον επιβουλεύεται με “πονηρό ” ,δόλιο ,καταστροφικό τρόπο …
Όταν αγαπάς ξέρεις να μισείς και τέλεια…
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας
Γ.Μ
