Ο γέροντας αγαπούσε παρά πολύ την νεολαία.
Τότε οι νέοι δεν πήγαιναν σχεδόν καθόλου στην εκκλησία και ο Γέροντας χαιρόταν παρά πολύ, όταν αυτοί τον επισκέπτονταν.
Ο πατήρ Σεραφείμ έλεγε ότι θα είναι παρά πολύ μεγάλος ο ρόλος της νεολαίας στην μελλοντική αναβίωση της εκκλησιαστικής ζωής.
Έλεγε επίσης ότι θα έλθει η εποχή που η διαφθορά και η ακολασία μεταξύ των νέων θα φτάσει σε έσχατο σημείο. Παρθένοι νέοι σχεδόν δεν θα υπάρχουν. Θα βλέπουν την ατιμωρησία τους και θα νομίζουν ότι όλα τους είναι επιτρεπτά για να ικανοποιούν τις επιθυμίες τους…
Θα τους καλέσει όμως ο Θεός, και θα καταλάβουν… ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν μια τέτοια ζωή,
και με διάφορους τρόπους θα οδηγηθούν στον Θεό.
Σε πολλούς θα υπάρχει τάση για ασκητική ζωή.
Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα (+1866-1949)
Αυτοί που παλιά ήταν αμαρτωλοί και οινοπότες θα γεμίσουν τις εκκλησίες και θα αισθανθούν μεγάλη διψά για την πνευματική ζωή.
Πολλοί θα γίνουν μοναχοί…Θ’ ανοίξουν τα μοναστήρια και οι εκκλησίες θα είναι γεμάτη πιστούς.Θα πάνε οι νέοι προσκύνημα στους αγίους τόπους.Ωραία θα είναι εκείνη ηεποχή.
Το ό,τι σήμερα αμαρτάνουν πολύ, θα τους οδηγήσει σε πιο βαθιά μετάνοια.
Όπως το κερί που πριν σβήσει λάμπει δυνατά,
και πετάει σπινθήρες και με το φως του φωτίζει το γύρο σκοτάδι,
έτσι θα είναι και η ζωή της εκκλησίας στην έσχατη εποχή.
Και ο καιρός αυτός είναι κοντά
Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα (+1866-1949)
