Αξιότιμε συμπολίτη,
θά έχεις προσέξει ότι σχεδόν όλα τά παράπονα στό διαδίκτυο, έχουν τό ίδιο χαρακτηριστικό:
Καταγγελτικό περιεχόμενο, όμως, χωρίς αποφασισμένη προθυμία για
προσωπική-στέρηση καί
κοινωνική-ένωση.
Αυτά είναι τά τρία σημεία τού ισχυρού ατομισμού.
Δέν είναι απογοητευτικό ?
Επειδή από δεκαετίες σέ θυμάμαι καλά, πόσο απέβαλες τήν ταυτότητα σου,
ηθελημένα, ξέχασες τήν αγωνιστική παράδοση τού Έθνους σου.
Ο αγώνας, πρώτα, είναι ηθικός.
Κι αυτό είναι θέμα εσωτερικό πού καί βέβαια, εξωτερικεύεται, αλλά, είναι θέμα εσωτερικό σέ αρχή καί ολοκλήρωση.
Ο εχθρός είναι άδικος καί τό προβάλλει σαρκαστικά, δεν τό κρύβει.
Όταν (εσύ!) τού λές :
“Εχθρέ, είσαι κακός καί άδικος ! ” ,
ο εχθρός σπάει πλάκα καί τό απολαμβάνει γιατί αυτός είναι ο σκοπός του.
Ηδονίζεται νά σέ βλέπει νά ξεφωνίζεις πόσο αδύναμος είσαι αφού ακόμη ψάχνεις τό δίκιο σου από αυτόν πού ποτέ δέν θά στό επιστρέψει..
Μικρός ξεφώνιζες γιά μιά σοκολάτα, γιά μιά βόλτα στίς κούνιες καί τώρα, πού υποτίθεται ότι μεγάλωσες, συνέχεια αποζητάς τό κρατικό μπιμπερό.
Δέν βαρέθηκες τήν ματαιότητα τής αποτυχίας?
Όσο προλαβαίνεις,
κάνε τήν αυτοκριτική σου,
δηλαδή, τήν βαθιά ματιά στόν καθρέφτη, καί
επιτέλους, βρέ ξεδιάντροπε,
κάνε τήν μεγάλη ομάδα σου πρίν από τήν επόμενη κίνησή σου !
