Πρίν από χρόνια, βρήκα στό διαδίκτυο κάτι φιλμάκια εποχής, ασπρόμαυρα, κινηματογραφημένα, μέ εκφωνητή ομιλούντα σ’ εκείνη τήν ξύλινη γλώσσα πού γρήγορα απωθούσε αν καί τό περιεχόμενο τής ομιλίας ήταν υπόδειγμα λογικής, νοηματικής ακρίβειας καί δημόσιας προβολής μίας ηθικής πού εντυπωσιάζει ακόμα.
” Έργα καί ημέρες τής 21ης Απριλίου σέ 4 μέρη ” ή κάπως έτσι..
Προφανώς κάποιος νοσταλγός, κάποιος βαρύς εγκληματίας, αποπειράθηκε νά διακόψει τόν βαρύ ύπνο ενός ολόκληρου λαού επαναφέροντας μνήμες μέσα από τά ίδια τα ιστορικά γεγονότα.
Παιδάκι ήμουν.
Έπαιζα μαζί μέ τ’ άλλα παιδιά.
Κανείς δέν μάς πείραζε.
Ούτε ακούστηκε ποτέ κάτι.
Ούτε οι μάνες φοβέριζαν τά παιδιά.
Δεν υπήρχε λόγος.
Είχαμε όλη τήν ελευθερία νά ξαφανιζόμαστε ώρες ατέλειωτες χωρίς φόβο, ούτε φοβέρα.
Μόνο πού τά χωριά βρώμαγαν σκατά.
Είναι τό μόνο πού δέν καταγράφεται στά φιλμάκια αφού δεν υπάρχει τεχνικός τρόπος.
Τό καλοκαίρι ενοχλούσε ή μυρωδιά από τήν απελευθέρωση τών οσμών αφού οι βόθροι ήταν πρόχειροι καί αυτοσχέδιοι καί απλά μετέφεραν τά λύματα λίγο έξω απ’ τό σπίτι.
Οι ντόπιοι είχαν συνηθίσει τή βρώμα όπως τώρα έχουν αποδεχτεί τήν γενική παρακμή.
Στά περισσότερα χωριά η υδροληψία γινόταν κεντρικά από βρύσες.
Τό νερό μεταφερόταν μέ κανάτες.
Πολλοί έσκαβαν πηγάδια κι άν ήταν τυχεροί είχαν νερό στήν αυλή άν καί καμμιά φορά, θά έπρεπε νά τό μοιράζονται μαζί μέ τά βατράχια.
Ένα τέτοιο κεντρικό πηγάδι υδροληψίας για τά χωράφια, ήταν αρχικά, η Πηγάδα στόν Μελιγαλά πού τόν Σεπτέμβρη τού ’44 (λίγο πρίν τά Δεκεμβριανά τής Αθήνας), χρησίμευσε ως πρόχειρος ομαδικός τάφος ντόπιων κατοίκων ανεξαρτήτου ηλικίας.
Οι κοινωνικοί αγωνιστές μέ επικεφαλής τόν Βελουχιώτη τόν Λαμιώτη, επέβαλαν κοινωνική δικαιοσύνη στά σώματα ανήλικων πού η σημερινή Αριστερά αναγνωρίζει στή Γάζα, αλλά, εδώ συνθηματολογεί ότι τότε στόν Μελιγαλά έγινε η μισή δουλειά.
Εμείς βλέπαμε τίς γυναίκες στά δύσοσμα χωριά νά υποφέρουν βαριά δουλειά αφού πλυντήρια δέν υπήρχαν. Δεν υπήρχε ούτε ρεύμα ηλεκτρικό.
Ούτε δρόμοι για τά φορτηγά νά φέρουν τά πλυντήρια.
Όμως, υπήρχε η ζωτική ενέργεια ενός ακάματου Λαού, άδολου ακόμα.
Καί ήρθαν οι απάνθρωποι χουνταίοι καί έχτισαν τά πάντα.
Όπως ακριβώς, καταγράφεται στά τέσσερα φιλμάκια.
Δεν πήραν.
Έδωσαν.
Δεν έκλεψαν.
Χάρισαν καί δάνεια αγροτικά.
Χάρισαν τήν σύγχρονη εποχή μέ ανέσεις καί αξιοπρέπεια.
Δρόμος, αποχέτευση, νερό, φώς ?
Στυλιανός Παττακός !!
Πέρασε μισός αιώνας προπαγάνδα.
Η Αριστερά επικράτησε παντού.
Καί στό μυαλό σου.
Πρόσφατα, η Αριστερά σήκωσε τό μανίκι για νά σέ πείσει νά κάνεις τό εμβόλιο.
Ο εγκλεισμός ήταν η αναπαράσταση τού σοβιετικού μοντέλου ζωής. Προστάδιο τού επερχόμενου παγκόσμιου κομμουνισμού.
Τώρα θά δείς τόν Μελιγαλά όχι από τόν πάτο τού πηγαδιού, αλλά, μέσα από τήν παγκόσμια φυλακή τού ισόβιου ψηφιακού εγκλεισμού.
Χάντζος Φίλιππος
