Γράφει ο Χρήστος Μαντζιάρης
Ένα μοναδικό ντοκουμέντο δημοσιεύεται σήμερα. Με αφορμή την ομιλία Ράμα στην Αθήνα και κάποια άλλα δυσάρεστα γεγονότα που συγκλονίζουν ένα τμήμα της κοινωνίας στην Ελλάδα (το άλλο τμήμα χαίρεται), θα δούμε εδώ με αποδείξεις ποιος άνοιξε τα σύνορα και ήλθαν οι αλβανοί στην Ελλάδα. Οι αποδείξεις αυτές είναι αλβανικών κειμένων δημοσιευθέντων και στην Ελλάδα. Λένε ότι έφερε τους αλβανούς στην Ελλάδα ο Αντώνης Σαμαράς. Ναι, αλλά οι βόρειοι γείτονες βρήκαν την πόρτα ανοικτή και αφύλακτη και έτσι εισέβαλαν ατάκτως στην χώρα. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι άλλοι, εκ των έσω όπως πάντα, τούς είχαν ήδη «στρώσει το χαλί».
Την πόρτα των ελληνο-αλβανικών συνόρων την άνοιξε ο τότε Υφυπουργός των Εξωτερικών, επί πρώτης Κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, Κάρολος Παπούλιας. Υπουργός των Εξωτερικών ήταν τότε ο Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος. Στις 12 Ιανουαρίου 1985 είχε γίνει η τελετή ανοίξεως των ελληνοαλβανικών συνόρων στην Κακαβιά. Ο τότε Υφυπουργός των Εξωτερικών και μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας εσυνοδεύετο από τον τότε Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Ελευθέριο Βερυβάκη και άλλους Έλληνες επισήμους. Φωτογραφία από την εν λόγω τελετή δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «νεα αλβανια» (σ.α. δεν υπάρχουν κεφαλαία γράμματα και τόνοι στον τίτλο του εξωφύλλου) που κυκλοφόρησε την 1η Σεπτεμβρίου 1985 στην Ελλάδα.
Όπως φαίνεται στην επιγραφή που είναι κάτω από την φωτογραφία, οι αλβανοί χαρακτήρισαν ως «μεγάλο ιστορικό γεγονός το άνοιγμα των συνόρων, στις 12 Γενάρη 1985» και επισημαίνουν μάλιστα ότι τα σύνορα ήταν ερμητικά κλειστά για 88 χρόνια, «αμπαρωμένα 88 τέρμινα» όπως γράφουν. Η ημερομηνία που υπονοούν εάν αφαιρεθεί το 88, έχει άκρως πονηρό σκοπό.
Νωρίτερα της επισήμου τελετής των «θυρανοιξίων», σε επαφές που είχε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα με την Αλβανική Κυβέρνηση ετίθεντο οι βάσεις ανοίξεως των ελληνο-αλβανικών συνόρων. Τότε, επί «σοσιαλισμού», η Ελλάς είχε επιτύχει το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στην οικονομία. Τότε, το 1985 η Ελλάς ήταν η πρώτη χώρα στο κατά κεφαλήν Δημόσιο Χρέος παγκοσμίως(!) αλλά ουδείς έδινε σημασία. Τότε που ο λαουτζίκος ήταν μπερδεμένος μεταξύ του λαϊκού και χυδαίου ήταν αφιονισμένος με φαιδρά συνθήματα τού στυλ «Λαός, ΠΑΣΟΚ στην εξουσία», «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται», «Έξω οι Βάσεις του θανάτου», και άλλα παρόμοια συνθήματα αφθάστου κάλλους. Τότε λοιπόν και
εν μέσω «σοσιαλιστικού τζερτζελέ», ετίθεντο οι βάσεις πολλών καταστάσεων που βιώνουμε έως σήμερα. Τότε προετοιμάσθηκε και η κάθοδος των αλβανών εδώ.
Σε επαφές λοιπόν που είχε η Ελλάς με την Αλβανία, πριν την τελετή ανοίξεως των συνόρων, ο Κ. Παπούλιας είχε επισκεφθεί την Κακαβιά και μίλησε ενώπιον πολλών επισήμων στις 12 Ιανουαρίου 1984. Ο Κ. Παπούλιας είχε πει τότε:
«Αγαπητέ Αντιπρόεδρε της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας, κύριοι Υπουργοί, κύριοι πρέσβεις, κύριοι νομάρχες, κύριοι δήμαρχοι, αγαπητοί φίλοι και φίλες.
»Με ιδιαίτερη συγκίνηση, εκπροσωπώντας την Ελληνική Κυβέρνηση, εγκαινιάζουμε σήμερα τη διάνοιξη της συνοριακής διάβασης εδώ στην Κακαβιά.
»Θα επαναλάβω αυτό που και παλαιότερα έχω πει: Από εδώ, όπως άλλωστε και από την Κρυσταλλοπηγή, δεν θα περάσουν μόνο εμπορεύματα για την εξυπηρέτηση της οικονομίας των δύο χωρών, δεν θα διαβούν μόνο πολίτες της Ελλάδος και της Αλβανίας. Η Κακαβιά θα είναι η μεγάλη πόρτα, ο φυσικός δρόμος της ελληνο-αλβανικής φιλίας.
»Καθήκον κάθε υπεύθυνης πολιτικής ηγεσίας, αγαπητοί φίλοι, είναι ακριβώς να ερμηνεύει τους πόθους, τις ελπίδες και τους καημούς ενός λαού, να τις μετουσιώνει σε πολιτική πράξη και να βοηθάει την κατανόηση και το σμίξιμο ανάμεσα στους λαούς, μόνη ασφαλή εγγύηση για ένα μέλλον ειρηνικό για όλους.
»Με αυτές τις σκέψεις και τις εκτιμήσεις η Ελληνική Κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός κ. Ανδρέας Παπανδρέου έχουν καταβάλει σύντονες προσπάθειες εδώ και αρκετούς μήνες ώστε να τοποθετήσουμε τις σχέσεις Αλβανίας και Ελλάδος σε μια νέα βάση πραγματικής φιλίας και στενής συνεργασίας.
»Μπορούμε να υποστηρίξουμε χωρίς υπερβολές, ότι με την Κυβέρνηση της Αλβανίας εγκαινιάσαμε ένα ζωντανό και ουσιαστικό διάλογο για όλα τα θέματα που ενώνουν τους δύο λαούς μας. ο διάλογος αυτός είναι ακριβώς το κατάλληλο πλαίσιο που θα ευνοήσει την ανάπτυξη και καρποφορία του δέντρου της φιλίας ανάμεσά μας.
»… Μπήκαμε σε μια νέα εποχή.
»… οι συμφωνίες που υπογράψαμε – που σίγουρα και σάρκα και οστά θα πάρουν αλλά και συνέχεια θα έχουν – έδωσαν μια νέα ποιοτική διάσταση στις ελληνοαλβανικές σχέσεις.
»… Η παρουσία σας εδώ, φίλοι, δείχνει ότι κηρύγματα καχυποψίας δεν ωφελούν κανένα, απ’ όπου και αν προέρχονται. Η συναδέλφωσή σας μας ενθαρρύνει και μας εγκαρδιώνει.
»Απευθυνόμενος στα μέλη της Ελληνικής μειονότητας που παρευρίσκονται εδώ στην Κακαβιά, τονίζω ότι τους θεωρούμε σαν τη γέφυρα εκείνη που φέρνει κοντύτερα τους δύο λαούς και δημιουργεί μεταξύ τους στενούς και άρρηκτους δεσμούς.
»…Είμαι βέβαιος ότι σύντομα η Ελληνική πλευρά θα έχει τη χαρά να υποδεχθεί στο χώρο της πολλούς από σας που είσαστε σήμερα εδώ, όπως επίσης, ελπίζω ότι πολλοί από του Έλληνες που είναι εδώ θα έχουν στο μέλλον την ευκαιρία να επισκεφτούν την τόσο όμορφη χώρα που είναι η Αλβανία και γνωρίσουν καλύτερα το λαό της και για επιτεύγματά του. Σας ευχαριστώ».
Όπως φαίνεται από την τελευταία παράγραφο της ομιλίας του Καρόλου Παπούλια, ο Υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ προσκαλεί τους αλβανούς στην Ελλάδα. Ήδη δηλαδή έχει δοθεί το σύνθημα ώστε ν’ αρχίσουν να σκέφτονται οι αλβανοί την κάθοδό τους στην Ελλάδα, κάτι το οποίο έγινε μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, αρχής γενομένης το 1989.
Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια για το ποιος άνοιξε τα σύνορα και ήλθαν οι αλβανοί στην Ελλάδα. Όλα τα ανωτέρω τα έχω δημοσιεύσει και στο βιβλίο μου «Το υποχρεωτικό ταξίδι της Ελλάδος». Ένα βιβλίο μονίμου ισχύος για την Ελλάδα μας.
