«Κατά τη στιγμή του θανάτου τους (ενν. των παιδιών), ψηφιακοί σύνδεσμοι οι οποίοι έχουν ενωθεί με κρανιακά εμφυτεύματα και οι οποίοι είναι τοποθετημένοι στους εγκεφάλους των παιδιών, καταγράφουν τα εγκεφαλικά τους κύματα. Αυτό γίνεται από υπερ-υπολογιστές. Καθώς τα εγκεφαλικά κύματα και τα ραδιοκύματα (τα οποία είναι το ίδιο πράγμα) καταγράφονται, στη συνέχεια εκπέμπονται μέσω τηλεοράσεων, ραδιοφώνων, κινητών τηλεφώνων και κεραιών σε όλη τη χώρα και επηρεάζουν ολόκληρο τον πληθυσμό». Αυτά είχε γράψει ο Τζέημς Κάσμπολτ στις 9 Οκτωβρίου 2007.
Ακούγονται ως επιστημονική φαντασία, αλλ’ επειδή η κατάσταση στον πλανήτη βαίνει ταχέως προς το χειρότερο και σε συνδυασμό με την εκπληκτική καθημερινή «πρόοδο» της τεχνολογίας, ακόμη και της προσιτής προς εμάς, πρέπει να μας καθιστά φιλύποπτους για πολλά που βιώνουμε.
Ο Τζέημς Κάσμπολτ, για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή καθόσον το θέμα είναι ιδιαιτέρως κρίσιμο, είναι άγγλος και μέλος οικογένειας με ρίζες βασιλικής γαλλικής οικογένειας, με παππού σιωνιστή εβραίο και υψηλόβαθμο μέλος της μασονικής στοάς Sindlesham. Ο πατέρας του και ο πατριός τους είναι μέλη παρόμοιων «κύκλων» και ανωτέρων μάλιστα. Ο Τζ. Κάμπολτ, επελέγη να «υπηρετήσει» το «Πρόγραμμα Μανεκέν» (Project Mannequin), το οποίο υλοποιείται σε υπόγειες μυστικές εγκαταστάσεις κοντά στο Λονδίνο. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αφορά τον έλεγχο του νου και την γενετική ενίσχυση. Η επιλογή του είναι προϊόν κληρονομικότητος, καθόσον η κληρονομικότητα αποτελεί το σημαντικότερο προσόν των κινουμένων σε τέτοιους χώρους.
Ο Τζ. Κάσμπολτ έγραψε ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο το 2008 με τίτλο “Agent Buried Alive”, το βρίσκει κανείς εύκολα στο διαδίκτυο, και στο οποίο αναφέρεται στο «Πρόγραμμα Μανεκέν». Για να διαβάσει κανείς το βιβλίο αυτό πρέπει να έχει πολλές γνώσεις, αλλά κυρίως ελεύθερο μυαλό. Επομένως, το βιβλίο μπορεί να είναι επικίνδυνο για κάποιους. Δίνονται πληροφορίες, σταχυολόγησα μερικές, για να καταλάβει ο αναγνώστης περί τίνος πρόκειται.
Στο Κεφ. 1, αναφέρει ότι οι άνθρωποι που εργάζονται στα υπόγεια βάσεων στο Μπερκσάιρ, πραγματοποιούν τελετές «Μαύρης Μαγείας», λατρεύοντας αρχαίες θεότητες και θυσιάζοντας παιδιά. Όπως λέει και ο Leo Zagami ο οποίος είναι πρώην μέλος των ιλλουμινάτι, η Μαύρη Μαγεία (ο έλεγχος της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας για βλάβη) είναι η παλαιότερη μορφή στρατιωτικής τεχνογνωσίας στον άνθρωπο.
Στο Κεφ. 2, μας πληροφορεί ότι οι Λουσιφεριανοί, (σατανιστές) πιστεύουν ότι κακοποιώντας παιδιά και ανθρώπους συγκεκριμένης γραμμής αίματος, επιτίθενται κατ’ ευθείαν στον Θεό.
Στο Κεφ. 3. Ο Ιωσήφ Μέγκελε, ο περίφημος «Άγγελος του Θανάτου» στο Άουσβιτς, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταφέρθηκε από τις Αγγλικές μυστικές υπηρεσίες στο Tavistock, στο Λονδίνο, στο ινστιτούτο ελέγχου του μυαλού.
Στο Κεφ. 5, λέει για τον πατέρα του ότι είχε ταινίες παιδικής πορνογραφίας στην κρεββατοκάμαρά του. Οι ταινίες έδειχναν παιδιά που βιάστηκαν σε χώρους μυστικών οργανώσεων από άνδρες που φορούσαν ρόμπες αρχαιοαιγυπτιακού τύπου.
Και στο Κεφ. 7, αναφέρει ότι «εκπαιδεύεται» υποσυνείδητα το μυαλό των ανθρώπων κυρίως παρακολουθώντας τηλεόραση και για αυτό οι άνθρωποι έχουν déjà-vu εμπειρίες, δηλαδή νομίζουν ότι έχουν ξαναδεί μια κατάσταση. Στην ουσία, οι πληροφορίες μετακυλίονται από το υποσυνείδητο στο συνειδητό του μυαλού.
Είναι αλήθεια όμως τα όσα έγραψε ο Κάσμπολτ και γιατί να το κάνει; Για τρεις συνήθως λόγους γίνονται αυτά. Πρώτον, διότι η μη αντίδραση του πλήθους σημαίνει αποδοχή για τους παγκοσμιοποιητές, που είναι σημαντικότατος παράγων στα τελετουργικά τους ώστε να έχουν επιτυχία. Δεύτερον, για να δουν οι παγκοσμιοποιητές μέχρι σε ποιο σημείο μπορεί να φθάσει η αποδοχή πληροφοριών από τα πλήθη, και τρίτον διότι τους «ξέφυγε» ένας δικός τους. Ο τρίτος παράγων είναι δύσκολο να συμβεί. Αλλά, είναι ουσιαστικό να δούμε, αν αυτά που έλεγε ο Κάσμπολτ πριν από 11 χρόνια στην συνέντευξή του, πραγματοποιούνται σήμερα.
Πριν προχωρήσω στα περί δολοφονιών των παιδιών, δύο σημεία πρέπει να τονισθούν. Το ένα είναι ότι οι εξαφανίσεις των παιδιών παγκοσμίως, αλλά και σε εθνικά επίπεδα, αποκρύπτονται επιμελώς. Είναι ένα θέμα που περιέργως είναι δυσανάλογα υποβαθμισμένο. Όταν για παράδειγμα στις ΗΠΑ, εκτιμάται ότι χάνονται 460.000 παιδιά κάθε χρόνο (δηλαδή, χάνεται ένα παιδί σε, σχεδόν, κάθε ένα λεπτό). Όταν στην Γερμανία χάνονται κατ’ εκτίμηση 100.000 και στην Αγγλία 113.000 παιδιά κάθε χρόνο και δεν γίνεται τίποτα, τι να πεις!
Το άλλο σημείο. Μπορούν να επηρεάσουν το μυαλό μας από απόσταση; Η απάντηση είναι: Ναι. Στην παρακάτω ενδεικτική λίστα υπάρχουν ευρεσιτεχνίες στις ΗΠΑ που αναφέρονται στον έλεγχο του νου του ανθρώπου. Υπάρχουν και οι κωδικοί τους με τους οποίους μπορείτε να τις αναζητήσετε.
Αλλά η πιο σημαντική ευρεσιτεχνία είναι αυτή με κωδικό “US 6506148 B2” (τον οποίο μπορείτε να πληκτρολογήσετε και να την δείτε) με ημερομηνία καταχώρησης 14-1-2003, και έχει τίτλο «Η χειραγώγηση του νευρικού συστήματος από ηλεκτρομαγνητικά πεδία από τις οθόνες». Στις 21 σελίδες υπάρχουν πολλά στοιχεία, αλλά και μόνο την περίληψη να διαβάσετε που υπάρχει στην πρώτη σελίδα είναι αρκετό.
Όλες αυτές οι παραπάνω πληροφορίες παρατίθενται λόγω της σπουδαιότητός των και της παράλληλης αξίας των σε άλλα θέματα. Επιστρέφω τώρα στο βασικό θέμα του άρθρου.
Ο Κάσμπολτ έγραψε στην συνέντευξή του στις 9-10-2007: «Η πηγή μου μοῦ αποκάλυψε ότι τα παιδιά που απαγάγονται τώρα μεταφέρονται σε υπόγειες βάσεις όπως την AL/499 και δολοφονούνται με φρικτούς τρόπους.
Κατά τη στιγμή του θανάτου τους, ψηφιακοί σύνδεσμοι οι οποίοι έχουν ενωθεί με κρανιακά εμφυτεύματα και οι οποίοι είναι τοποθετημένοι στους εγκεφάλους των παιδιών, καταγράφουν τα εγκεφαλικά τους κύματα. Αυτό γίνεται από υπερ-υπολογιστές. Καθώς τα εγκεφαλικά κύματα και τα ραδιοκύματα (τα οποία είναι το ίδιο πράγμα) καταγράφονται, στη συνέχεια εκπέμπονται μέσω τηλεοράσεων, ραδιοφώνων, κινητών τηλεφώνων και κεραιών σε όλη τη χώρα και επηρεάζουν ολόκληρο τον πληθυσμό. Αυτό επιτυγχάνεται από το γεγονός ότι κάθε άνθρωπος έχει ένα είδος «δέκτη», ο οποίος είναι ο αδένας επίφυση (κωνάριο) μέσα στον εγκέφαλο. Τα ραδιοκύματα συμβάλλουν στην αύξηση των διαφόρων εγκλημάτων, όπως σεξουαλική κακοποίηση, κακοποίηση παιδιών, κατάχρηση ναρκωτικών και στη γενικότερη πτώση των ηθικών αξιών των ανθρώπων».
Το αν έχει δίκαιο ο Κάσμπολτ κοιτάξτε γύρω σας. Άλλος αυτοκτονεί με όπλο, άλλος απαγχονίζεται, άλλος με το παραμικρό δολοφονεί, άλλος παίρνει ψυχοφάρμακα, άλλος έχει επιθετική συμπεριφορά, κλπ, κλπ. Τα βλέπουμε γύρω μας. Από την άλλη, ελπίζω να κατανοείτε γιατί τόσο πολύ διώκεται το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους. Διότι, όταν η ατμόσφαιρα έχει καπνό, μεταβάλλεται η σύνθεση του αέρα με αποτέλεσμα τα ραδιοκύματα που εκπέμπονται από τηλεοράσεις (που υπάρχουν παντού, ακόμη και σε χώρους που δεν είναι χρήσιμες, όπως σε τράπεζες και φαρμακεία), κινητά ,κλπ, να χάνουν την δραστικότητά τους. Ευκόλως κατανοητό.
Δίνει ο Κάσμπολτ και δύο ειδικές πληροφορίες για το πώς επηρεάζουν τα ραδιοκύματα τα πλήθη. Γράφει «… κόβουν τα λαρύγγια των παιδιών και οι εκπομπές από τα καταγεγραμμένα εγκεφαλικά κύματα κατά την ώρα του θανάτου, είναι αυτές που εμποδίζουν τους ανθρώπους σ’ αυτή τη χώρα (σ.α. αναφέρεται στην Αγγλία) να μιλούν και να μοιράζονται πράγματα μεταξύ τους».
Αυτήν την κατάσταση την βιώνουμε όλοι μας.
Και η άλλη πληροφορία, «κόβουν τα χέρια των παιδιών … και οι συχνότητες που εκπέμπονται εμποδίζουν τους ανθρώπους να κάνουν τις καθημερινές τους εργασίες αποτελεσματικά και να διατηρούν πειθαρχία στη ζωή τους».
Και αυτό το βιώνουμε όλοι μας. Αλλά σ’ αυτά, ο καθένας είναι ο καλύτερος σχολιαστής για τις καταστάσεις που βιώνει ο ίδιος.
Και το τελευταίο σημαντικό στοιχείο, είναι ο τρόπος με τον οποίο εκπέμπονται τα ραδιοκύματα. Γράφει: «οι συχνότητες των δολοφονιών καταγράφονται πίσω από δημοφιλείς μουσικές, ταινίες και τηλεοράσεις σε τόνο ELF (Extremely Low Frequency = Υπερβολικά χαμηλή συχνότητα) που φυσιολογικά ακούγονται σαν βουητό. Όταν αποκωδικοποιηθεί, βγαίνει κυριολεκτικά ήχος ουρλιαχτού».
Η εκπομπή των κυμάτων ELF πρέπει να γίνεται χωρίς απώλειες, κάτι που κατορθώνεται με την ψηφιακή τεχνολογία. Αυτός ήταν ο λόγος που τόσο γρήγορα εφαρμόσθηκε το ψηφιακό σήμα για τις τηλεοράσεις. Μάλλον έχει καταντήσει ενέργεια υψηλού ρίσκου το να βλέπει
κανείς εκπομπές υψηλής τηλεθέασης στην τηλεόραση. Π.χ. αθλητικά γεγονότα, Eurovision, κλπ.
Δύσκολα χρόνια… Τελειώνω με ρητό του Κάσμπολτ. «Πραγματικός δούλος είναι αυτός που δεν μπορεί να επικοινωνήσει με το μυαλό του».
