Fox News. Ερωτάται ο γενικός Εισαγγελέας των ΗΠΑ Bill Barr για τον παρατεινόμενο περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών και κυρίως για το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας. Στις απαντήσεις του υποστηρίζει την ισορροπημένη περικοπή στις ελευθερίες και την θεμελιώδη αρχή της δημοκρατίας που είναι το δικαίωμα στην ελεύθερη λατρεία οποιουδήποτε θεού. Τόνισε ιδιαίτερα ότι αποτελεί ολίσθημα ανελευθερίας να ονομάζεται «επείγουσα» κάθε κατάσταση που προκαλεί περιστολή των κατοχυρωμένων ελευθεριών.
Αντίθετα με την χορωδιακή κατάσταση στα ελληνικά ΜΜΕ ο Εισαγγελέας επαίνεσε τον πρόεδρο των ΗΠΑ για τα μέτρα που πήρε και είπε ότι ο πλανήτης κινδυνεύει περισσότερο από τα μικρόβια παρά από την κλιματική αλλαγή. Αντίθετα με ένα ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό, η δημοσιογράφος έκανε μια σαφή ερώτηση για τα εισηγούμενα από τον Γκέιτς ψηφιακά πιστοποιητικά υγείας που θα αποτελούν ταυτόχρονα συσκευές εντοπισμού των πολιτών. Η απάντηση του Barr ήταν ίδια: ανησυχώ πολύ για την διολίσθηση σε μορφές ανελευθερίας και εντοπισμό προσώπων με αιτιολογία την «επείγουσα κατάσταση». Το θέμα αυτό ξεκινάει στο 13′ και διαρκεί μόλις 1,5 λεπτό. Σημασία έχει ότι ο Barr δεν ταυτίστηκε πάντα με τον πρόεδρο Τραμπ.
Bill vs Bill, Fox vs Open, US vs GR. Συμπέρασμα; μπορεί να το βγάλει ο καθένας.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ
15/4/2020, 11:30 Είναι περιττό να επιβεβαιώνει κάποιος το προφανές. Είναι βλακώδες να επιβεβαιώνει το αληθές. Όμως, προ πολλού, το επίπεδο του δημόσιου λόγου-αντίλογου έχει κατέβει από το χαμηλό σημείο που βρισκόταν.
Σε μια προσπάθεια «συμμαζέματος» της παρουσίας του στο OPEN ο Ευάγγελος Βενιζέλος κλήθηκε και πάλι σε τηλεοπτικό διάγγελμα. Προ των βουβών δημοσιογράφων του ΣΚΑΪ (οι κ. Κούτρας και Ντσούνος απλώς δικαιολογούσαν τον μονόλογο του συνταγματολόγου) υποστήριξε την κυβέρνηση και διέψευσε -μεταξύ άλλων- ότι ο ίδιος υποστήριξε τον Μπιλ Γκέιτς, αφού τα όσα αποδόθηκαν στον τελευταίο ήταν μια ακόμα ψευδής είδηση. Το πράγμα δεν έχει πισωγύρισμα.
Ζούμε την περίοδο στην οποία το μαύρο βαφτίζεται άσπρο με τον πιο εξόφθαλμα αναίσχυντο τρόπο. Αυτό δείχνει πόσο κρίσιμη είναι η περίοδος για τις παγκόσμιες εξελίξεις. Δείχνει όμως και ότι τις «ατομικές ελευθερίες», το «κράτος δικαίου» και τα συναφή που συνιστούν την αιχμή του δόρατος των κοινωνικών εξελίξεων εδώ και 2,5 αιώνες τα παραβίαζαν πάντοτε αυτοί -και μόνον αυτοί- που με λύσσα τα βροντοφώναζαν και τα επέβαλαν όποτε μπορούσαν.
