δηλαδή η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές, από τις πρώτες επαφές που είχε στο Εco/Fin με ομολόγους του ετέθη επί τάπητος – και μάλιστα με επιτακτικό τρόπο – το ζήτημα της προσφυγής της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
«Ο κ. Καραμανλής τα γνώριζε, τα έβλεπε, προσπαθούσε.
Δεν μου είπε ποτέ να μην κάνω το ένα ή το άλλο, δεν διαφωνούσε, τα ζούσε όλα αυτά, αλλά είχε την πολιτική πίεση. Διέθετε, βλέπετε, ισχνή πλειοψηφία στη Βουλή»…. «Άσε τότε που πολλοί στην κυβέρνηση, επικαλούμενοι το πολιτικό κόστος, μας έλεγαν να πάρουμε πίσω και αυτά τα μέτρα που είχαμε λάβει.
«Εν συνεχεία ήρθαν η πολιτική κρίση, με την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διέθετε η κυβέρνηση, η σκανδαλολογία, η οικονομική κρίση, η προοπτική των πρόωρων εκλογών και δεν ελήφθησαν μέτρα»….. Ο Κ. Καραμανλής πάντως κατά την προεκλογική περίοδο είπε όλη την αλήθεια στο λαό. Γνώριζε ακριβώς τι συνέβαινε».
Ενώ ο Παπανδρέου μας έλεγε ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. «Ορισμένοι βουλευτές απειλούσαν ότι θα καταψήφιζαν τα μέτρα και θα πηγαίναμε σε εκλογές»…..
«Παραλάβαμε μια πολύ δύσκολη κατάσταση το 2004 από το ΠαΣοΚ, με ελλείμματα και κυρίως με την αμφιβολία τι πρόκειται να γίνει στην οικονομία μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 2004, με τα μεγάλα ελλείμματα που παρουσιάστηκαν, οι ευρωπαίοι εταίροι μας είπαν κοφτά:
“Πρέπει να προσφύγετε στο ΔΝΤ, δεν γίνεται διαφορετικά”. Στην αρχή επιχείρησαν να μας πουν ότι κακώς μπήκαμε στην ΟΝΕ, ότι δεν έπρεπε καν να είμαστε μέλη της ευρωζώνης. Σε διάστημα λίγων ημερών είδα τον κ. Νικόλα Σαρκοζί, που τότε ήταν υπουργός Οικονομικών, τον κ. Αϊχελ, υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας στην κυβέρνηση του κ. Γκέρχαρντ Σρέντερ, καθώς και τον πιο σκληρό τότε απ΄ όλους, τον Ολλανδό κ. Ζαλμ. Αυτός έλεγε περισσότερο ότι πρέπει να προσφύγουμε στο ΔΝΤ».
Γ. Αλογοσκούφης Τελικά η προτροπή ορισμένων ευρωπαίων ομολόγων του κ. Αλογοσκούφη στο Εco/Fin να προσφύγει η Ελλάδα από το 2004 στο ΔΝΤ δεν έγινε δεκτή από τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση του.
Ο Καραμανλής δεν υποδούλωσε την Ελλάδα στο ΔΝΤ . Nαι προτίμησε την ήπια προσαρμογή στην οικονομία. Επιχείρησε να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές και να «μαζέψει τα ελλείμματα»,προσπάθησε να μειώσει την ανεργία, να αναδιοργανώσει το κράτος, να εφαρμόσει μια εθνική και πατριωτική πολιτική. Aλλά δυστυχώς αφενός προδόθηκε από τους συνεργάτες του και αφετέρου πολεμήθηκε σκληρά από το Μιντιακό σύστημα εξουσίας, τις σκληρές Πασοκικές συντεχνίες, το λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ και τα σκοτεινά ξένα συμφέροντα. Με πληροφορίες από το olympia.gr
