Μια διαδήλωση κατά «της καταστροφής του συστήματος υγείας», έπειτα από αίτημα της Εθνικής Ομοσπονδίας των Γιατρών (FNAM), αναμένεται να πραγματοποιηθεί το απόγευμα μπροστά από το υπουργείο Υγείας στη Λισαβόνα με τη συμμετοχή γιατρών, αλλά και ασθενών.
«Πρέπει να υπερασπιστούμε αυτή τη μεγάλη κατάκτηση της Επανάστασης του Απριλίου του 1974, το Εθνικό Σύστημα Υγείας», δήλωσε η πρόεδρος της FNAM Μαρία Μερλίντε Μαντουρέιρα, καλώντας τους Πορτογάλους να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση των γιατρών.
Η FNAM, που έχει την υποστήριξη του Ιατρικού Συλλόγου, εκτιμά ότι η συμμετοχή στην απεργία θα είναι ανάλογη με αυτή του Ιουλίου του 2012, που σύμφωνα με τα συνδικάτα έφτασε το 95%.
Φέτος όμως το κίνημα έχει υποστεί πλήγμα καθώς το Συνδικάτο των Ανεξάρτητων Γιατρών (SIM) ανακοίνωσε ότι δεν σκοπεύει να συμμετάσχει στην απεργία για να «δώσει μια ευκαιρία στον διάλογο» με την κυβέρνηση της Πορτογαλίας.
Με προσωπικό ασφαλείας λειτουργούν τα επείγοντα των νοσοκομείων, οι μονάδες εντατικής θεραπείας και τα κέντρα ακτινοθεραπείας. Όμως εξαιτίας της απεργίας αναμένεται να αναβληθούν χιλιάδες προγραμματισμένες εξετάσεις και χειρουργεία.
Η επιδείνωση των συνθηκών εργασίας στα κέντρα υγείας και τα δημόσια νοσοκομεία, η μείωση το προσωπικού, η παράταση του χρόνου εργασίας, οι μισθολογικές περικοπές είναι κάποιες από τις αιτίες της δυσαρέσκειας των γιατρών.
Όλοι διαβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται για μια συντεχνιακή απεργία, αλλά για μια κινητοποίηση υπέρ της δημόσιας υγείας και κατά των περικοπών στον τομέα, οι οποίες φέτος αναμένεται να ξεπεράσουν τα 300 εκατομμύρια ευρώ έπειτα από πολλά χρόνια λιτότητας.
Από το 2011 έχουν διπλασιαστεί οι χρεώσεις στα δημόσια νοσοκομεία: η επίσκεψη στα επείγοντα κοστίζει πλέον 20 ευρώ, ενώ σε ένα κέντρο υγείας 5 ευρώ. Εξάλλου ο χρόνος αναμονής για μια χειρουργική επέμβαση είναι πλέον πολλοί μήνες.
Ο υπουργός Υγείας της Πορτογαλίας Πάουλου Μασέντου επεσήμανε από την πλευρά του ότι δεν κατανοεί τους λόγους των κινητοποιήσεων: «οι γιατροί δεν απεργούν στα ιδιωτικά τους ιατρεία. Οπότε θα έρθουν σε αντιπαράθεση με τους ασθενείς που δεν έχουν τη δυνατότητα να απευθυνθούν αλλού πέρα από τα δημόσια (νοσοκομεία)».
