Τώρα, μια νέα έρευνα από το Ινστιτούτο MIND του πανεπιστημίου Davis της Καλιφόρνια δείχνει ότι οι μέλλουσες μητέρες που ζουν κοντά σε χωράφια και αγροκτήματα όπου εκτίθενται σε χημικά φυτοφάρμακα διατρέχουν εξίσου αυξημένο κίνδυνο να αποκτήσουν παιδί με αυτισμό ή με άλλες μορφές αναπτυξιακής καθυστέρησης.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες – όπως η έκθεση σε φυτοφάρμακα – κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεάσουν το κατά πόσον ένα παιδί βιώνει αναπτυξιακές διαταραχές ή/και καθυστέρηση.
Ως εκ τούτου, η ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής την δρ Janie F. Shelton, έθεσε ως στόχο να διερευνήσει κατά πόσον η έκθεση των εγκύων γυναικών σε γεωργικά φυτοφάρμακα επηρεάζει τον κίνδυνο αυτισμού στο παιδί της.
Για τις ανάγκες της έρευνας, οι επιστήμονες ανέλυσαν στατιστικά στοιχεία από επιμέρους έρευνες, στις οποίες συμμετείχαν οικογένειες με παιδιά ηλικίας από 2 έως 5 ετών, τα οποία είχαν διαγνωστεί με αυτισμό ή αναπτυξιακή καθυστέρηση. Οι γονείς έδωσαν πληροφορίες σχετικά με τον τόπο διαμονής τους κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης της μητέρας.
Διαπίστωσαν ότι οι μητέρες που κατοικούσαν κοντά σε περιοχές όπου γινόταν ευρεία χρήση φυτοφαρμάκων είχαν 66% πιο πιθανό να γεννήσουν παιδιά με αυτισμό ή κάποια άλλη αναπτυξιακή καθυστέρηση , σε σύγκριση με μητέρες που δεν είχαν εκτεθεί σε αντίστοιχες ουσίες κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης τους.
Οι ουσίες που βρέθηκε ότι ήταν τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φυτοφάρμακα, ήταν τα οργανοφωσφορικά και τα πυρεθροειδή.
Ο κίνδυνος αυτισμού ήταν υψηλότερος για τα παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν εκτεθεί σε οργανοφωσφορικά φυτοφάρμακα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα για εκείνες που είχαν εκτεθεί στην ουσία chlorpyrifos στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης.
Τα πυρεθροειδή φυτοφάρμακα αύξησαν επίσης σημαντικά τον κίνδυνο αυτισμού για τα παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν εκτεθεί σε αυτές στις χημικές ουσίες πριν από τη σύλληψη και κατά το τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης, ενώ η έκθεση σε καρβαμιδικά φυτοφάρμακα βρέθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο αναπτυξιακής καθυστέρησης.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Environmental Health Perspectives.
