Από τη Συρία στο εγγύς μέλλον θα αποσυρθούν τα ρωσικά στρατεύματα.
Ας σημειωθεί ότι, στις 30 Σεπτεμβρίου του 2015, ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Άσαντ ζήτησε από τον Πούτιν να στείλει τα στρατεύματα για να πνίξουν την εξέγερση.
Τώρα, όμως, η στρατιωτική επιχείρηση είναι κοντά όσο ποτέ στη γραμμή του τερματισμού.
Η Ρωσία από την πλευρά της, έχει κάνει ό, τι ήταν δυνατόν, που αν και το χάος στη Συρία κράτησε για 5 χρόνια, τελικά το σταμάτησε.
Από τις 30 Σεπτεμβρίου του περασμένου έτους, ο Πούτιν διέταξε τους πιλότους των βομβαρδιστικών προκαλέσουν αεροπορικές επιδρομές στις τρομοκρατικές δυνάμεις του Ισλαμικού κράτους – ISIS που είχαν καταλάβει μεγάλα τμήματα των εδαφών στις επαρχίες της Συρίας και κατάφεραν να ελευθερώσουν πολλές από τους ισλαμιστές μαχητές.
Οι Ειρηνόφιλοι Σύριοι που ήθελαν να μετακινηθούν σε μόνιμη κατοικία στην Ευρώπη, παρέμειναν στα σπίτια τους, γιατί πίστεψαν στην ειρήνη και ότι θα σταματήσει ο πόλεμος.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό το κατόρθωμα δεν χρέωνεται μόνο στους Ρώσους πιλότους, οι οποίοι καθημερινά πραγματοποιούν δεκάδες εξόδους, αλλά, καθώς και στους διπλωμάτες, οι οποίοι ήταν σε θέση να βρουν μια λύση αφού στην ειρηνευτική διαδικασία, παρενέβη η Ρωσία.
Αλλά, πηγαίνοντας πίσω στο 2007 στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, ο Πούτιν προειδοποίησε τη Δύση ότι πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στα προβλήματα που προκαλούν την παγκόσμια τρομοκρατική απειλή. Ωστόσο, μάταια μιλούσε, τον Πούτιν κανείς δεν τον πίστευε.
Όμως, παρά το γεγονός ότι οι χώρες της συμμαχίας των ΗΠΑ απέτυχαν να σταματήσουν τους ισλαμιστές μαχητές, αντίθετα το «ισλαμικό κράτος» ήταν σε θέση να καταλάβει περισσότερα από τα Συριακά εδάφη.
Και μόνο τότε, που ο Άσαντ ζήτησε να παρέμβει στην «επιχείρηση» ο Πούτιν, αυτός κινητοποιήθηκε.
Η Επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων των Ρωσικών Αεροδιαστημικών δυνάμεων αναγνωρίστηκε ακόμα και από την Δύση.
Έτσι, τις επόμενες ημέρες, τα ρωσικά στρατεύματα πρέπει να εγκαταλείψουν τη Συρία καθώς οι αντιτιθέμενες δυνάμεις άρχισαν ειρηνευτικές συνομιλίες.
Οι παραμένοντες ισλαμιστές, καθώς και η διαδικασία της συμφιλίωσης είναι μια ευθύνη που ανήκει στους ώμους της Δύσης. Θα είναι σε θέση να αποκαταστήσει την τάξη στη Συρία και να αποδείξει την ηγετική της θέση; Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα.
