του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου
Μιας και βρέθηκε και φέτος η αφορμή να ξεκινήσουν οι καταλήψεις στα σχολεία με τον νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, σκέφθηκα να γράψω 5 μύθους σχετικά με τις καταλήψεις των σχολείων.
1ος μύθος : Οι καταλήψεις των σχολείων ενεργούνται αυθόρμητα από τους μαθητές. Πολύ σπάνια μαθητές ενός σχολείου να αποφασίσουν κατάληψη του σχολείου από μόνοι τους. Αυτό θα γίνει μόνο για πολύ προσωπικούς λόγους, όπως για παράδειγμα για την θέρμανση, το κυλικείο του σχολείου, για καμιά πολυήμερη εκδρομή κλπ. Είναι όμως η εξαίρεση. Συνήθως οι καταλήψεις οργανώνονται από την Αθήνα όπως οι τωρινές καταλήψεις που οργανώνονται από την «Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών Αθήνας». Εννοείται πως οι μαθητές των σχολείων ούτε ξέρουν ποιοι αποτελούν αυτή την Συντονιστική Επιτροπή, ούτε ποιές είναι οι πραγματικές επιδιώξεις τους.
2ος μύθος : Οι καταλήψεις των σχολείων πραγματοποιούνται από την πλειοψηφία των μαθητών. Σήμερα που έγινε κατάληψη στο σχολείο που υπηρετώ, όπως και κάθε φορά που υπήρχε κατάληψη στο παρελθόν, πηγαίνοντας στο σχολείο βρήκα μια χούφτα μαθητών να το έχουν καταλάβει. Δηλαδή 10, άντε 15 μαθητές επιβάλλουν την θέλησή τους σε 300 μαθητές. Αυτό θα πει δημοκρατία. Απλώς βολεύει στην τεμπελιά των περισσότερων μαθητών και το αποδέχονται. Έ, να ξεκουραστούν και λίγο από το συνεχές τρέξιμο σχολείο – φροντιστήριο. Εξ άλλου είναι και μια ποικιλία στην μονοτονία της καθημερινότητας.
3ος μύθος : Οι μαθητές μέρα – νύχτα φυλάνε το σχολείο που έχουν καταλάβει. Αχ, για πολύ ήρωες τους έχετε. Μα δεν ξέρετε ποιοι μαθητές είναι τα δυναμικά στελέχη που στηρίζουν τις καταλήψεις ; Οι μαθητές που συνήθως κοιμούνται στο μάθημα, ενοχλούν την μαθησιακή διδασκαλία μη τυχόν και ωφεληθεί κάποιος συμμαθητής τους, έχουν παραβατική συμπεριφορά, δεν υπολογίζουν κανέναν και τίποτα. Σπάνια επιμελής μαθητής να είναι καταληψίας. Πόσο σκάω στα γέλια όταν βλέπω Διευθυντές Εκπαίδευσης που διαπραγματεύονται με τους καταληψίες για την λύση της κατάληψης του σχολείου και οι μαθητές τούς απευθύνουν ρητορικούς λόγους για την αξία της μάθησης !
4ος μύθος : Οι μαθητές ενεργούν τις καταλήψεις για υψηλούς σκοπούς. Ας αφήσουμε τους σκοπούς των προηγούμενων καταλήψεων. Οι τωρινές καταλήψεις όπως δήλωσαν και οι καταληψίες μαθητές του δικού μου σχολείου, γίνονται επειδή με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα υπάρχουν αδικίες υπέρ των πλουσίων, επειδή και τώρα με τα φροντιστήρια ξοδεύουν πολλά λεφτά και αν περάσει ο νόμος θα ξοδεύουν περισσότερα, επειδή υποβαθμίζεται το μέλλον τους, επειδή … Το περίεργο είναι πως οι μαθητές των άλλων σχολείων της πόλης που δεν έκαναν κατάληψη, μετάνιωσαν που δεν έκαναν, όχι επειδή δεν αγωνίστηκαν γι αυτούς τους σκοπούς, αλλά επειδή έχασαν το ραχάτι της καφετέριας. Μου έλεγαν συνάδελφοι πως τους ζάλισαν σήμερα με τα παράπονά τους «έ ρε, οι άλλοι κάμνουν τηλεκπαίδευση από τις καφετέριες και εμείς να λιώνουμε στην αίθουσα».
5ος μύθος : Δεν υπάρχει πρόβλημα με τις καταλήψεις αφού γίνεται τηλεκπαίδευση. Μα τι λέτε τώρα ; Εγώ με το τάμπλετ ξέρετε σήμερα τι ωραία που έλυνα πολύπλοκες ασκήσεις της Γ΄ Λυκείου με ιοντική ισορροπία, ρυθμιστικά διαλύματα, ογκομετρήσεις. Τύφλα να έχει ο διαδραστικός πίνακας που έχουμε στο σχολείο. Και στην Α΄ Λυκείου τι ωραία που τους εξηγούσα γιατί δεν είναι μόρια οι ιοντικές ενώσεις, γιατί έχουν υψηλά σημεία τήξης … Ούτε από κοντά δεν θα μπορούσα να τους τα εξηγήσω τόσο ωραία. Και πόσο όμορφο που είναι να ακούς τον καθηγητή σου να ψοφάει να στα εξηγήσει από το τάμπλετ και εσύ να τον ακούς απολαμβάνοντας τον καφέ σου με τους φίλους σου. Βλέπετε τι εμπειρίες χάναμε εμείς όταν ήμασταν μαθητές !
