Ολόκληρο το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να παράγει όσο το δυνατόν περισσότερα έσοδα από τη δραστηριότητά σου, μέχρι κάποια μέρα να πεθάνεις τελικά. Είναι η εποχή των φόρων, και αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να “ταΐσουμε” ξανά την πιο μεγάλη και φουσκωμένη κυβέρνηση στην ιστορία ολόκληρου του πλανήτη. Φυσικά, ο ομοσπονδιακός φόρος εισοδήματος είναι μόνο ένας από τους τρόπους με τους οποίους απομυζούν συστηματικά τον πλούτο σου. Όπως θα δεις παρακάτω, υπάρχουν κυριολεκτικά δεκάδες φόροι που οι Αμερικανοί πρέπει να πληρώνουν κάθε χρόνο. Πολλοί από τους πολιτικούς μας φαίνεται να απολαμβάνουν να επινοούν τρόπους για να μας αποσπούν χρήματα, και αυτό πρέπει να σταματήσει.
Οι περισσότεροι Αμερικανοί δουλεύουν εξαιρετικά σκληρά, κι όμως τα χρήματα φαίνεται να φεύγουν από την άλλη πλευρά πιο γρήγορα από ό,τι έρχονται.
Η αλήθεια είναι ότι ολόκληρο το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να σου αφαιρεί αυτά που έχεις.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους επιτυγχάνεται αυτό – φόροι, πληθωρισμός, χρέη, τόκοι, πρόστιμα, τέλη, κλήσεις, κυβερνητικές κατασχέσεις και η καλή παλιομοδίτικη εταιρική απληστία.
Αν αποφάσιζες να κάτσεις πίσω και να μην κάνεις τίποτα παρά μόνο να κρατήσεις τον πλούτο που ήδη έχεις, θα ανακάλυπτες ότι αυτός θα εξαφανιζόταν αρκετά γρήγορα.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί βιώνουν πτώση στο βιοτικό τους επίπεδο. Το σύστημα είναι στημένο, και το στήσιμο δεν είναι υπέρ μας.
Ακολουθούν 55 τρόποι με τους οποίους όλα όσα νομίζεις ότι σου ανήκουν σου αφαιρούνται συστηματικά…
#1 Νομίζεις ότι σου ανήκει το σπίτι σου;
Ίσως πρέπει να το ξανασκεφτείς. Οι περισσότεροι Αμερικανοί που “έχουν σπίτι” πληρώνουν στεγαστικό δάνειο. Αν σταματήσεις να πληρώνεις αυτό το δάνειο, θα χάσεις το σπίτι σου. Ο αριθμός των κατασχέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες πέρυσι αυξήθηκε κατά 174% σε σχέση με το 2021, και οι καθυστερήσεις πληρωμών στεγαστικών δανείων έχουν αυξηθεί τους τελευταίους μήνες.
Όταν οι ιδιοκτήτες εκδιώκονται από τα σπίτια τους, δεν παίρνουν πίσω τις προκαταβολές τους.
Ούτε παίρνουν πίσω όλες τις πληρωμές του δανείου που έχουν κάνει.
Οι τράπεζες κρατούν τα χρήματα και τα σπίτια.
Ίσως έχεις εξοφλήσει το δάνειό σου. Σημαίνει αυτό ότι τώρα “σου ανήκει το σπίτι σου”;
Όχι, όχι ακριβώς. Απλώς αρνήσου να πληρώσεις τους φόρους ακίνητης περιουσίας σου και δες τι θα συμβεί. Στην καλύτερη περίπτωση, μπορείς να πεις ότι έχεις το δικαίωμα να νοικιάζεις το σπίτι σου από την κυβέρνηση.
Σε κάθε περίπτωση, η πραγματικότητα είναι ότι οι τράπεζες κατέχουν πλέον περισσότερα από “τα σπίτια μας” από ό,τι εμείς.
Απλώς δες την πιο πρόσφατη δήλωση του στεγαστικού σου δανείου και δες πόση “καθαρή αξία σπιτιού” έχεις πραγματικά.
Αν αγόρασες πρόσφατα το σπίτι σου, πιθανότατα δεν είναι και πολλή.
Τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά σε αυτή τη χώρα παλαιότερα. Κάποτε, οι απλοί Αμερικανοί κατείχαν τα περισσότερα σπίτια και τη γη σε αυτό το έθνος.
Αλλά τώρα οι τράπεζες κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος. Δυστυχώς, οι περισσότερες αμερικανικές οικογένειες που πιστεύουν ότι “έχουν σπίτια” είναι στην πραγματικότητα σκλαβωμένες σε χρεωστικά συμβόλαια 20 ή 30 ετών.
Και αν κάτι συμβεί και δεν μπορείς να συνεχίσεις να πληρώνεις, μπορεί να χάσεις τα πάντα.
#2 Νομίζεις ότι σου ανήκει το όχημά σου;
Δεν σου ανήκει αν ακόμα το πληρώνεις. Φυσικά, αν σταματήσεις τις πληρωμές, θα χάσεις γρήγορα αυτό το όχημα.
Αλλά ακόμα κι αν είναι εξοφλημένο, μπορείς να το λειτουργήσεις μόνο αν κάνεις τα εξής:
- Πρέπει να πληρώσεις το τέλος άδειας.
- Πρέπει να πληρώσεις το τέλος εγγραφής του αυτοκινήτου.
- Πρέπει να πληρώσεις το τέλος επιθεώρησης εκπομπών.
- Πρέπει να πληρώσεις τους φόρους ακίνητης περιουσίας για αυτό το όχημα, αν ισχύει στην περιοχή σου.
- Πρέπει να πληρώσεις τους φόρους ελαστικών.
- Πρέπει να πληρώσεις τους φόρους καυσίμων.
Αν έχεις πληρώσει όλους αυτούς τους φόρους, τότε σου επιτρέπεται να οδηγείς μόνο εκεί που η κυβέρνηση σου επιτρέπει και μόνο υπό τους κανόνες που θέτει η κυβέρνηση.
Αλλά τουλάχιστον “σου ανήκει” το όχημά σου, σωστά;
#3 Τι γίνεται με τα υπάρχοντά σου; Σου ανήκουν;
Λοιπόν, ναι, πιθανότατα έχεις κάποια υπάρχοντα.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σε σκλαβώνουν.
Εξάλλου, χρησιμοποίησες πιστωτική κάρτα για να πληρώσεις κάποια από αυτά;
Αν ναι, μπορεί να καταλήξεις να πληρώσεις πολύ περισσότερα για τα υπάρχοντά σου από ό,τι αρχικά νόμιζες ότι κόστιζαν.
#4 Σου ανήκει η εκπαίδευσή σου;
Λοιπόν, είναι αδιαμφισβήτητο ότι κανείς δεν μπορεί να σου την πάρει ποτέ. Αλλά αν πήρες φοιτητικά δάνεια για να αποκτήσεις την εκπαίδευσή σου, αυτό το χρέος μπορεί να σε σκλαβώσει για δεκαετίες.
Ο δανειολήπτης είναι υπηρέτης του δανειστή και το χρέος από φοιτητικά δάνεια είναι μεγαλύτερο οικονομικό βάρος για τους Αμερικανούς από ποτέ. Οι Αμερικανοί χρωστούν τώρα περισσότερα στα φοιτητικά τους δάνεια παρά στις πιστωτικές τους κάρτες.
Σήμερα, οι Αμερικανοί χρωστούν περισσότερα από 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια στα φοιτητικά τους δάνεια, που είναι νέο ιστορικό ρεκόρ.
#5 Θα προστατεύσεις τον πλούτο σου αν βάλεις τα χρήματά σου στην τράπεζα;
Όχι, στην πραγματικότητα ο πλούτος σου θα καταστρέφεται συστηματικά στην τράπεζα.
Ο πληθωρισμός είναι ένας κρυφός φόρος σε κάθε δολάριο που έχεις, γιατί καταστρέφει την αξία όλων των δολαρίων που υπάρχουν.
Υπάρχουν κάποιοι Αμερικανοί που αποταμιεύουν χρήματα εδώ και δεκαετίες, αλλά αυτές οι αποταμιεύσεις εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό.
Απλώς σύγκρινε την τιμή ενός κουτιού με 12 αυγά πριν πέντε χρόνια με την τιμή ενός κουτιού αυγών σήμερα.
Όταν το κόστος ζωής ανεβαίνει, η αξία των χρημάτων που έχουμε βάλει στην τράπεζα μειώνεται.
#6 Τα κόστη ασφάλισης συνεχίζουν να εκτοξεύονται.
Αφού ασφαλίζουμε σχεδόν τα πάντα στη ζωή μας, πολλοί από εμάς δεν έχουμε σχεδόν καθόλου χρήματα για να ζήσουμε πραγματικά τη ζωή μας.
#7 Οι πολιτειακές και τοπικές κυβερνήσεις σε όλη τη χώρα έχουν στραφεί στην έκδοση κλήσεων ως κύρια πηγή εσόδων.
Ξέρουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τηρούν προσεκτικά το όριο ταχύτητας, και έτσι έχουν μετατρέψει αυτή τη συμπεριφορά σε εργαλείο παραγωγής εσόδων.
#8 Ορισμένες πολιτείες έχουν αποφασίσει να κατασχέσουν απλώς τον πλούτο ακόμα κι αν δεν έχει γίνει κάτι λάθος.
Για παράδειγμα, κάποιες πολιτείες κατασχέουν πλέον επιθετικά “μη διεκδικούμενες” θυρίδες ασφαλείας. Αν έχεις μια θυρίδα ασφαλείας που δεν έχεις ελέγξει εδώ και καιρό, ίσως θελήσεις να βεβαιωθείς ότι είναι ακόμα εκεί.
#9 Μπορεί να χάσεις τα πολύτιμα αντικείμενά σου όταν περνάς τα σύνορα.
Οι τελωνειακοί πράκτορες των ΗΠΑ κατασχέουν τακτικά φορητούς υπολογιστές και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές καθώς οι άνθρωποι περνούν τα σύνορα. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτά τα αντικείμενα δεν επιστρέφονται ποτέ.
#10 Αν δεν πληρώσεις τους φόρους ακίνητης περιουσίας σου, θα χάσεις το σπίτι σου και πιθανότατα μια μεγάλη τράπεζα της Wall Street θα καταλήξει να το κατέχει.
Οι μεγάλες τράπεζες της Wall Street έχουν αγοράσει χιλιάδες φορολογικές εμπράγματες απαιτήσεις και κερδίζουν πολλά χτυπώντας τους ιδιοκτήτες που βρίσκονται σε δυσκολία με ληστρικούς τόκους, εξωφρενικές ποινές και σχεδόν απίστευτα νομικά έξοδα.
#11 Φυσικά, ο ομοσπονδιακός φόρος εισοδήματος είναι ένας από τους μεγαλύτερους τρόπους με τους οποίους απομυζάται ο πλούτος μας.
Ένας από τους κύριους λόγους που ιδρύθηκαν η Federal Reserve και η IRS το 1913 ήταν η αναδιανομή του πλούτου. Ο πλούτος μεταφέρεται από τους σκληρά εργαζόμενους Αμερικανούς στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, και στη συνέχεια αναδιανέμεται σε αυτούς που δεν εργάζονται ή ξοδεύεται σε μερικά από τα πιο σπάταλα προγράμματα που μπορείς να φανταστείς.
Περιττό να πούμε ότι οι ομοσπονδιακοί φόροι είναι μόνο ένας από τους φόρους που πληρώνουμε. Η αλήθεια είναι ότι ο μέσος Αμερικανός πληρώνει δεκάδες διαφορετικούς φόρους κάθε χρόνο. Ακολουθούν μερικά μόνο παραδείγματα από τις ύπουλες μορφές φορολογίας που απομυζούν τον πλούτο μας…
#12 Φόρος Άδειας Οικοδομής
#13 Φόρος Κεφαλαιακών Κερδών
#14 Φόρος Άδειας Επαγγελματικής Οδήγησης (CDL)
#15 Φόρος Τσιγάρων
#16 Φόρος Εταιρικού Εισοδήματος
#17 Πρόστιμα Δικαστηρίων (έμμεσος φόρος)
#18 Φόρος Άδειας Σκύλου
#19 Ομοσπονδιακός Φόρος Ανεργίας (FUTA)
#20 Φόρος Άδειας Ψαρέματος
#21 Φόρος Άδειας Τροφίμων
#22 Φόρος Άδειας Καυσίμων
#23 Φόρος Βενζίνης
#24 Φόρος Δώρων
#25 Φόρος Άδειας Κυνηγιού
#26 Φόρος Κληρονομιάς
#27 Ποινές IRS (φόρος πάνω σε φόρο)
#28 Φόρος Αλκοόλ
#29 Τοπικός Φόρος Εισοδήματος
#30 Φόροι Πολυτελείας
#31 Φόρος Άδειας Γάμου
#32 Φόρος Medicare
#33 Φόροι Μισθοδοσίας
#34 Φόροι Τηλεφώνου
#35 Φόροι Ακίνητης Περιουσίας
#36 Φόρος Ακινήτων
#37 Φόρος Οχημάτων Αναψυχής
#38 Φόροι Διοδίων Οδών
#39 Φόροι Χρήσης Οδών (Φορτηγατζήδες)
#40 Φόροι Πωλήσεων
#41 Φόρος Σχολείων
#42 Φόρος Άδειας Σηπτικής Δεξαμενής
#43 Φόρος Κοινωνικής Ασφάλισης
#44 Πολιτειακός Φόρος Εισοδήματος
#45 Πολιτειακός Φόρος Ανεργίας (SUTA)
#46 Φόροι Διοδίων Γεφυρών
#47 Φόροι Διοδίων Σηράγγων
#48 Πρόστιμα Κυκλοφορίας (έμμεση φορολογία)
#49 Φόρος Εγγραφής Ρυμουλκούμενου
#50 Φόροι Κοινής Ωφέλειας
#51 Φόρος Εγγραφής Αδειών Οχημάτων
#52 Φόρος Πωλήσεων Οχημάτων
#53 Φόρος Εγγραφής Σκαφών
#54 Φόρος Άδειας Πηγαδιού
#55 Φόρος Αποζημίωσης Εργαζομένων
Όταν λαμβάνεις υπόψη όλες τις μορφές φορολογίας, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που παραδίδουν πάνω από το 50% του εισοδήματός τους σε διάφορα επίπεδα κυβέρνησης κάθε χρόνο.
Ακόμα και το μέλλον μας κλέβεται. Το μέλλον κλέβεται κυριολεκτικά από τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Θα κληρονομήσουν το εθνικό χρέος των 36 τρισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουμε συσσωρεύσει.
Αυτό που κάναμε στις μελλοντικές γενιές είναι αδιανόητο, κι όμως συνεχίζουμε να δανειζόμαστε τεράστια βουνά χρημάτων.
Όταν βασίζεις μια ολόκληρη οικονομία στο χρέος, τελικά καταλήγεις με οικονομικά προβλήματα που δεν τελειώνουν ποτέ. Ως έθνος, είμαστε πλέον σκλαβωμένοι σε έναν φαύλο κύκλο χρέους που απειλεί να καταστρέψει όλα όσα οι πρόγονοί μας δούλεψαν τόσο σκληρά για να χτίσουν.
Καθώς τα χρέη των ομοσπονδιακών, πολιτειακών και τοπικών μας κυβερνήσεων γίνονται ακόμα πιο βαριά, θα θέλουν ακόμα περισσότερα χρήματα από εμάς. Επί δεκαετίες υποκύπταμε σε νέο φόρο μετά από νέο φόρο, νομίζοντας ότι τελικά θα τους ικανοποιούσε.
Αλλά ποτέ δεν φαίνεται να είναι αρκετό. Πάντα θέλουν περισσότερα.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι Αμερικανοί είναι τόσο απορροφημένοι από τον “αγώνα της ζωής” που δεν αφιερώνουν πολύ χρόνο για να σκεφτούν ποιος σχεδίασε τον αγώνα ή γιατί τον τρέχουν.
Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε.
Υποβαλλόμαστε συστηματικά σε κακοποίηση από τους ελεγκτικούς φρικιά που διοικούν τα πράγματα, και είναι ώρα να πούμε ότι φτάνει πια.
