Ο Μητροπολίτης Αλέξιος δει πολλές φορές το θάνατο κατάματα αλλά ποτέ δεν σκέφτηκε να εγκαταλείψει το άγιο προσκύνημα. Μένει όλα αυτά τα χρόνια εκεί, στις επάλξεις να τιμά και να προστατεύει το μοναστήρι και να συνεχίζει το ποιμαντικό έργο αλλά και την ανθρωπιστική του βοήθεια. Για τη σημερινή αφόρητη κατάσταση μιλά στη δημοσιογράφο Μαρία Γιαχνάκη, τονίζοντας ότι ούτε το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στο οποίο ανήκει η μονή ούτε η ελληνική κυβέρνηση έχουν κάνει κάποια κίνηση ή παρέμβαση για τους Έλληνες που βρίσκονται στην περιοχή. «Μόνο στο έλεος του Θεού βρισκόμαστε και αυτόν παρακαλούμε» λέει χαρακτηριστικά.
«Η κατάσταση είναι αφόρητη, έχουν βομβαρδίσει τα πάντα γύρω μας. Τώρα χτύπησαν και το νεκροταφείο που συνορεύει με το μοναστήρι μας βομβάρδισαν τα κελάρια κι έσπασαν τα βαρέλια με το νερό.
Δεν έχουμε ούτε νερό να πιούμε ούτε να πλυθούν οι άνθρωποι που βρίσκονται στην μεγάλη αίθουσα του μοναστηριού με τα παιδιά τους.
Έχουμε αυτήν την στιγμή χίλιους και πάνω μουσουλμάνους που ζήτησαν την βοήθειά μας και περίπου δέκα χριστιανούς. Για μας είναι όλοι άνθρωποι και έπρεπε να τους προστατεύσουμε. Όμως τα πράγματα τώρα δεν είναι καλά για κανέναν ούτε για μας. Δεν υπάρχει διαχωρισμός στους βομβαρδισμούς.
Το κελί του πατέρα Αμφιλόχιου βομβαρδίστηκε το ξημέρωμα κι ευτυχώς εκείνος βρισκόταν στην μεγάλη αίθουσα και πρόσφερε την βοήθειά του στις μαμάδες με τα παιδιά. Αλλιώς θα ήταν νεκρός τώρα.
Έχουμε μια μεγάλη αίθουσα στο υπόγειο του μοναστηριού που λειτουργούμε σαν σχολείο κι εκεί μένουν όλοι . Προσπαθούμε να τους προσφέρουμε ότι έχουμε, τα τρόφιμα βέβαια τελείωσαν και κυρίως ψυχολογική υποστήριξη. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι άστεγοι έμειναν χωρίς σπίτια από τους βομβαρδισμούς και τους μαζέψαμε από τον δρόμο (…)
Έξω υπάρχουν χιλιάδες νεκροί και πτώματα όλα είναι γκρεμισμένα. Ας ελπίσουμε ότι ο Άγιος Πορφύριος θα κάνει το θαύμα του.
Όλη νύχτα βροχή οι βομβαρδισμοί κύματα ήχων και μετά σκόνη που σκεπάζει τα πάντα. Κρατώ το κομποσκοίνι και προσεύχομαι είναι ότι πιο δυνατό μπορώ να κάνω αυτές τις ώρες. Εμείς είμαστε εγκλωβισμένοι και δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα.
Ούτε το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο στο οποίο ανήκουμε ούτε η ελληνική κυβέρνηση βλέπω να κάνει καμιά κίνηση μια παρέμβαση για τους Έλληνες που βρίσκονται εδώ. Μόνο στο έλεος του Θεού βρισκόμαστε και αυτόν παρακαλούμε (…)
Τα μάτια των μικρών παιδιών που κρατούν τις μανάδες από το χέρι σφιχτά μας ζητούν σιωπηρά βοήθεια και τα πιο μωρά κλαίνε ασταμάτητα. Οι χριστιανοί προσεύχονται στο Θεό και οι μουσουλμάνοι στον δικό τους Θεό κοιτώντας μας με ευγνωμοσύνη που τους ανοίξαμε την πόρτα.
Εύχομαι και προσεύχομαι η δύναμη του Αγίου Πορφυρίου να μας προστατεύσει».
