Η βίαιη συμπεριφορά του Πάχτα κατά των συμπατριωτών του και της πατρίδας του, φέρνει αγανάκτηση και στην Θεσσαλονίκη. Δεν δικαιολογείται η λεκτική βία, αλλά αιτιολογείται. Στην ιστορία της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν υπάρχει άλλο ανάλογο παράδειγμα, τέτοιας βίας από Δήμαρχο
που οι πράξεις του έχουν δημιουργήσει μίσος μεταξύ των δημοτών του και που αντί να προσπαθήσει να αμβλύνει τις οξύτητες, τις προκαλεί, τις εντείνει, τις οξύνει, τις απολαμβάνει.
Είναι απορία όλης της Ελλάδας, πως η περιοχή που αντιστέκεται στην εξόρυξη του χρυσού, εξέλεξε Δήμαρχο που είναι υπέρ. Η εξήγηση είναι απλή. Κορόιδεψε τον κόσμο. Προεκλογικά δεν είπε λέξη υπέρ των μεταλλείων, ο λόγος του προσαρμοζόταν ανάλογα με το ακροατήριο και η μεγαλύτερη απόδειξη είναι το προεκλογικό του πρόγραμμα, όπου δεν υπάρχει καμία αναφορά στα μεταλλεία.
Γνωστή μου έβαλε υποψηφιότητα με τον συνδυασμό του γιατί στις κατ΄ ιδίαν συζητήσεις που έκαναν για να την πείσει, την διαβεβαίωνε ότι είναι κατά των μεταλλείων. Χρησιμοποίησε δηλαδή αθέμιτους (την ηπιότερη λέξη που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε) τρόπους Αυτά σε συνδυασμό με α) το χρήμα που έρεε αφειδώς επί υφυπουργίας του στην εκλογική του περιφέρεια, λόγω (και) της ιδιότητάς του σαν υπεύθυνου για τα ευρωπαϊκά κονδύλια β) την αντίθεση Ιερισσού- Αρναίας για την έδρα του Δήμου που έληξε με την επικράτηση της Ιερισσού και την διάθεση για ρεβάνς από τους ψηφοφόρους της Αρναίας γ) την αδύναμη υποψηφιότητα του Βλαχόπουλου που ήταν δήμαρχος ήδη επί δύο τετραετίες κατά την διάρκεια των οποίων δημιουργήθηκαν αντίρροπες εναντίον του δυνάμεις δ) την διαφορά των μόλις 250 ψήφων στην επικράτησή του και ε) στο ότι το ζήτημα των μεταλλείων δεν είχε ακόμη αναχθεί σε θέμα της ημερήσιας διάταξης λόγω του ότι ακόμη δεν είχε αδειοδοτηθεί η ΜΠΕ της μεταλλευτικής εταιρίας.
