“Σε μια πραγματική Άμεση Δημοκρατία, κράτος του Δήμου -δηλαδή του Λαού- προϋπόθεση ήταν οτι αποτελείται από ανθρώπους κοινής καταγωγής.” – Oρισμός του Πολίτη στην Κλασσική Αθήνα
Λίγοι θυμούνται την περίοδο του 80′ όταν η λέξη-έννοια ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ εισάγεται για πρώτη φορά στην Ελληνική κοινωνία απο τα αποικιοκρατικά “ανεπτυγμένα” κράτη των λεγόμενων ισχυρών του πλανήτη. Παράγωγο της λέξης Racist – Ρατσιστής , ο υποστηρικτής δηλαδή της φυλής του – οπου καλλιεργήθηκε στις μάζες με την παρερμηνεία ενός περίεργου συνειρμικού επακόλουθου. Υποστηρικτής δηλαδή της φυλής του με την παρερμηνεία-προυπόθεση οτι αυτό θα γίνεται σε βάρος των άλλων. Παρέλειψαν όμως να μας διευκρινίσουν οι δήθεν “ανθρωπιστές” ποιοι (;) είναι οι “άλλοι”…όσοι λαοί τελικά επιβιώσουν της φυλετικής συνοχής τους ;
Η ρετσινιά του ΡΑΤΣΙΣΤΗ ώς κατάπτυστος επιθετικός προσδιορισμός εξαπλώθηκε (ως μόδα) και μετεξελίχθηκε απο καθαρά φυλετικά κριτήρια (razza, race) στα παρακλάδια του κοινωνικού ρατσισμού, θρησκευτικoύ, εργασιακού κτλπ… με στόχο να βρεί τους περισσότερους δυνατόν υποστηρικτές στα μεγάλα αστικά κέντρα των καπιταλιστικών οικονομιών που είχαν ανάγκη απο φτηνό εργατικό δυναμικό κι εκμετάλλευση.
Μέσα σε λίγα χρόνια καλλιεργήθηκε στο απαίδευτο μυαλό του μικροαστού νεο-έλληνα η μαζική παράνοια του να θεωρείται ρατσιστικό, κοινωνικά απαράδεκτο και κατα συνέπεια καταδικαστέο το να αποκαλέσεις για παράδειγμα μαύρο, έναν μαύρο και Αλβανό κάποιον που είναι Αλβανός… Μέσα μαζικής ε(ξ)ημέρωσης και τηλεδιαμορφωτές υπέδειξαν τους άγραφους νόμους των αφεντικών τους με την απειλή της κοινωνικής περιθωριοποίησης. Μας επέβαλαν να αποκαλούμε τους μαύρους έγχρωμους, όσαν να πρόκειται περί τρικολόρε ανθρώπους-ουράνια τόξα , κι εκεί οπου ο μέσος νεο-έλληνας όχι μόνο δεν είχε ρατσισμό αλλά διακατέχετο και απο ξενολατρία ξαφνικά γεμίσαμε διάφορα είδη ρατσισμού….
“Νόσος” επίκτητος. Ελάχιστοι γνωρίζουν οτι εκτός απο ξενόφερτη η έννοια του ρατσισμού είναι επι της ουσίας και τεχνίτη κοινωνική “ασθένεια”. Χρησιμοποιώντας ως βάση της την αποσύνδεση του ατόμου απο τη ράτσα, δηλαδή την καταγωγή (τις ρίζες του) στιγματίζει τη φυλή ως επικίνδυνο χαρακτηριστικό στοιχείο οπου πρέπει να απομονωθεί προκειμένου να στεγανοποιηθεί η κοινωνική “επικινδυνότητα” στις μεγάλες αστικές μάζες. Τεχνηέντως γεννάται η ανάγκη της δημιουργίας ενός νέου “στρατοπέδου”, των πολέμιων του επίκτητου πλέον ρατσισμού , των προασπιστών δηλαδή του κοινωνικά αποδεκτού, οι ΑΝΤΙ-ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ. Έτσι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί ακόμη ένα νεόπλασμα ενός νέου είδους κοινωνικού ρατσισμού , αυτή τη φορά κατά των γηγενών Ελλήνων.
Σπέρνοντας αντι-ρατσισμό θερίζεις φρέσκο ρατσισμό.
Ένα αόριστο και ουτοπικό περι δικαίου αίσθημα που πολεμά το διαχωρισμό και τις ανισότητες, εξισώνοντας όλους τους λαούς αναμεταξύ τους… Πόσο απέχει όμως αλήθεια η εξίσωση λαών απο την ισοπέδωση τους ; Tελικά είναι τόσο αφελείς όσοι εισήγαγαν αυτές τις ιδεολογίες στη χώρα μας ή… όσοι τις αποδέχονται και τις υιοθετούν αναπαράγοντας τες.
Τα πλήθη χωνεύουν εύκολα την αναμασημένη “τροφή”-πληροφορία και λίγοι άνθρωποι θα μπούν στην διαδικασία να προβληματιστούν για τα πραγματικά ΑΙΤΙΑ. Στοιχεία δηλαδή που σκοπίμως καλλιεργούνται, έτσι ώστε εντέχνως κάποιοι να διατυμπανίζουν την “αντιβίωση” του αντι-ρατσισμού, φάρμακο στην εκφυλισμένη οχλόμαζα. Καλλιεργώντας τον τρόμο στους χαχόλους μην τυχόν και υποπέσουν έστω και άθελα τους σε σκέψεις οπου χαρακτηριστούν-στοχοποιηθούν ως ρατσιστικές απο τους αντιρατσιστές λαβαροφόρους.
Μήπως τελικά όλο αυτό παραπέμπει σε πνευματική συσκότιση που θυμίζει περισσότερο μεσαίωνα αντί εκσυγχρονισμό;; Ποιά είναι τα πραγματικά αίτια που δημιουργούν τις βάσεις-προυποθέσεις ετσι ώστε να θεμελιωθεί το φαινόμενο ; Μήπως οι ίδιες η αρχές της παγκοσμιοποίησης οπου δήθεν πολεμούν το τεχνητό αυτό κοινωνικό φαινόμενο; Mήπως ή ίδια η ισοπέδωση της φυλετικής διαφορετικότητας οπου οι δήθεν ανθρωπιστές θολοκουλτουριάρηδες επικαλούνται; Ποιά φαινόμενα γεννούν εκ του μηδενός διατάραξη της αρμονίας και των λεπτών ισορροπιών μιας κοινωνίας ;;
Είναι απο αφελές εώς βλακώδες να πιστεύει κανείς πως μεταξύ ανθρώπων με εντελώς διαφορετική φυλετική καταγωγή, κουλτούρα, αντίληψη δεν είναι θέμα χρόνου να προκύψουν αλληλοαντικρουόμενα θέματα επιβολής διαιώνισης του ισχυρότερου, ακόμα και για λόγους βιολογικής επιβίωσης. Είναι επίσης φυσικό επόμενο μεταξύ διαφορετικών φυλών εντός μιας εκφυλισμένης κοινωνίας να αισθάνονται όλοι καταβάθος μετανάστες ή ακόμα και άπατρις εντος της Πατρίδος τους. Κατα συνέπεια επιδίωξη κάποιον φυλών είναι να διατηρήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυλής τους, την κουλτούρα τους, θρησκεία και τις παραδόσεις τους, να μην δεχτούν δηλαδή να ενσωματωθούν-απορροφηθούν απο το γηγενές σύνολο. Σε αυτή την περίπτωση τι γίνεται ;; Αυτοί ονομάζονται ξαφνικά ρατσιστές σε βάρος των αχταρμοποιημένων;;
Χαρακτηριστικό είναι το οξύμωρο φαινόμενο οπου εδώ και χρόνια διαδραματίζεται σε σχολεία των Ηνωμένων Πολιτειών όταν νεαρά Ινδιανάκια (American Natives) πέφτουν θύματα ρατσισμού απο συμμαθητές τους. Στην πραγματικότητα τα Ινδιανάκια αυτά είναι οι μοναδικοί γηγενείς γνήσιοι Αμερικανοί οπου κατάντησαν υπο διωγμό “μετανάστες” στην ίδια τους την Πατρίδα.
Oι δήθεν “ανθρωπιστές” που πρεσβεύουν αυτού του είδους τον “εκσυγχρονισμό” αυτοαναιρούνται ή μήπως οι ίδιοι τελικά συμβάλλουν στην μόλυνση του κοινωνικού ιστού ετσι ώστε να προκύψει το δαχτυλοδειχτούμενο φαινόμενο του ρατσισμού. Σε διαφορετική περίπτωση αυτοαναιρείται η ίδια η αρχή της ισότητας και οι αγαθοί σκοποί οπου υποτίθεται πως “υπηρετούν” προάγοντας τον ισοπεδωτισμό.
Έναν ισοπεδωτισμό oπου στην πραγματικότητα όχι μόνον δεν προάγει το σεβασμό στην φυσική διαφορετικότητα του άλλου, αλλά πρεσβεύει τις θεμελιώδης αρχές της Νέας Τάξης Πραγμάτων σε μια Παγκοσμιοποιημένη εκμετάλλευση εκφυλισμένων εύκολα διαχειριζόμενων μαζών.
Την ίδια στιγμή κάποιοι στοχεύουν το συναίσθημα του αφελής όχλου προβάλλοντας μια σειρά απο παιδάκια μεταναστών δήθεν για να πολεμήσουν έτσι τον φυλετικό ρατσισμό των περιθωριοποιημένων “κακών” εθνικιστών …έτσι τουλάχιστον οι περισσότεροι τηλεζομπίστας εκλαμβάνουν αυτού του είδους τα τηλεοπτικά μηνύματα.
Y.Γ. Γνωρίζω οτι το παρόν εάν αντί γραπτού λόγου ήταν τηλεοπτικό σπότ θα είχε σίγουρα μεγαλύτερη απήχηση , όμως αισθάνομαι πως ο χρόνος που διέθεσα για να διατυπώσω τη σκέψη μου δεν πήγε χαμένος ούτε βέβαια όλων εσάς που διαβάσατε το άρθρο μου με τόση προσοχή. Πιστεύω ακράδαντα πως διαδίδοντάς το εάν έστω καταφέρουμε να προβληματίσουμε κάποιους… έχουμε πετύχει πάρα πολλά.
Ρήγος Νικόλαος
