Τα παραδείγματα της Eldorado Gold, των 14 αεροδρομίων, των παραλίων, του Ελληνικού, του νερού κ.λ.π. δείχνουν ένα βασικό πρόβλημα που αν δεν το λύσουμε, η Ελλάδα δεν έχει μέλλον.
Το πρόβλημα αυτό ακούει στο όνομα «υπερσυγκεντρωτισμός», όπου το κάθε τι
τίθεται κάτω από τις εξουσίες ενός «πρωθυπουργοκεντρικού» πολιτικού συστήματος. Δηλαδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει στην Ελλάδα ουσιαστική Τοπική Αυτοδιοίκηση. Περί αυτού πρόκειται.
Δεν μπορεί όλα τα πιο πάνω θέματα να αποτελούν αντικείμενα διαχείρισης της κεντρικής κρατικής εξουσίας. Αντιθέτως, θα έπρεπε να είναι αντικείμενα αποκλειστικής αρμοδιότητας των τοπικών κοινωνιών. Δεν θα έπρεπε δηλαδή η κάθε εταιρία (ελληνική ή ξένη) να συναλλάσσεται με την κεντρική κυβέρνηση αλλά με την αντίστοιχη τοπική κοινωνία, η οποία θα κερδίζει τα οφέλη και θα υφίσταται τις επιβαρύνσεις. Αν θέλουμε φυσικά να μιλάμε για πραγματική Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Η κεντρική κυβέρνηση θα έπρεπε να ασχολείται με το θέμα, μόνο από τις πλευρές της Εθνικής Άμυνας, της εξωτερικής πολιτικής και τις γενικότερες επιπτώσεις στην εθνική οικονομία. Τα υπόλοιπα είναι θέματα αποκλειστικά της Τοπικής Κοινωνίας.
Και για να προλάβω κάποιους που θα πουν και με το δίκιο τους, ότι η σημερινή Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι, σε αρκετές περιπτώσεις, εκτροφείο σκανδάλων και κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, εννοώ ότι προηγουμένως θα πρέπει να αλλάξει το πολιτικό σύστημα σε ότι αφορά την ΤΑ. Αφενός με την εκχώρηση αποφασιστικών αρμοδιοτήτων στην ΤΑ, αφετέρου με τον πλήρη εκδημοκρατισμό των τοπικών κοινωνιών με την απόλυτη συμμετοχή των αντίστοιχων πολιτών, όπου κανένας τοπάρχης δεν θα μπορεί να κάνει το παραμικρό αντίθετα με την πλειοψηφία της κάθε τοπικής κοινωνίας.
Φυσικά κάτι τέτοιο δεν αρέσει και είναι αντίθετο με τα συμφέροντα της εγχώριας ολιγαρχίας, αλλά τι να κάνουμε, θα πρέπει κάποια αυγά να σπάσουν.
