Μετά την πρωτοφανή ανακοίνωση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας για την συμφωνία των Πρεσπών, λύπη και αποτροπιασμός μας διακατέχει. Όχι τόσο γιατί δεν γνωρίζαμε ποιοι την κατευθύνουν, όσο γιατί ο λαός ακόμα δεν έχει κατανοήσει ότι το κέντρο βάρους της αντίστασης έπρεπε να είχε δοθεί πρωτίστως, ενάντια στους προδότες Ιεράρχες και την αίρεση του Οικουμενισμού που τόσο ύπουλα προωθούν. Διότι το σύνθημά μας είναι, υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Λέει λοιπόν η κατάπτυστη ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας τηςΕλλάδας: «Όταν πένθιμα ο κόσμος πεθαίνει…. Όταν, όμως, δύο διαφορετικά ΄Εθνη γίνουν ένα και οι πολίτες τους καταλάβουν ότι είναι Δημιουργήματα του ενός Θεού, χωρίς χρώμα και σύνορα, τότε ο κόσμος δεν πεθαίνει ποτέ….
Όσοι όμως, εγκλωβιζόμαστε, σήμερα, αβασάνιστα σε έναν αρρωστημένο πατριωτισμό δεν κάνουμε τίποτα άλλο παρά να γινόμαστε υμνητές του πολέμου και της πένθιμης καμπάνας».
Δεν συνεχίζω, δεν αντέχεται, αλλά σχολιάζω, πως ετούτη εδώ η δήλωση ομοιάζει με ανακοίνωση του Κ.Κ.Ε ή του Σύριζα παρά Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι ένα Νεοταξικό διπλωματικό έγγραφο. Καλά λέει ο εκατονταετής γέροντας Σωφρόνιος ότι τους χρειάζεται στειλιάρι.
Σπεύδουν να στηρίξουν τους προδότες πολιτικούς, διότι όλοι τους, θρησκευτικοί και πολιτικοί, από την ίδια εξουσία κατευθύνονται και πληρώνονται.
Κοντεύει ο καιρός που θα καταλάβετε, θα μάθετε και θα εκπλαγείτε για το βάθος του εγκλήματος που διαπράττει η «Εκκλησία», στην εσκεμμένη διαχρονικά, πνευματική αποχαύνωση του λαού, από το 1924 που ανέλαβε να κατευθύνει τον Ορθόδοξο λαό μας, μέσα από ένα Ιερατείο που εξυπηρετεί τους αντίχριστους Σιωνιστές.
Από αυτούς που κατέλαβαν τις εξουσίες όλων σχεδόν των κρατών της γης, δες πρωτόκολλα των Σοφών (σατανιστών) της Σιών, μέσα από τις Στοές, με τον ίδιο τρόπο και από τα ίδια αφεντικά εισήλθαν και στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως εξ άρχής και στην αρχιεπισκοπή Αθηνών και αλωνίζουν.
Είναι τώρα σε όλους εμφανές γιατί δεν συμμετείχε η Εκκλησία στα συλλαλητήρια, διότι τα είχαν προσυμφωνήσει με την κυβέρνηση, να μην ξεσηκώσουν το λαό. Φυσικά με το αζημίωτο. Με το εύλογο πρόσχημα της υπακοής κατευθύνουν τα άβουλα, ακατήχητα πρόβατά τους, προς ένα δρόμο που αργά η γρήγορα θα τους οδηγήσει στο σφαγείο.
Ο μάρτυρας και μεγάλος λόγιος πατριώτης Κοσμάς Φλαμιάτος, είχε γράψει περί το 1840, ότι όταν η Εκκλησία θα χρηματοδοτηθεί από το κράτος, δύο τινά θα συμβούν: Ή θα έρθει το τέλος του κόσμου ή θα γίνει μια μεγάλη παγκόσμια καταστροφή, όπερ και αναμένουμε.
Η παραπάνω ανακοίνωση είναι άκρως προσβλητική για κάθε Έλληνα, αλλά και εντελώς αντίθετη με την ιδεώδη και μαρτυρική Εκκλησία του 1821 και ειδικά στην προσφορά αυτής, στον απελευθερωτικό αγώνα της πατρίδας, αλλά και ξεχωριστά της Μακεδονίας. Οι θηριωδίες των Βουλγάρων κομιτατζήδων έβρισκαν μπροστά τους την σθεναρή αντίσταση όλων των μητροπολιτών της Μακεδονίας και περισσότερο του Γερμανού Καραβαγγέλη, μητροπολίτη Καστοριάς.
Ούτε και το Άγιο Όρος περπατάει στα χνάρια που χάραξαν πάνω από 300 μοναχοί που πολέμησαν για την Μακεδονία. Καμία Συνοδική ανακοίνωση, καμία αντίδραση. Τα χρήματα της Ε.Ε. τους έδεσαν τα στόματα και τους χάλασαν το μυαλό.
Αχ! Ελλάς-Ελλάς, άλυσος βαρύς σε κρατεί, θηρίο μεγάλο σε έχει στα χέρια του. Ο βασανισμένος και αδικημένος λαός μας στο έλεος του Θεού και την προστασία της Παναγίας!
Κλάψε ραγιά μου, να μας λυπηθεί ο Χριστός, στου οποίου το όνομα μαρτυρούμε.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος, αυτή η Εκκλησία κατέστη υπόδουλη από την σατανιασμένη δύση μέσω της πολιτικής κατευθυνόμενης πολιτικής ηγεσίας του Όθωνα, που το 1831 άλλαξε την κανονική Ιεραρχία και την αντικατέστησε με προσκείμενους σε αυτούς Ιεράρχες, κάτω από την επιτήρηση Βασιλικού επιτρόπου. Καμία απόφαση της Εκκλησίας δεν τελεσφορούσε εάν δεν την ενέκρινε το προτεσταντικό κράτος του Όθωνα, δηλαδή των Σιωνιστών. Έως και το 1924 ίσχυε ο έλεγχος της από τον Βασιλικό επίτροπο, όπου τότε, της δόθηκε το τελειωτικό χτύπημα με την κατάληψη του Πατριαρχείου και το σχίσμα του ημερολογίου, που κακώς το ονόμασαν οι ίδιοι, νέο και παλιό. Η ακριβή ορολογία, θα ήταν Ορθόδοξο(πάτριο) και Παπικό(νέο).
Από τότε και έως σήμερα σταγόνα σταγόνα, χρόνο με το χρόνο, αλλοίωση στην αλλοίωση καταλήξαμε σε συμπεριφορές, αποφάσεις, συνόδους, ανορθόδοξες και ανθελληνικές.
Δεν φυλάω χέρια παπάδων που για να μη χάσουν τους μισθούς ή για να μη διωχθούν δεν μιλάνε, δεν αντιδράνε, δεν κόβουν το μνημόσυνο των μητροπολιτών, δεν συμμετέχουν σε κάθε μορφή αντίστασης στη κατοχική κυβέρνηση. Εμείς πήραμε απόφαση να ακολουθήσομε τον Χριστό στο Γολγοθά και πριν τον Κρανίου Τόπου, εκεί όπου ο Ίδιος, μας χάραξε μια τεθλιμμένη Οδό.
Όταν η πατρίδα είναι υπό κατοχή, αναλαμβάνει το ράσο. Και ράσο σημαίνει θυσία, αυταπάρνηση.
Αν οι Ιεράρχες ήταν του Χριστού, έπρεπε μετά από Σύνοδο να αφορίσουν τους πολιτικούς, και να ξεσηκώσουν τα λαό σε αντίσταση και αγώνα ενάντια στους κατακτητές μπολσεβίκους, εβραίους, και μασόνους.
Αν οι Ιεράρχες είχαν αγάπη για τον λαό θα τον καλούσαν σε μετάνοια, θα τον έλεγχαν για την αποστασία του.
Εδώ που καταλήξαμε δεν υπάρχει άλλη οδός πιο ασφαλή για μια ελεύθερη Ελλάδα από την οδός της μετανοίας.
Τώρα που διαπιστώσατε όλοι, ότι κινδυνεύουν οι ζωές μας, από αυτά τα σκυλιά με τα σάπια δόντια, βγήκατε στους δρόμους για την Μακεδονία, και καλά κάνατε, ποτέ δεν είναι αργά, αλλά όταν η πίστη πουλήθηκε στο Κολυμπάρι της Κρήτης, που ήσασταν Έλληνες; Που ήταν οι μητροπολίτες της; Ο Θεός δεν θα μας συγχωρήσει αυτή την αδιαφορία για την Πίστη. Συν, ότι έχουμε και ηθικά εκτραπεί, πλέον των Σοδόμων.
Το ποτήρι των θλίψεων δεν θα το αποφύγουμε.
Καλή μετάνοια, καλόν αγώνα.
Μωυσής μοναχός.
Σχετικό θέμα :
