ΟΙ ΕΙΚΟΣΙΤΕΣΣΕΡΙΣ ΟΙΚΟΙ
Εις τήν θειαν και ενδοξον ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ τοϋ Κυριου και Θεοϋ και Σωτηρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ποϊημα Γερασιμου Μοναχου Μικραγιαννανιτου.
Κοντακιον.
‘Ηχος πλ. δ ‘. Τη ϋπερμαχω
Μετεμορφώθης ἐν Θαβώρ ϋπερ καταληψιν
Και της σης δοξης τήν λαμπροτητα ϋπἐδειξας
Τοϊς Ἄγιοις Ἀποστολοις καϊ Μαθηταϊς σου.
Ἀλλα δϊδου και υμϊν το φώς σου Κϋριε
Τοϊς ανυμνοϋσϊ σου την θειαν Μεταμορφωσιν
Και βοώσϊ σοι·
Δοξα Σώτερ τη ἐλλαμψει σου.
Αγγελοι ἀορἀτως, ἐν Θαβώρ τω αγἰω, την σην Μεταμορφωσιν ανὑμνουν (εκ γ’)
καἰ οι τρεις σου Μαθηταἰ Σωτἡρ, της ὄστραπής σου ορώντες την έλλαμψιν, εξἰσταντο θαυμαζοντες, καἰ ἐβοων σοι εν ἐκπλὑξει·
Δοξα Χριστἐ τη ση φωταυγεἰα
Δοξα τη θεια οικονομἰα
Δοξα τω ἐν ορει Θαβώρ απαστραψαντι
Δοξα τω το γενος βροτών καταυγἀσαντι
Δοξα Σώτερ φωτοπαροχε τω φωτἰ της σὴς μορφης
Δοξα Ἡλιε ανἐσπερε αϊγλη της σης ἀστραπης
Δοξα τη βασιλεἰα τη θεἰα σου Πανοικτἰρμον
Δοξα της εὑσπλαγχνἰας τω πλοὑτω σου Ἑλεημον
Δοξα Χριστἐ τη ση αγαθοτητι
Δοξα τη θεἰα σου ωραιοτητι
Δοξα τω εϊδει βροτών οραθἐντι
Δοξα τω παντας ημας φωταυγοϋντι
Δοξα Σωτερ τη ελλαμψει σου.(2)
Βλἐποντες της σης δοξης, την ὑπἐρφωτον αϊγλην, οι τρεις σου
Μαθηταἰ εν τω ορει, τών ορων ἐκβἀντες της σαρκος, τών ὑπερφυών ἐποπται ἐγἐνοντο, ώ Φωτοδοτα Κὑριε, καἰ ἐνθεαστικώς ἐβοων
Ἁλληλουϊα.(2)
Γνοφω πἀλαι κατεϊδε, καλυφθεις ἐν Σιναιω.
Μωυσής την τοϋ Θεοϋ παρουσϊαν, νϋν δἐ ἐν τω Θαβωρ ἐμφανώς, προσωπον προς προσωπον ἐθεἀσατο, τήν τοϋ Χριστοϋ λαμπροτητα, σϋν τω Ἡλϊα ἀνακραζων
Δοξα Κυριω τω σαρκωθἐντι
Δοξα τω κοσμω ἐπιφανἐντι
Δοξα τη ἀρρὴτω ἐκλἀμψει σου Κϋριε
Δοξα τη ση δοξη ‘Υπἐρθεε ‘Ἡλιε
Δοξα Σώτερ τη σαρκωσει σου δϊ ης ἐσωσας ημας
Δοξαν σοι ἀεϊ προσἀγομεν οι ρυσθἐντες της φθορᾶς
Δοξα τω ἀνελθοντι εις Θαβωριον ορος
Δοξα τω ρυσαμἐνω τῶν ἀνθρωπων το γἐνος
Δοξα τη ση Οικτιρμον χρηστοτητι
Δοξα τη ση ἀρρὴτω λαμπροτητι
Δοξα φωτος σου τη θεϊα ἐκφανσει
Δοξα προσωπου σου τη ἀναλἀμψει
Δοξα Σωτερ τη ἐλλἀμψει σου.(2)
Δοξαν τοϋ σοϋ προσωπου, Μωϋσης και Ἡλιας,ομοϋ σϋν τοϊς τρισϊν Ἀποστολοις, κατεϊδον ἐν Θαβωρ ἐμφανώς, τον σον Δἐσποτα Σταυρον προμηνϋοντες, καϊ ἐν φωτϊ ορωμενοι, ἐν ἐκστἀσει σοι ανεβοων
Ἀλληλουϊα.(2)
Επιβἀς εν τω ορει,τω Θαβωρ Φωτοδοτα, ἀπὴστραψας φωτἰ ἀπροσιτω, εν ω Πἐτρος και Ἰἀκωβος, σϋν τω Ἰωαννη καταλαμπομενοι, εξἐστησαν τη δοξη σου, και μετα φοβου ανεβοων
Δοξα μορφης σου τη ἀπαστραψει
Δοξα τη ξενη σου αναλαμψει
Δοξα τω πληροϋντι τα παλαι κηρϋγματα
Δοξα τω θεοϋντι ἀνθρωπων το φϋραμα
Δοξα οτι ϋπερἐλαμψας εν αϋλω αστραπη
Δοξα δτι Σῶτερ έδειξας την αρχαἰαν καλλονὴν
Δοξα ω Πανοικτἰρμον τη ση φωτοχυσἰα
Δοξα τη ϋπἐρ λογον θεια σου φωταυγεἰα
Δοξα τη ση κενῶσει Φιλανθρωπε
Δοξα τω σω ελεει Μακροθυμε
Δοξα τη ση Χριστἐ Μεταμορφωσει
Δοξα προσωπου σου τη ἀλλοιῶσει
Δοξα Σῶτερ τη ελλἀμψει σου.(2)
Ζἐων πυρἰ αϋλω, ἀγαπἡσεως Λογε, ἐβοα εν Θαβωρ σοι ο Πἐτρος· Καλον ἐστιν ωδε ειναι· μὴ ειδως ο ελαλει Φιλανθρωπε· ἐκστἀσει γαρ συνεἰχετο, καἰ ἐν φωτἰ σοι ανεβοα·
Ἀλληλοϋϊα.(2)
Ηκουσαν της Πατρωας φωνης σοι ἐνεχθεἰσης, εν ορει οι Ἀποστολοι Σῶτερ καἰ πρηνεϊς πεσοντες ἐπι γης, τή ἀστραπή της μορφής σου ἐξεστησαν, θεοειδεϊς ορώμενοι, και εν χαρᾳ σοι ανεβοων
Δοξα μορφής σου Σώτερ τή λαμψει
Δοξα φωτος σου τή θεια φαϋσει
Δοξα τή φωσφορω και θεια σου χἀριτι
Δοξα τή απλἐτω φωτος λαμπροτητι
Δοξα τή ϋπἐρ καταληψιν ἐπιλαμψει σου Χριστἐ
Δοξα τή συγκαταβἀσει σου ‘Υπερουσιε Θεἐ
Δοξα τή φωτοφορω αλλοιώσει σου Λογε
Δοξα τη ζωηφορω φωταυγεια σου Σωτερ
Δοξα τώ δειξαντι φώς το άκτιστον
Δοξα τώ λἀμψαντι αήγήν άυλον
Δοξα Οικτιρμον τή σή βασιλεια
Δοξα τή θεϊα μεγαλοπρεπεια
Δοξα Σώτερ τή ἐλλαμψει σου(2)
Θεος μἐγας ώραθης, ἐν Θαβώρ ἀπαστραψας, Θεοτητος φωτι απροσιτω, εν μἐσω θεών κατα Δαβιδ, τών Προφητών και Μαθητών σου Κϋριε, οϊ εφριξαν ώς έβλεψαν, τήν δοξαν σου αναβοώντες·
Ἀλληλουϊα.(2)
Ιδον εν Θαβωρἰω, Μωϋσής και Ἡλιας, ομοϋ συν τοϊς τρισι Μαθηταϊς σου, τήν σήν Μεταμορφωσιν Χριστἐ, και τής μελλοὑσης βασιλεἰας τήν ελλαμψιν διο και εν αινἐσει σοι, ανεβοων ἐν ευφροσϋνή·
Δοξα φωτϊ σου Σωτερ τω θεϊω
Δοξα τη αϊγλη σου τη ακτϊστω
Δοξα τη φωσφορω Χριστἐ χορηγϊα σου
Δοξα τη ἀπλἐτω φωταγωγϊα σου
Δοξα Λογε φωτοπαροχε τοϊς πολλοις σου οικτιρμοϊς
Δοξα τοϊς ζωοπαροχοις σου προς ἀνθρωποις φωτισμοϊς
Δοξα τω χορηγοϋντι φώς ϋπἐρφωτον πασι
Δοξα τω φωταυγοῦντι τῶν ψυχών τἀς δυνἀμεις
Δοξα σοι ‘Ἡλιε πανυπἐρφωτε
Δοξα σοι Κϋριε πολυεϋσπλαγχνε
Δοξα σοι φώς και ζωἡ της ψυχης μου
Δοξα σοι θεϊα ακτϊς τοϋ νοος μου
Δοξα Σώτερ τη ἐλλαμψει σου (2)
Καλλους τοϋ αιωνϊου, τας ἐλλἀμψεις Οικτϊρμον, ϋπἐδειξας τη ση Μεταμορφωσει, της ἀλὴ- κτου βασιλεϊας σου, ἀστραψας εν τω Θαβωρ ϋπερ ήλιον διο οϊ σοϊ Ἄποστολοι, ἐκπληττομενοι ανεβοων
Ἁλληλοϋϊα(2)
Λαμψας εν Θαβωρϊω ϋπερ νουν τε καϊ λογον, Θεοτητος της σης ταϊς ἀκτϊσιν, ἐθἐωσας την φϋσιν ημών, καϊ την αρἀν τοϋ Ἀδἀμ ἐξηφανισας, ω Φωτοδοτα Κϋριε, και σώζεις τοϋς πϊστει βοῶντας·
Δοξα Ἡλιω τω ἀνεσπἐρω
Δοξα Κυρϊω τω Θεανθρωπω
Δοξα τω φωτιζοντι ημῶν την διανοιαν
Δοξα τω σκεδἀζοντι ἐχθροϋ την παρανοιαν
Δοξα τω λαβοντι ανωθεν μαρτυρϊαν εκ Πατρος
Δοξα τω διδοντι απασι σωτηριαν ως Θεος
Δοξα τω εν τω ορει τω Θαβωρ ἀνελθοντι
Δοξα τω φῶς τοϊς πασι νοερον χορηγοϋντι
Δοξα τω λαμψαντι φῶς ἀπροσιτον
Δοξα τω σωσαντι τον Πρωτοπλαστον
Δοξα Χριστω τω μεταμορφωθἐντι
Δοξα τω εν ϋλη ϋμϊν φανεντι
Δοξα Σῶτερ τη ελλἀμψει σου(2)
Μελλοϋσης βασιλεϊας, την αϊδιον δοξαν, ἐκφηνας εν Θαβωρ Ζωοδοτα, μετεμορφωθης ϋπερ φυώς, και τη Πατρωα φωνη μεμαρτϋρησαι· διο οι σοι Ἄποστολοι σϋν τοϊς Προφηταις ανεβοων
Ἀλληλοϋϊα(2)
Νεφἐλη φωτεινη σε, ἐπεσκιασε Σῶτερ ἐν ορει τω ἀγιω ἀφρἀστως, και ο Πατηρ σε ἀγαπητον, Υιον άνωθεν Χριστἐ ἐμαρτϋρησεν, ὴμεϊς δἐ μετα φοβου σοι, λατρεϋοντες πιστῶς βοῶμεν
Δοξα φωτος χορηγἐ αϋλου
Δοξα ζωής παροχεϋ ἀλήκτου
Δοξα τω πηγἀζοντι φώς ὐπερκοσμιον
Δοξα τω παρἐχοντι χαριν φωτομορφον
Δοξα ώπερ μεμαρτϋρηκεν οὐρανοθεν ο Πατήρ
Δοξα τή σή ἀγαθοτητι άκαταληπτε Σωτήρ
Δοξα τω ἀνελθοντι εν Θαβωρ συν τοϊς Μὑσταις
Δοξα τω φώς διδοντι καθαραϊς εν καρδἰαις
Δοξα Χριστω τω παντων δεσποζοντι
Δοξα φωτι ἀρρήτω ἐκλἀψαντι
Δοξα τω φἐγγει Χριστἐ της σής δοξης
Δοξα τω φαει της θεϊας σου αϊγλης
Δοξα Σώτερ τή ἐλλἀμψει σου(2)
Ξἐνον θἐαμα ώφθη, τή σή Μεταμορφωσει, Χριστἐ τοϊς ιεροϊς Ἀποστολοις· το γἀρ προσωπον ειδον το σον, και τα ιμἀτια σου ἐξαστρἀπτοντα, και πεσοντες ἐπϊ τής γής, εν θἀμβει πολλω ἀνεβοων
Ἀλληλουϊα(2)
Ολον σε θεωροϋντες, λαμποντα ϋπερ φϋσιν, οι Θειοι Μαθηταϊ εν τω ορει, ἐξισταντο τή θἐα Σωτήρ, και τής άρρήτου ἐτρϋφων λαμπροτητος, τα θεϊα μεγαλεϊα σου, δοξαζοντες και ἐκβοώντες·
Δοξα Χριστἐ τοϊς σοϊς μεγαλεϊοις
Δοξα τοϊς θεϊοις σου θαυμασϊοις
Δοξα τω ἀπεϊρω φωτϊ τοϋ προσωπου σου
Δοξα τη ἐκφἀνσει τοϋ καλλους της δοξης σου
Δοξα Σώτερ ‘Υπεραγαθε τη αγϊα σου βουλη
Δοξα αμα καϊ προσκϋνησις τω ακτϊστω σου φωτϊ
Δοξα τη εν σαρκϊ σου ἐπϊ γης πολιτεϊᾳ
Δοξα τη ϋπερ λογον της μορφης φωταυγεϊα
Δοξα τη ση ἀναρχω Θεοτητι
Δοξα τη ση ἀκτϊστω λαμπροτητι
Δοξα τη θεϊα ἐπϊ ορους ἐκλαμψει
Δοξα τη ξἐνη φωτος σου ἐκφανσει
Δοξα Σωτερ τη ελλἀμψει σου(2)
Πἐτρον καϊ Ἰωαννην, καϊ Ἰακωβον αμα, ομοϋ καϊ Μωϋσην καϊ Ἡλϊαν, της σης Μεταμορ- φωσεως Χριστἐ, ως νομου ἀρχηγος καϊ της χἀριτος, κοινωνοϋς Σώτερ έδειξας, ως τῶν ολων Θεω βοώντας·
Ἀλληλοϋϊα(2)
Ρηματων Μωϋσἐως, καϊ Ἡλϊα Οικτϊρμον, οι σοϊ Μαθηταϊ ἐνωτισθἐντες, οϊτινες τήν εξοδον τήν σην, ην πληροϋν ἐν Ἰερουσαλἡμ ελεγον, θαμβει πολλω συνεϊχοντο, καϊ μετα φοβου σοι ἐβοων
Δοξα Οικτϊρμον τη ση πτωχεϊᾳ
Δοξα τη θεϊα σου εϋσπλαγχνϊᾳ
Δοξα τω πληροϋντι τα παλαι κηρϋγματα
Δοξα κυροϋντι τα νομου αινἰγματα
Δοξα τω ἐξανατεἰλαντι οια Λογος εκ Πατρος
Δοξα τω σαρκα φορεσαντι ἐκ Παρθενικης γαστρος
Δοξα τη ση σαρκωσει δϊ ης έσωσας κοσμον
Δοξα τω κοσμω δοντι τον της χἀριτος νομον
Δοξα φωτος τη λαμψει σου Κϋριε
Δοξα τοϊς σοϊς δωρημασιν Ἄγιε
Δοξα τοϊς σοϊς φωτισμοϊς προς ἀνθρωπους
Δοξα ταϊς σαϊς ἀστραπαϊς προς Ἀγγἐλους
Δοξα Σῶτερ τη ἐλλἀμψει σου(2)
Σελας το του ηλἰου, ἡ ἀσϋγκριτος λαμψις, ήν ήστραψας εν τω Θαβωρἰω, ως ἀληθως έκρυψε
Σωτηρ, καἰ την κεκρυμμἐνην σου Θεοτητα,ἐν δυνἀμει πασιν έδειξε, τοις εϋλαβως σοι ἐκβοωσιν
‘Αλληλοϋϊα(2)
Της ἀχραντου μορφης σου, ὴ ϋπἐρφωτος αϊγλη καἰ τῶν Ιματἰων ἡ λαμπροτης, εἰρηνην χαραν καἰ φωτισμον, καἰ γλυκασμον παρἐχει ϋπερκοσμιον, τοϊς λατρευταϊς σου Κϋριε, τοϊς πἰστει καἰ ποθω βοωσι
Δοξα τη ση Χριστε φωταυγεἰα
Δοξα φωτος σου τη χορηγἰᾳ
Δοξα τη λαμπαδι της σης ἐπιλἀμψεως
Δοξα ταϊς ἀκτϊσι της σης ωραιοτητος
Δοξα τω ὐπἐρ κατἀληψιν καταυγἀσαντι ήμας
Δοξα τω σαρκος προσλήματι σωσαντι τους ἐξ Ἄδἀμ
Δοξα τή ἀνεκφρἀστω της μορφής σου ἐκλἀμψει
Δοξα τη ἀπορρήτω του σου σωματος φαὑσει
Δοξα Χριστἐ τη Μεταμορφωσει σου
Δοξα τη θεϊα Λογε σαρκωσει σου
Δοξα τω σωσαντι κοσμον εκ πλανης
Δοξα τω λὑσαντι δεσμα απἀτης
Δοξα Σώτερ τή ἐλλαμψει σου(2)
Υμνησαν οϊ διττοι σου, Φωτοδοτα Προφηται, ομοϋ συν τοϊς τρισιν Ἄποστολοις, ως ειδον τήν έκλαμψιν τήν σήν, τής σής φωτοχυσϊας τήν λαμπροτητα, δϊ ής ήμας ἐθἐωσας, και, ἐλἀμπρυνας εκβοώντας·
Ἄλληλουϊα(2)
Φώς ὐπἐρφωτον πἐλων, εκ Πατρος προαναρχου, συνἀναρχε και σὑνθρονε, Λογε, εν ομοι- ωματι τῶν βροτών, λαμψας ἐν τω Θαβωρ τήν σήν Θεοτητα, ως ἐχωρουν ὐπἐδειξας, τοϊς Ἄποστολοις σου βοωσι
Δοξα Υιω Πατρος του αναρχου
Δοξα Χριστω Σωτήρι του κοσμου
Δοξα τω πηγαζοντι φώς ὐπερ έννοιαν
Δοξα τω παρἐχοντι τήν θειαν εϋμἐνειαν
Δοξα τω ἐν ορει λαμψαντι τω Θαβωρ θεαρχικώς
Δοξα τω ημας λαμπρὑναντι κοινωνϊα τοϋ φωτος
Δοξα φωτοχυσϊα τη θεϊα σου Φωτοδοτα
Δοξα τη παμφαει σου δωρεᾳ Ζωοδοτα
Δοξα Χριστἐ Πατρος το ἀπαϋγασμα
Δοξα παντος τοϋ κοσμου ἐξϊλασμα
Δοξα τω παντων Θεω και Σωτηρι
Δοξα ημων τω εϋσπλἀγχνω Δεσποτη
Δοξα Σωτερ τη ελλἀμψει σου(2)
Χαιρει πασα η φϋσις, τῶν ἀνθρωπων Οικτϊρμον, τη ση παμφαει Μεταμορφωσει· δϊ αϋτης γαρ σκοτους και φθορᾶς, απαλλαγεϊσα πϊστει προσῶκειωται, τω προανἀρχω Πατρϊ σου καϊ συναϊδϊω, βοώσα·
Ἀλληλοϋϊα(2)
Ψἀλλοντες εν αινἐσει, τα θεϊα μεγαλεϊα, της σης Μεταμορφωσεως Σωτερ, ϋμνοϋμεν τήν πολλην σου προς ημας, ἀγαθοτητα εϋσπλαγχνε Κϋριε, δι’ ὴς φωτϊζεις απαντας, καϊ διασωζεις τους βοώντας·
Δοξα σοι αναρχε Φωτοδοτα
Δοξα σοι εϋσπλαγχνε Ζωοδοτα
Δοξα τω φθορᾶς ημας απαλλαξαντι
Δοξα τω λαμπρώς ημας καταυγασαντι
Δοξα τω ημας ὐψώσαντι προς την πρώτην καλλονἡν
Δοξα τω βροτών θεωσαντι την πεσοὐσαν πριν μορφἡν
Δοξα τω ἐν τω ορει λαμψαντι παραδοξως
Δοξα τω χορηγοϋντι χαριν ὴμϊν ἀφραστως
Δοξα τω βρϋζοντι θειον ἐλεος
Δοξα τω στὴσαντι ωραν κρισεως
Δοξα σοι Σώτερ κἀμοϋ σωτηρια
Δοξα νοος μου η φωταγωγϊα
Δοξα Σώτερ τη ελλἀμψει σου(2)
Ω Υπἐρθεε Λογε, Φωτοδοτα Σωτὴρ μου, ἀπαντων δ Θεος και Δεσποτης (εκ γ’)
ἐν τω φωτι τών σών ἐντολών, τας ψυχἀς ·ημών οδἡγει δεομεθα, ως αν της ανω δοξης σου, μἐτοχοι οφθώμεν βοώντες·
Ἀλληλουϊα(2)
Και αὐθις το Κοντακιον.
Ἡχος πλ. δ’. Τὴ ϋπερμαχω…
Μετεμορφώθης ἐν Θαβωρ ὐπἐρ κατἀληψιν
Καϊ της σης δοξης την λαμπροτητα ὐπἐδειξας
Τοϊς Ἄγιοις Ἀποστολοις και Μαθηταϊς σου.
Ἀλλα δϊδου και ημϊν το φώς σου Κὑριε
Τοϊς ὐμνοϋσἰ σου τήν θειαν Μεταμορφωσιν
Και βοώσϊ σοι
Δ6ξα Σώτερ τη ἐλλἀμψει σου
Διστιχον
Φωτι με καταϋγασον θειω σου Σωτερ Γεράσιμον σπεϋδοντα τοις οικτιρμοϊς σου.
ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
