Ελευθέριος Ανδρώνης
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θυμήθηκε μετά από 5 χρόνια καταστροφής της νεολαίας, ότι πρέπει να ασχοληθεί με τα φαινόμενα ενδοσχολικής βίας. Προκειμένου να ανακοινώσει τα μέτρα που αποφασίστηκαν, έστησε μια κωμικοτραγική φιέστα στο 3ο Γυμνάσιο Πολίχνης, με καθαρά προεκλογικό περιτύλιγμα και καθόλου ουσία.
Ήταν μια επικοινωνιακή φανφάρα χωρίς αρχή και μέση, αλλά μόνο με τέλος. Το «τέλος» που έχει συνηθίσει να δίνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε όλα τα κοινωνικά προβλήματα, το οποίο είναι η καταστολή και η επιτήρηση. Ό,τι περπατάει το φορολογούμε, το παρακολουθούμε, το φιμώνουμε, το τιμωρούμε και στην τελική το δέρνουμε κιόλας αν χρειαστεί.
Το σχέδιο αντιμετώπισης της ενδοσχολικής βίας, στην ουσία αφορά κάποια ξαναζεσταμένα μέτρα που είχαν καταργηθεί ή εφαρμόζονταν πλημμελώς. Επέστρεψε ξανά η πενταήμερη αποβολή, μπήκε ένα επιπλέον φρένο στις αδικαιολόγητες απουσίες και ο Πιερρακάκης έκανε το μοναδικό πράγμα που ξέρει, δηλαδή να ψηφιοποιεί τα πάντα, οπότε και ανακοίνωσε την ψηφιοποίηση του απουσιολογίου και τη δημιουργία μιας ψηφιακής πλατφόρμας για καταγγελίες περιστατικών βίας. Επιπλέον μίλησαν για αυστηροποίηση της απαγόρευσης των κινητών, κάτι που έτσι και αλλιώς ίσχυε ως νόμος, αλλά δεν γινόταν στην πράξη.
Πριν μερικά χρόνια, όποιος μιλούσε στην Ελλάδα για έμπρακτη απαγόρευση κινητού στις τάξεις, χαρακτηριζόταν οπισθοδρομικός. Στα περισσότερα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί αναγκάζονταν να κάνουν τα στραβά μάτια, με αποτέλεσμα οι μαθητές να «σερφάρουν» ακόμα και μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας.
Τα τελευταία χρόνια όλες οι χώρες με εξελιγμένα συστήματα παιδείας, απαγορεύουν σταδιακά τα smartphones στα σχολεία και η κυβέρνηση Μητσοτάκη πήρε χαμπάρι μετά από 5 χρόνια ότι τα κινητά έχουν γίνει τα βασικά εργαλεία βίας στα σχολεία. Και αυτό διότι μεταφέρουν στην αληθινή ζωή την αρένα που στήνεται στα social media και δίνουν κίνητρο σε άγρια ένστικτα να απαθανατιστούν σε βίντεο ως «κατορθώματα». Επιπλέον αποσπούν την προσοχή του μαθητή και υποβαθμίζουν τον ρόλο του σχολείου.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα μέτρα κινούνται σε σωστή κατεύθυνση, αν δεν αφορούσαν μόνο τα συμπτώματα της αρρώστιας και καθόλου τη γενεσιουργό αιτία. Πότε έφεραν αποτέλεσμα από μόνες τους οι μέρες αποβολής, για να φέρουν τώρα; Δηλαδή αν είναι 2 μέρες η αποβολή, ο «νταής» δεν νοιάζεται και αν είναι 3 παραπάνω θα νοιαστεί; Και τι παραπάνω θα προσφέρει η πλατφόρμα καταγγελιών, αφού έτσι κι αλλιώς οι γονείς καταγγέλλουν προφορικά τα περιστατικά βίας;
Να πάμε σε πιο ουσιαστικά θέματα;
Πρώτα απ’ όλα ξεκινούμε με το τραγικό παράδειγμα του ηγέτη. Τι προσλαμβάνουσες εικόνες έχουν τα παιδιά από τον κ. Μητσοτάκη; Ο πρωθυπουργός πήγε στο γυμνάσιο με καμιά 35αριά αυτοκίνητα αστυνομική συνοδεία (ούτε Εμίρης του Κατάρ δεν κουβαλάει τέτοιο «στρατό»), για να πει στους μαθητές ότι όταν ήταν μικρός βίωσε και εκείνος bullying επειδή του είχαν… ρίξει την τσάντα απ’ το παράθυρο. Δηλαδή ο μέσος μαθητής που συχνά πυκνά βρίσκεται απροστάτευτος στο έλεος συμμοριών, βλέπει έναν πρωθυπουργό να περιστοιχίζεται από ένα κινούμενο καραβάνι φρουρών, μέσα σε πανάκριβα θωρακισμένα οχήματα. Πως θα πείσεις τον νέο ότι θέλεις να τον προστατέψεις, όταν εσύ ο ίδιος είσαι τόσο «αφ’ υψηλού», τόσο φοβικός και τόσο «αποστειρωμένος» απέναντι στην κοινωνία; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Δεν θα τον πείσεις.
Όταν ως κράτος έχεις πλημμυρίσει τη νεολαία με το ψυχολογικό παραισθησιογόνο του «δικαιωματισμού», νομοτελειακά θα δημιουργήσεις μια κοινωνική ζούγκλα από αντιμαχόμενα δικαιώματα.
Όταν κάνεις τα πάντα ως κράτος για να σπάσεις τους κοινωνικούς δεσμούς και να διαλύσεις τις συλλογικές αξίες που ενώνουν τους Έλληνες (πατρίδα, πίστη, ιστορία, παραδόσεις, έθιμα), μετατρέποντας τους πολίτες σε ευάλωτες ατομικότητες, είναι επόμενο αυτά τα άτομα να αρχίσουν να συγκρούονται βίαια μεταξύ τους και να δημιουργούν «πυρηνική έκρηξη» στην κοινωνία.
Όταν κυβερνάς τη χώρα επενδύοντας συνεχώς σε δίπολα και διχασμούς, με ποια διεστραμμένη λογική περιμένεις να μονοιάσεις τη νεολαία;
Όταν ως κυβέρνηση έχεις γεμίσει τον πολιτικό βίο σου με σκάνδαλα και συστηματικά προωθείς την ατιμωρησία και τη συγκάλυψη, πώς περιμένεις να μην ακολουθήσει το παράδειγμά σου και ο πιτσιρικάς που τον μαθαίνεις ότι μόνο με τη λαμογιά θα επιβιώσει σε αυτόν τον άδικο κόσμο;
Όταν εγκλωβίζεις την παραδοσιακή οικογένεια σε αδιέξοδα και την αφήνεις να κατρακυλά στον γκρεμό της εγκατάλειψης και όταν στεφανώνεις αφύσικες «οικογένειες» για να σαμποτάρεις κοινωνικούς νόμους χιλιετιών, πώς περιμένεις ότι δεν θα θερίσεις χάος και ανομία;
Δεν μπορείς λοιπόν να κάνεις τον «έκπληκτο» για το χάλι που εσύ δημιούργησες. Και πόσο μάλλον δεν μπορείς να προσποιείσαι τον «αναμορφωτή» της νεολαίας, όταν εσύ ο ίδιος υποδαυλίζεις συστηματικά τη βία. Σερβίροντας 5-6 μέτρα καταστολής και επιτήρησης δεν καταφέρνεις απολύτως τίποτα, πέρα από το να νομίζεις ότι κοροϊδεύεις τον κόσμο.
Η κακή ανατροφή, η κάκιστη ποιότητα παιδείας, η φτώχεια, οι ταξικές ανισότητες, η υπονόμευση του θεσμού της οικογένειας, η απεμπόληση των παραδοσιακών αξιών από το κράτος, η υποτίμηση της ηθικής, τα χυδαία πρότυπα του «Lifestyle», όλα αυτά είναι ριζικές αιτίες για τα μάστιγα της νεανικής βίας. Με αυτά όμως δεν ασχολείται καθόλου η κυβέρνηση, γιατί είναι βασικά γρανάζια του συστήματος που τη συντηρεί στην εξουσία.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είπε ότι σκοπεύει να εξασφαλίσει έναν ψυχολόγο για κάθε σχολείο. Το γράψαμε σε κάποιο προηγούμενο άρθρο και το ξαναγράφουμε: Και 5.000 ψυχολόγους να ρίξεις πάνω στα παιδιά, εφόσον τους καταστρέφεις την παιδική ηλικία, συντρίμμια θα μαζεύεις. Εφόσον τα πονηρεύεις πρόωρα και τα σπρώχνεις προς το νοσηρό κόσμο των «μεγάλων», παιδική νοσηρότητα θα αποκομίσεις.
Κύριε Πιερρακάκη, το πεινασμένο πνεύμα δεν χορταίνει με μαθήματα ψυχολογίας. Τα παιδιά διψάνε για πίστη, για ελπίδα, για φυσικά πρότυπα, για σταθερές αξίες, για προοπτική σε τούτη τη ζωή αλλά και στην άλλη. Αν δεν εξασφαλίσεις αυτά στο παιδί, μια ζωή θα τρεκλίζει από το ένα αδιέξοδο στο άλλο.
Είμαστε απόλυτοι γιατί η αλήθεια είναι απόλυτη. Σταματήστε τον εμπαιγμό και επιτέλους στρίψτε το τιμόνι της νεολαίας μακριά από τον γκρεμό. Η κοινωνία ξερνάει το δηλητήριο που την ποτίζετε. Μην μας κάνετε λοιπόν τους «γιατρούς» της βίας.
