Μια πολύ σοβαρή, αποκαλυπτική και ανησυχητική είδηση του uncut-news.ch, η οποία βασίζεται σε αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Anthony Fauci
Τα αρχεία του Anthony Fauci που ήρθαν στο φως πρόσφατα έχουν πολλά να πουν. Μας πηγαίνουν πίσω στο 2016, σε πειράματα του αμερικανικού στρατιωτικού ερευνητικού ινστιτούτου USAMRIID στο Fort Detrick. Πρωτεύοντα εκτέθηκαν σε τεχνητά παραγόμενο αεροζόλ με ιούς Έμπολα — μια πειραματική έκθεση που έφερε τον ιό βαθιά στους πνεύμονες και, σύμφωνα με τα έγγραφα, δεν αντιστοιχούσε στη φυσική οδό μόλυνσης. Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από την ίδια την υπηρεσία του Fauci, το NIAID, το οποίο, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα έγγραφα, συμμετείχε και στον σχεδιασμό.
Ο Mike Benz, πρώην υψηλόβαθμος υπάλληλος του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών και σημερινός επικεφαλής του Foundation for Freedom Online, γράφει στο X:
So the US military put Ebola into airborne particles so animals could be infected by inhaling air. Vaxxed animals got hurt by inhalable Ebola worse than unvaxxed ones. Tony Fauci blows up, saying it all should have been classified to not undermine vaccine confidence. https://t.co/MDWYgRVWFu pic.twitter.com/MirAxq161R
— Mike Benz (@MikeBenzCyber) September 28, 2026
Σημαντική είναι η ακριβής διατύπωση: Οι ερευνητές δεν μετέτρεψαν γενετικά τον Έμπολα σε «αερομεταφερόμενο ιό». Αερολύματοποίησαν τον ιό για το πείραμα σε ζώα, ώστε τα ζώα να τον εισπνεύσουν. Και το Just the News επισημαίνει ότι αυτό δεν θεωρείται Gain-of-Function με τη στενή επιστημονική έννοια.
Αλλά τότε ήρθε ένα αποτέλεσμα που προφανώς συντάραξε τον Fauci.
Στα αρχεία του κατέγραψε ότι στα εμβολιασμένα κατά του Έμπολα πειραματόζωα παρατηρήθηκαν, μετά την έκθεση στο αεροζόλ, ισχυρότερες φλεγμονές στους πνεύμονες από ό,τι στα ανεμβολίαστα ζώα. Ταυτόχρονα, έγραψε ότι σχεδόν όλα τα ζώα πέθαναν μετά την έκθεση στο αεροζόλ. Τα πειράματα έπρεπε επομένως να διευκρινίσουν αν η παρατηρούμενη διαφορά ήταν πράγματι αναπαραγώγιμη και σημαντική.
Ο Fauci έγραψε σχετικά ότι η ιδέα πως το εμβόλιο θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη του προκαλεί σημαντική ανησυχία.
Και τότε ακολουθεί το ίσως πιο εκρηκτικό μέρος της ιστορίας.
Όταν ο Fauci έμαθε για τα πειράματα και τη διαβίβαση των αποτελεσμάτων, έγραψε για τους ερευνητές στο USAMRIID:
«Τι ηλίθιοι.»
Η επόμενη φράση του ήταν ακόμη πιο σαφής:
«Αυτό θα έπρεπε να ήταν ένα μυστικό πείραμα που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε διεξαχθεί.»
Ο Fauci ανησυχούσε, σύμφωνα με τα αρχεία του, ταυτόχρονα ότι τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να βλάψουν την εμπιστοσύνη στα προγράμματα εμβολιασμού κατά του Έμπολα στα τότε πληγέντα από ξεσπάσματα αφρικανικά κράτη.
Δεν ήταν μόνο το πείραμα — και το κοινό έγινε πρόβλημα
Εδώ ακριβώς η ιστορία αποκτά μια διάσταση που ξεπερνά κατά πολύ ένα αποτυχημένο πείραμα σε ζώα.
Ο Fauci δεν έγραψε απλώς ότι το πείραμα ήταν επιστημονικά παράλογο. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα έγγραφα, υποστήριξε τη θέση ότι τέτοιες έρευνες ή τα ευαίσθητα αποτελέσματα θα έπρεπε να είχαν κρατηθεί μυστικά ή να είχαν χαρακτηριστεί απόρρητα. Ταυτόχρονα, τον απασχολούσε η πιθανή επίδραση των αποτελεσμάτων στην δημόσια εμπιστοσύνη στα εμβόλια.
Αυτό δεν αποδεικνύει ότι ο Fauci διέταξε μια συγκεκριμένη επιχείρηση συγκάλυψης. Αλλά ο τεκμηριωμένος τρόπος σκέψης εγείρει ένα θεμιτό και ευρύ ερώτημα: Αν επιστημονικά αποτελέσματα μπορούν να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του πληθυσμού σε ένα ιατρικό μέτρο — θα πρέπει το κοινό να τα μαθαίνει ούτως ή άλλως;
Τα αρχεία του ίδιου του Fauci δείχνουν τουλάχιστον ότι αυτή η στάθμιση έπαιξε πράγματι ρόλο τότε.
Ιδιαίτερα πικάντικο: Προφανώς ο Fauci αρχικά δεν γνώριζε ο ίδιος ότι η δική του υπηρεσία, το NIAID, είχε χρηματοδοτήσει τις εν λόγω μελέτες αεροζόλ. Λίγες ημέρες αργότερα, απαίτησε εσωτερικά πλήρεις πληροφορίες για τη συνεργασία με τον στρατό και απείλησε με συνέπειες σε περίπτωση που υπάλληλοι του απέκρυπταν κάτι.
Η ειρωνεία είναι δύσκολο να αγνοηθεί: Ο Fauci απαιτούσε εσωτερικά «την αλήθεια, όλη την αλήθεια και τίποτα άλλο παρά την αλήθεια», ενώ ταυτόχρονα ήταν της γνώμης ότι το εκρηκτικό πείραμα θα έπρεπε να είχε χαρακτηριστεί απόρρητο.
Τι μαθαίνουμε δέκα χρόνια αργότερα;
Ο γερουσιαστής Rand Paul, πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής εσωτερικής ασφάλειας της Γερουσίας, ερμηνεύει τα έγγραφα ακόμη πιο αυστηρά. Για αυτόν, δείχνουν ένα σύστημα στο οποίο η επικίνδυνη έρευνα δεν αποτρέπεται συστηματικά, αλλά σε περίπτωση προβληματικών αποτελεσμάτων αποκρύπτεται από το κοινό. Αυτό είναι το πολιτικό συμπέρασμα του Paul — τα έγγραφα από μόνα τους δεν αποδεικνύουν ένα συστηματικό πρόγραμμα συγκάλυψης.
Αλλά ένα πράγμα είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί: Το κοινό μαθαίνει το 2026, από τα ιδιωτικά αρχεία του Fauci, λεπτομέρειες για εξαιρετικά υψηλού κινδύνου πειράματα Έμπολα του 2016, για τη χρηματοδότησή τους από το NIAID και για την τότε επιθυμία του Fauci για μυστικότητα.
Και έτσι τίθεται ένα ερώτημα που ξεπερνά κατά πολύ τον Anthony Fauci:
Αν τέτοιες πληροφορίες έρχονται στο φως μόνο μια δεκαετία αργότερα, μέσω ερευνών της αμερικανικής Γερουσίας — τι δεν γνωρίζουμε μέχρι σήμερα για άλλα κρατικά χρηματοδοτούμενα πειράματα υψηλού κινδύνου;
Αυτό δεν είναι ισχυρισμός για άγνωστα πειράματα. Είναι ένα ερώτημα για τη διαφάνεια, τον έλεγχο και το ποιος αποφασίζει ποιους επιστημονικούς κινδύνους και ποια αποτελέσματα επιτρέπεται να γνωρίζει το κοινό.
Ιδιαίτερα μετά τις εμπειρίες των τελευταίων ετών, αυτό το ερώτημα δεν είναι καθόλου δευτερεύον.
