Έγραφα σε παλαιότερο άρθρο (BAS_4 : ΚΛΕΦΤΕΣ & ΤΣΟΛΙΑΔΕΣ ΟΠΩΣ ΚΡΙΤΕΣ) :
«…δώσω υμίν άρχοντας κατά τας καρδίας υμών»
Μια χαρά τα έφερναν βόλτα οι εβραίοι με την διακυβέρνηση των κριτών, των ταπεινών ανθρώπων του Θεού, που με την επίβλεψη και θείες συμβουλές τους κατάφερναν τον λαό τους να επιβιώνει ανάμεσα σε γιγάντιες αυτοκρατορίες όπως της Αιγύπτου και Βαβυλώνας. Ο Θεός αποδείκνυε την Παντοδυναμία Του όχι δημιουργώντας ένα κράτος θηριώδες, φόβητρο για τους γείτονες αλλά έναν “Δαβίδ” να τα καταφέρνει ανάμεσα σε πολλούς Γολιάθ, τον Ισραήλ (=δυνατός).
Όμως η πλεονεξία και η μιμητική τάση των ξένων έκανε τους εβραίους να ζηλέψουν τη χλιδή των ξένων χρυσοφόρων βασιλείων και να ζητήσουν κι αυτοί από τον Θεό χρυσοποίκιλτους βασιλιάδες.
Έκανε “πέτρα την ψυχή Του” ο Χριστός και τους έστειλε άξιους βασιλιάδες, όπως ο Δαβίδ και ο Σολομώντας. Μεγαλούργησε με αυτούς ο Ισραήλ αλλά το μικρόβιο του ξενομιμητισμού τους είχε προσβάλει και βαθμιαία άρχισε η πτώση. Άλλο το Αληθινό Φως κι άλλο το “χρυσαφίζον”…
Όταν ο Ισραήλ χρειαζόταν να απελευθερωθεί, δυο στάδια υπήρχαν :
1 – Απαραίτητα μετάνοια (για τα χάλια, που είχε περιέλθει) και
2 – Αναμονή για το Μέγα Θαύμα, που μόνον ο Θεός μέσω των εκλεκτών Του πραγματοποιεί!!!
Μικρότερα θαύματα γίνονται καθημερινά για να τροφοδοτήσουν την μετάνοια, χωρίς την οποία ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ Μέγα Θαύμα. Γίνονταν, γίνονται και θα γίνονται μικρότερα υπομνηστικά για να “ξυπνήσουμε”.
Χωρίς μετάνοια μάλιστα, η κατάσταση συνεχώς θα χειροτερεύει για να τροφοδοτηθεί το ξύπνημα. Αφού μας αρέσει να ζούμε στα λύμματα του ψευτορωμέηκου, τι να κάνει ο Χριστός; Απλά επιτρέπει να βιώνουμε καθημερινά, όλο και πιο βρωμερές καταστάσεις μέχρι να μετανοήσουμε. Ο Χριστός το Μέγα Θαύμα δεν θα το κάνει ποτέ σε αμετανόητους!!! Μόνο να τους χειροτερεύει τις καταστάσεις κι αυτό όχι τιμωρητικά.
Γι αυτό να αρχίσουμε να μετανοούμε, να σιχαινόμαστε την προχθεσινή “κανονικότητα” γιατί πιθανόν αν γραφόταν σήμερα το Ευαγγέλιο θα έγραφε :
“Ο φιλών την κανονικότητα υπέρ Εμέ ουκ έστιν Μου άξιος,
ο φιλών το ψευτορωμέηκο υπέρ Εμέ ουκ έστιν μου άξιος,
ο φιλών τις αλεξοΚουλιές υπέρ Εμέ ουκ έστιν μου άξιος,
ο φιλών τους λοιμοξιογόνους υπέρ Εμέ ουκ έστιν μου άξιος,
ο φιλών μπόλια και μασκαράτες υπέρ Εμέ ουκ έστιν Μου άξιος,
ο φιλών την ανομίαν υπέρ Εμέ ουκ έστιν μου άξιος….”
Άλλωστε δεν επιτρέπεται να προσδοκούμε την “κανονικότητά” τους αλλά την Δικαιοσύνη του Θεού (BAS_4 : Κανονικότητα; δεν την θέλουμε!!! Alors, c’est la guerre!).
Όταν δεν θα φαίνεται σωτηρία από πουθενά, αν είμαστε μετανοημένοι ΤΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ γιατί «τα αδύνατα παρ’ανθρώποις, δυνατά παρά τω Θεώ», όπως μας τόνισε στο πρώτο του διάγγελμα ο “άγιος” κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας «ει ο Θεός μεθ’ημών, ΟΥΔΕΙΣ καθ’ημών».
Γιατί ο Θεός επιδεικνύει την Παντοδυναμία Του, όχι κάνοντας τον ισχυρό ισχυρότατο αλλά κάνοντας τον αδύναμον (~Δαβίδ) ισχυρόν κι ανθεκτικόν στους (αυτο)θεωρούμενους ισχυρούς. Όπως έκανε και το 1821 με τους Έλληνες.
200 χρόνια μετεξεταστέοι δεν πάει πολύ; Ειδικά όταν κοροϊδεύουμε τους αιώνιους φοιτητές, που ούτε κατά διάνοια πιάνουν τα 200 μας χρόνια.
Ας αρχίσουμε λοιπόν την μετάνοια και ας προετοιμαστούμε για το Μέγα Θαύμα.
Είναι ανεπίτρεπτο να υπάρχει πιστός, που να μην πιστεύει στα θαύματα.
Τότε που πιστεύει, στο μπερμπάντη Δία ή στον τρισανώμαλο Bill Gates;
Τόσο μεγάλο μετά από χιλιετίες!!!
Τελευταία ευκαιρία, κρατήστε θέσεις.
Η νύχτα φεύγει, ο Ιωάννης έρχεται!
«Μέγας ει Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου»
