Διάβασα την πρόταση του άρθρου ΜΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ: ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΓΙΑ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΓΕΡΜΑΝΟ-ΙΣΠΑΝΟ-ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ. κι ομολογώ ότι με βρίσκει κάθετα αντίθετον σ’ αυτό.
Εξηγώ τους λόγους :
1 – Προχωρώντας σε ένα μέτρο για εθνικούς λόγους, που ασφαλώς θα κοινοποιηθεί, αμέσως θα εναντιώσεις τους ξένους, που βάλεις και θα υποστείς ανάλογα. Είμαστε έτοιμοι γι αυτό; Πέραν αυτού εναντιωνόμαστε σε λαούς, που πιθανά δεν ευθύνονται για τις πράξεις των κρατών. Έχουμε σκεφθεί πόσους λαούς εξαγριώνουν οι πράξεις του απεχθούς κοτσαμπασικού πολιτικού ελλαδικού κατεστημένου;
2 – Αν αύριο ένα άλλο κράτος στραφεί εναντίον μας τι θα κάνουμε; Θα εκδώσουμε νέα ενημερωμένη λίστα μποϋκοτάζ και θα αλλάζουμε συνεχώς στόχους αγορών;
Ποιά η πρότασή μου;
ΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ (όπου υπάρχουν βέβαια).
Αυτό δημιουργεί οικονομική εθνική αυτάρκεια και θα πρέπει να καταλάβουμε ότι :
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΑΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ.
Θα το βιώσουμε σύντομα, απλά κάποιοι δε χαμπαριάζουν και περιμένουν από το εξωτερικό ακόμα και τη σωτηρία (βλέπε εμβόλιο).
Η πρόταση αυτή ουσιαστικά εμπεριέχει την πρόταση μποϋκοτάζ των ξένων αλλά χωρίς δυνατότητα στοχοποίησης από αυτούς.
Λοιπόν Έλληνα είσαι έτοιμος να θυσιάσεις το ουϊσκάκι για Ελληνικά ποτά και τα γαλλικά τυριά για ελληνικά; Θυσιάζεις Ελληνίδα τα Lui Vuitton ή Gucci αξεσουάρ για ελληνικά;
Μπα, ε; αφού ακόμα τουρκοσήριαλ βλέπεις… και ξεχνάς ότι οι πραγματικοί Έλληνες μεγάλωσαν με ψωμί κι αλάτι… μπορείς;
Πολύ σύντομα όμως θα το κάνεις … γι αυτό άρχισε την προπόνηση γιατί οι Έλληνες «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούσιν, αλλά περί αρετής»…
«Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες!
Την Ελλάδα θέλομεν όσο κι αν αυτή μας πληγώνει!
Την Ελλάδα θέλομεν, κι ας τρώγωμεν πισώπλατες τις μαχαιριές!»
Σύντομα όμως ούτε η Ελλάδα θα μας πληγώνει, ούτε πισώπλατες μαχαιριές θα μας δίνει ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΡΩΜΕΗΚΟ, στο οποίον όλοι οι λαοί θα προσέρχονται ζητώντας ελεημοσύνη και arbeit. Ακουτε γκερμανά και γκερμανοπροσκυνημένα;
«Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες!» (τρισμέγιστος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης)
