Κάποιος μύθος λέει ότι κάθε ορθόδοξος θα συναντήσει μια φορά στη ζωή του τον Χριστό. Ο ίδιος ο Χριστός το βεβαιώνει στο Ευαγγέλιο : (Ματθ.κε’ 34-46) «34… Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου… 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον».
Αλλά κι αν παραβλέψουμε αυτό (θεωρώντας ότι δεν τον αναγνωρίσαμε – γεγονός που ο ίδιος κατακεραυνώνει την μη αναγνώριση) θα Τον συναντήσουμε με δική μας πρωτοβουλία περισσότερες φορές. Σε κάθε ορθόδοξο μυστήριον είναι Παρών κι μας εύχεται μέσω του ιερέα, που Τον διακονεί. Δυστυχώς το αγνοούν ή παραβλέπουν οι περισσότεροι ορθόδοξοι, περιγράφοντάς το “ανορθόδοξα” ή και αιρετικά όπως π.χ. ότι ο ιερέας εκπροσωπεί τον Χριστό. Μεγάλο λάθος!! Ο Χριστός ενανθρωπίστηκε για πάντα και παρέμεινε στην γη, οπότε δεν χρειάζεται εκπροσώπηση Του. Πιθανότατα για να μοιραστεί την “Πατρική χαρά” έδωσε την δυνατότητα στους Αποστόλους και τους διαδόχους αυτών (τους σημερινούς ιερείς) να τον διακονούν και για λόγους Θείας οικονομίας να εξυπηρετούν τους πιστούς τελώντας τα Θεία Μυστήρια κι ακολουθίες. Ασχέτως καθαρότητας ψυχής, ο ιερέας φορώντας το πετραχήλι διακονεί τον Χριστόν (εις τόπον και τύπον Χριστού) και του οφείλεται ο ίδιος σεβασμός την ώρα της διακονίας. Το αν είναι αμαρτωλός δεν το κρίνουμε εμείς αλλά θα το κρίνει ο μόνος αρμόδιος. Εμείς βλέπουμε μπροστά μας τον Χριστόν, όπως ο Ίδιος είπε κι όπως οι άγιοι Πατέρες βεβαιώνουν.
Βέβαια σε αυτά τα Μυστήρια και τις ακολουθίες ο (ιερέας) Χριστός δεν απευθύνεται ούτε μιλάει σε καθένα ξεχωριστά. Όταν όμως πας στον ιερέα για να τον παρακαλέσεις να προωθήσει ένα αίτημα προς τον Χριστό, θα ακούσεις προσωπικά την φωνή του δια στόματος ιερέα, ειδικά αν φορά το πετραχήλι. Θα σεβαστείς τις οδηγίες του (ιερέα) Χριστού. Αλλιώτικα τι κάνεις; Πιστεύεις ότι θα μεταβιβαστεί η παράκλησίς σου αλλά δεν δέχεσαι την απάντηση; Νομίζεις ότι η “τηλεφωνική” συνδιάλεξις είναι μονόδρομη κι όχι αμφίδρομη; Αμφισβητείς την Παντοδυναμία και Παντογνωσία Του; Η αμφισβήτησις των καταγεγραμμένων ιδιοτήτων Του από τους Πατέρες της Ορθοδοξίας συνιστά αίρεση, αφού όλες οι αιρέσεις ήταν ακριβώς αυτή η αμφισβήτηση. Και τότε ετοιμάσου την ώρα της τελικής Κρίσεως να ακούσεις δια στόματος Χριστού, όπως ο Ίδιος δήλωσε, “ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε”. “Κι απελεύσου εις κόλασιν αιώνιον”. Αυτό κι αν είναι το απόλυτο δράμα…
Υπάρχει όμως κάτι ακόμα χειρότερο. Πας στο μυστήριο της Εξομολογήσεως, δηλαδή στο “νοσοκομείο της ψυχής” κι εξομολογείσαι το ατόπημά σου. Μετανόησες; Εξομολόγηση χωρίς μετάνοια είναι άχρηστη. Εκεί ο (ιερέας) Χριστός σου προτείνει την θεραπεία βασισμένη στην άμετρη Αγάπη Του προς εσένα και την απόλυτη Παντογνωσία Του. Σημείωσε “προτείνει” (δεν διατάζει) με την υπεράνθρωπη ευγένειά Του και πάντα βασισμένη στο «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Μάρκ.η΄ 34). Σε γιατρό να πας θα ακολουθήσεις τις οδηγίες θεραπείας και δεν θα τον αμφισβητήσεις. Κι εσύ αμφισβητείς το μυστήριον ότι τάχα αυτά τα είπε ο ιερέας κι όχι ο Χριστός. Τότε γιατί πήγες στο μυστήριο; Γιατί ζήτησες την βοήθειά Του; Ακόμα χειρότερα αν βάλεις και τον εγωισμό σου εμπόδιο στη συμβουλή Του. Γιατί ο εγωισμός είναι διαβολικής προέλευσης, όπως όλοι οι άγιοι Πατέρες δηλώνουν. Άρα βάζεις τον δαίμονα πάνω από Εκείνον. Στέκει ορθόδοξα; Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι στη τελική Κρίσιν θα ακούσεις “ουκ οίδα υμάς/εσέ”; Αγνοείς ότι ο Χριστός προς το τέλος τής επίγειας δράσεώς Του, λίγο πριν τα Πάθη, τον Σταυρό και την Ανάστασή Του, προσδιόρισε το έργο Του και την αποστολή Του. Είπε στους ακροατές Του: «Πυρ ήλθον βαλείν επί την γην, και τι θέλω ει ήδη ανήφθη;» (Λουκ. Ιβ΄, 49). Πως περιμένεις το έλεός Του όταν κάνεις του κεφαλιού σου αγνοώντας την Παντογνωσία Του και την άμετρη Αγάπη προς τα πλάσματά του; Πως μπορείς να βάζεις πάνω από Αυτόν το τι σου είπε ο μπάρμπας σου και η νόνα σου ή η κυρά Μαρία της γειτονιάς; Ξέρουν αυτοί καλύτερα;
Ο ήδη αγιοκαταταχθείς γ.Εφραίμ Κατουνακιώτης έλεγε : «Είπε ο γέροντας, είπε ο Θεός. Το στόμα του γέροντος είναι το στόμα του Χριστού. Σου είπε ο γέροντας Μη φοβάσαι; Μη φοβάσαι! Αν κάνεις διάκριση σ᾿ ο,τι σου λέει ο γέροντας, δεν είσαι υποτακτικός, είσαι ελεγκτής του γέροντος». Χρειάζεται να αναλυθεί άλλο το γεγονός της παρακοής; Ααα, ναι!! Ας θυμηθούμε ότι αυτό που ανέδειξε την υπεραγιότητα της Θεοτόκου, ήταν η φράσις της «Γένοιτο κατά το ρήμα Σου». Η απόλυτη υπακοή στον Χριστό δωρίζει την απόλυτη Χάριν Του. Και οι άγιοι εμπιστευόμενοι τον Χριστό δεν δίστασαν να μαρτυρήσουν… πόσο μάλλον να αρνηθούν τη Χάριν Του…
Προσέξτε καλά μην ακούσουμε το «ουκ οίδα υμάς»…
